مسکن در ایران دیگر صرفاً یک مسئله ساختمانی نیست؛ بلکه به یکی از پیچیده‌ترین مسائل اقتصادی، اجتماعی و توسعه‌ای کشور تبدیل شده است. مسئله‌ای که آثار آن در کاهش قدرت خرید خانوارها، دشواری خانه‌دار شدن نسل جوان، افزایش هزینه‌های سکونت و فاصله روزافزون میان درآمد خانوارها و قیمت مسکن آشکار است.

سازمان تامین اجتماعی در معماری اقتصاد کلان کشور، نه صرفاً یک صندوق بازنشستگی، بلکه یک ضربه‌گیر استراتژیک و نهاد تضمین‌کننده امنیت روانی و مالی نیروی کار در مواجهه با تکانه‌های سیستماتیک است.

وقوع جنگ با ایران برای آمریکا زنگ خطر بسیار بزرگی را به صدا درآورده است زیرا شاهد جهش نرخ بازدهی اوراق خزانه‌داری بلندمدت ایالت متحده به سطوح بالای 5 درصد هستیم.

در عصری که شکاف میان نهادها و مردم هر روز عمیق‌تر می‌شود، تصویر ذهنی سازمان‌ها دیگر با بیانیه و تبلیغات ساخته نمی‌شود. اعتماد اجتماعی، امروز در ایران، کالایی کمیاب است؛ کالایی که تنها با زبان همدلی، اعتراف به واقعیت‌های تلخ و دعوت به مشارکت دوباره زاده می‌شود. آن‌چه نظریه «تصویر سازمانی» بر آن تأکید می‌کند، نه شباهت نهادها به آن‌چه هستند، بلکه نزدیکی آن‌ها به آن‌چیزی است که مردم درباره‌شان می‌اندیشند. این گزارش، بر پایه این اصل، چهار ستون کلیدی بازسازی اعتماد و تصویر سازمانی در جامعه متزلزل امروز ایران را واکاوی می‌کند.

اکبر محمودی خبرنگار اقتصاد مسکن در یادداشتی می نویسد در حالی داوطلبان ریاست جمهوری این روزها در حال آماده شدن برای کارزار انتخاباتی خود بعد از تایید صلاحیت از سوی شورای نگهبان هستند که مطمئنا به دلیل اهمیت زیاد و وزن بالای مسکن در سبد هزینه خانوارها، این افراد وعده های زیادی در حوزه مسکن خواهند داد. نکته این است؛ داوطلبان و رئیس جمهور آینده قبل از هر وعده ای به فکر تحقق آن باشید.

اکبر محمودی خبرنگار اقتصاد مسکن در یادداشتی نسبت به تاکید اخیر رئیس جمهور برای تسهیلات دهی بانک ها به بخش مسکن معتقد است که تسهیلات بانکی یکی از ده‌ها ابزاری است که بخش مسکن را رونق می دهد و آیا بهتر نیست سایر ابزارها نیز مورد تاکید و حتی آزمایش قرار بگیرد؟