مساله مسکن در ایران در حال فاصله گرفتن از یک معادله ساده «تعداد خانوار و تعداد واحد مسکونی» است. تغییر ساختار جمعیت، کوچک‌تر شدن خانوارها، افزایش زندگی یک‌نفره، سالمندی، تغییر الگوی ازدواج و طلاق و در کنار آن کاهش قدرت خرید خانوارها، تصویری متفاوت از نیاز مسکن در سال‌های آینده ترسیم می‌کند. به همین دلیل، بخشی از کارشناسان معتقدند سیاست مسکن نیز ناگزیر باید از الگوی سنتی تولید انبوه فاصله بگیرد و به سمت شناخت دقیق‌تر گروه‌های هدف و نوع تقاضای آنها حرکت کند.