تراژدی مدارس شلوغ باز می گردد؟
نزدیک به یکماه از آغاز سال تحصیلی جدید و رفتن دانش آموزان به کلاس های درس می گذرد و مشکلات دانش آموزان و مدارس، ذره ذره مشخص می شود.
نزدیک به یک میلیون و یکصد هزار دانشآموز چند هفته ای است در مدارس شهر تهران بر سر کلاس های درس نشسته اند که این کلاس ها، شرایط متفاوتی با آنچه در سال های قبل داشته اند، دارند. افزایش تعداد دانش آموزان در کلاس های درس به ویژه در مدارس دولتی ، اتفاقی است که در هفته های گذشته از سال تحصیلی جدید، برخی مشکلات را برای دانش آموزان و اولیای آنها رقم زده که در نوع خود جالب توجه است. بنا به دلایلی نا معلوم، کلاس های درس مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی جدید با افزایش قابل توجه دانشآموز مواجه شده است که البته برخی کارشناسان از سوق یافتن دانش آموزان مدارس غیر انتفاعی به مدارس دولتی، به عنوان یکی از عوامل این اتفاق یاد می کنند. چنانچه در سالهای گذشته برخی والدین خود را به آب و آتش می زدند تا فرزندانشان را به دلیل کیفیت مناسب آموزش در مدرسه های غیردولتی ثبت نام کنند، اما در سال 94-95 شرایط به گونهای دیگر است. شهریه هایی که لجام گسیخته افزایش یافت در حالی که رئیس سازمان مدارس غیردولتی، مشارکت های مردمی و خانواده از افزایش 23 درصدی جمعیت دانش آموزی مدارس غیردولتی در دولت تدبیر و امید خبر می دهد اما شواهد نشان می دهد که امسال گروههایی از دانش آموزان مدارس غیر انتفاعی و غیر دولتی، به دلیل آنچه از آن به عنوان «افزایش شهریه مدارس غیر دولتی» یاد می شود، راهی مدارس دولتی و کم هزینه شده اند و این مسئله سبب افزایش جمعیت مدارس دولتی شده است. با آنکه مرضیه گرد گفته است آمار دانشآموزان مدارس غیردولتی در سال تحصیلی 91-90 یک میلیون و 281 هزار و 745 نفر بوده که پس از فعالیت دو ساله آموزش و پرورش دولت تدبیر و امید به عدد یک میلیون و 575 هزار و 680 نفر در سال 94 رسیده است اما برخی شواهد گویای آن است که در تهران، مدارس غیر انتفاعی شهریه یکسال تحصیلی خود را تا 15 میلیون تومان نیز افزایش داده اند و پرداخت این هزینه حتی برای برخی والدین مرفه نیز قابل تصور نیست. گو اینکه در سال های قبل، برخی والدین با درآمدهای متوسط صرفا با اندیشه ارائه آموزش بهتر به دانش آموزان و یا چشم و همچشمی فامیلی، به هر طریق ممکن دانش آموزان خود را به مدارس غیر انتفاعی می سپردند اما امسال با توجه به افزایش هزینه های عجیب و غریب، از این کار منصرف شده اند. بر اساس آمار، در شهر تهران بیش از چهار هزار باب مدرسه وجود دارد که از این میان حدود یک هزار و 800 باب مدرسه غیر انتفاعی و غیر دولتی و مابقی دولتی هستند و افزایش هزینه های مدارس غیر دولتی، عاملی بر افزایش جمعیت مدارس دولتی شده است. افت کیفیت مدارس غیر انتفاعی یکی دیگر از عواملی که در افزایش جمعیت مدارس دولتی و کاهش آن در مدارس غیر انتفاعی تاثیر گذار بوده ، کاهش کیفیت آموزشی در برخی مدارس غیر انتفاعی به دلایلی همچون پرداخت پول برای تحصیل بوده است. شماری از خانواده های تهرانی بر این باور بودند که در مدارس غیر انتفاعی، توجه بیشتر به کیفیت تحصیل فرزندانشان شده و فراگیری مطلوب تری نسبت به آموزه های درسی دارند. از این رو، دانش آموزان را