سالهاست نرخ سود بانکی در ایران نه بر اساس واقعیتهای اقتصاد، بلکه در سایه مداخلات سیاستی تعیین میشود. چرا با وجود افزایش مداوم تورم، نرخ سود بانکی همچنان از واقعیتهای اقتصاد عقب مانده است؟
فرماندهی مرکزی آمریکا میگوید در سه شب بیش از ۳۰۰ هدف نظامی در ایران را مورد حمله قرار داده است. در مقابل، سپاه از هدف قرار دادن مواضع آمریکا در اردن، کویت، عمان و قطر خبر داده و اعلام کرده تنگه هرمز تا پایان دخالت واشنگتن در منطقه بسته میماند؛ با این حال، سنتکام میگوید عبور کشتیهای تجاری همچنان ادامه دارد.
از امضای تفاهم اسلامآباد توسط روسای جمهوری آمریکا و ایران تا امروز، تنشها بین دو طرف بیشتر شده و مسیر دیپلماسی پیشرفت چندانی نداشته است. اما چه وقایعی در این فاصله رخ داده که منجر به وضعیت کنونی شده؟
جمعه در کییف از تحریم خریداران نفت و گاز روسیه سخن گفت، شنبهشب درگذشت و بامداد یکشنبه خبر مرگش منتشر شد؛ پایان ناگهانی مسیر لیندزی گراهام، سناتور بانفوذ جمهوریخواه، اکنون سه پرونده مهم او را در سیاست خارجی و داخلی آمریکا ناتمام گذاشته است.
نتایج پنجمین حراج اوراق مالی اسلامی دولتی در سال ۱۴۰۵ نشان میدهد دولت در این مرحله موفق به جذب ۳۸ هزار میلیارد ریال، معادل ۳.۸ همت، منابع مالی شده است؛ رقمی که در مقایسه با سایر حراجها، از استقبال کم سرمایهگذاران حکایت دارد.
صورتجلسه تازه فدرال رزرو نشان میدهد بانک مرکزی آمریکا هنوز فاصله زیادی با کاهش نرخ بهره دارد. اگرچه نرخ بهره در نشست ژوئن بدون تغییر ماند، اما تورم بالا، تنشهای خاورمیانه، اختلالات مرتبط با تنگه هرمز و موج سرمایهگذاری در هوش مصنوعی، مسیر سیاست پولی آمریکا را پیچیدهتر کرده است.
جام جهانی ۲۰۲۶ به حساسترین مرحله خود رسیده و از این به بعد، هر اشتباه، تاوان سنگینی در پی دارد.
آمریکا و چین هم در المپیک مقام بهتری کسب میکنند و هم اقتصاد توسعه یافتهتر و رشد اقتصادی بالاتری دارند. اما آیا همبستگی بین رشد اقتصادی و کسب عناوین ورزشی از نظر علمی و تجربی ثابت شده است؟
اختلال در خدمات الکترونیکی برخی بانکها وارد بیستوپنجمین روز خود شده؛ بحرانی که طبق برآوردهای مبتنی بر دادههای شاپرک، روزانه حدود ۴ همت از گردش مالی اقتصاد را مختل کرده است. اما در حالی که اقتصاد هزینه این اختلال را میپردازد، عملکرد وزارت اقتصاد همچنان مبهم و منفعل است.
وضعیت نه جنگ نه صلح، دوباره بین ایران و آمریکا حاکم شده است. در حالی که پس از تفاهم اسلامآباد، فرصتی ۶۰ روزه برای مذاکره و رسیدن به توافق نهایی در نظر گرفته شده بود. آیا ایران و آمریکا به جنگی تمام عیار بازمیگردند؟
بررسی نوسانات بازارها و داراییهای مختلف نشان میدهد گاهی داراییهایی که از یک جنس هستند و از متغیرهای یکسانی تاثیر میپذیرند، بازدهیهای متفاوتی دارند. این موضوع به دلایل متعددی بستگی دارد، اما در حال حاضر و با توجه به شرایط موجود، نقد شوندگی مهمترین متر و معیار سرمایهگذاران برای معامله است.
رویترز در گزارشی تازه نوشته که تهران اکنون کنترل این آبراه را یکی از مهمترین اهرمهای فشار خود در برابر غرب میداند؛ اهرمی که به گفته این خبرگزاری، برای ایران حتی از پرونده هستهای هم اولویت بیشتری پیدا کرده است.
در روزهایی که دوباره زمزمههای توافق در فضای اقتصادی و سیاسی پررنگ شده، بسیاری از نگاهها به سمت تجربههای گذشته برگشته است؛ دورانی که امید به گشایشهای اقتصادی، انتظارات گستردهای در جامعه و بازارها ایجاد میکرد. اما اینبار یک سوال جدیتر از همیشه مطرح است؛ آیا شرایط فعلی ظرفیت تکرار آن سناریوها را دارد؟
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با صدور بیانیهای اعلام کرد که در پی عهدشکنی و تجاوز ارتش کودککش آمریکا زیرساختها و تاسیسات مهم پایگاههای آمریکایی در کویت و بحرین مورد اصابت قرار گرفتند.
هجمههای جریان مخالف توافق، علیه رییسجمهور، رییس مجلس و مخالفت با مذاکره ادامه دارد. مخالفتها از سطح شعار به پرتاب سنگ به وزیر خارجه رسیده و به نظر میرسد از رویدادهایی تصادفی به اقداماتی سازمانیافته تغییر شکل داده است.
مجوز موقت فروش نفت ایران که در چارچوب مذاکرات تهران و آمریکا از سوی وزارت خزانهداری آمریکا صادر شده بود، کمتر از سه هفته دوام آورد. واشنگتن این مجوز را در شرایطی لغو کرد که به گفته مقامهای آمریکایی در گفتوگو با رویترز، تنشهای تازه در تنگه هرمز و هدف قرار گرفتن نفتکشها، معادله کاهش محدود فشارهای نفتی بر ایران را تغییر داده است.
کارشناس مسائل ترکیه میگوید: آنکارا نه خواهان پیروزی قاطع هیچیک از بازیگران منطقهای در جنگ است و نه از بیثباتی و ادامه درگیری سود میبرد. در واقع ترکیهای در تلاش است تا با بازی در دو سر طیف جنگ منافع خود را تضمین کند.
پس از نزدیک به دو دهه حکمرانی بر نوار غزه، حماس با انحلال نهاد اداری خود، مهمترین تغییر سیاسی دوران حاکمیتش را رقم زده است؛ اقدامی که میتواند معادلات جنگ، مذاکرات آتشبس و آینده اداره غزه را دگرگون کند. اما این تصمیم تا چه اندازه یک عقبنشینی واقعی است، چرا اکنون اتخاذ شده و چه پیامدهایی برای حماس، اسرائیل، فلسطینیها و بازیگران منطقهای از جمله ایران خواهد داشت؟
بر اساس گزارشهای منتشرشده، مذاکرات ایران و آمریکا پس از یک وقفه کوتاه در آستانه ورود به مرحلهای تازه قرار دارد؛ مرحلهای که برخلاف دورههای گذشته، تنها به پرونده هستهای محدود نیست.
در حالی که بسیاری از تحلیلگران هنوز سناریوی ثبات نرخ بهره در آمریکا را کنار نگذاشتهاند، بنک آو آمریکا (BOFA) مسیر متفاوتی را پیشبینی کرده است: فدرال رزرو ممکن است تا پایان ۲۰۲۶ در سه مرحله نرخ بهره را افزایش دهد.