به مدارس غیر انتفاعی فرستادند تا سطح آموزشی بالاتری نسبت به دانشآموزان مدارس دولتی داشته باشند. اما در سالهای اخیر برقراری برخی روابط پولی در گروهی از مدارس غیر انتفاعی، سبب شده تا توجه لازم به کیفیت آموزش دانش آموزان در این مدارس نشده و والدین آنها، نتیجه دلخواه را از فراگیری درس توسط فرزند خود نگیرند. از این رو، پرداخت پول گزاف در مدارس غیر انتفاعی و حصول نتیجه نامطلوب درسی در این مدارس، برایشان توجیهی نداشته و در نتیجه فرزند خود را به سمت مدارس دولتی سوق دادند. این مهم، می تواند عامل دیگری برای افزایش جمعیت مدارس دولتی در سال تحصیلی جدید باشد که معایب خاص خود را نیز به همراه دارد. آسیب هایی که مدارس دولتی را تهدید می کند اما در حالی جمعیت مدارس دولتی تهران افزایش پیدا کرده که همین افزایش جمعیت، خود آسیبهای متعددی را در مدارس دولتی به همراه دارد که می تواند دانش آموزان این مدارس را با مشکلات جدید رو به رو کند. دانش آموزان حداقل 20 درصد از اوقات روزانه خود را در مدارس سپری میکنند و آموزش و رشد شخصیت آنان به روشهای آموزشی صحیح و مناسب، فضای فیزیکی مطلوب و محیط روانی مساعد بستگی دارد. از سویی، توجه به سلامت و ارتقای بهداشت محیط تحصیلی دانش آموزان نیز به نوعی سرمایهگذاری برای آینده قلمداد میشود و همزمان شدن این موضوع با افزایش جمعیت مدارس، کیفیت تحصیل دانش آموزان را تحتالشعاع قرار میدهد. متاسفانه در سال های اخیر شاهد بهبود شرایط مدارس نیستیم و همچنان با کمبود سرانه آموزشی، نا مطلوب بودن کیفیت فضای آموزشی و اکنون افزایش جمعیت در مدارس دست و پنجه نرم می کنیم. امسال با مهاجرت دستهای از دانش آموزان مدارس غیر دولتی به دولتی، تهران نسبت به گذشته به لحاظ فضای آموزشی فقیرتر خواهد بود و همچنین دانش آموزان این شهر از فضای آموزشی استاندارد برخوردار نخواهند شد و این مهم، حتی ممکن است که مدارس را مثل قبل به سمت «دوشیفته بودن» سوق دهد. اکنون در شماری از مدارس پایتخت، تعداد دانش آموزان در کلاسهای درسی بیش از حد استاندارد تعریف شده است به طوریکه از یک نیمکت، سه نفر باید استفاده کنند و این مسئله میزان رسیدگی به وضعیت تحصیلی دانش آموزان از سوی معلمان و مربیان مدارس را کمتر می کند. دولت، مدرسه بسازد در چنین شرایطی، به نظر می آید نیاز به افزایش فضای آموزشی در شهرهای بزرگی مانند تهران ، بیش از گذشته باشد و هم دولت و هم خیرین ، باید توجهی دوچندان به این مسئله داشته باشند. در سالهای دهه شصت و دوران جنگ تحمیلی، بسیاری از اولیا تجربه مدارس سه شیفته و مملو از دانش آموز را به دلیل کمبود شدید فضای آموزشی به یاد دارند و این مسئله، آسیب های جدی به نظام آموزشی آن دوره وارد کرد؛ تجربه ای که سبب شد تا شاید گروهی از دانش آموزان، آنچنان که باید از توجه آموزشی برخوردار نشوند و اکنون، تکرار آن تجربه به شکل و شیوه ای دیگر، میتواند نگران کننده باشد. از این رو، ایجاد و بهره برداری از فضاهای آموزشی دولتی و غیر خصوصی با توجه به افزایش جمعیت و تقاضای حضور در این فضاها، از نیاز های ضروری آموزش و پرورش به شمار میرود و به طور مشخص در شهر تهران، باید شرایطی را فراهم کرد که در آن، امکان بازگشت کیفیت فضاهای آموزشی به سال های نه چندان دور، ممکن نباشد.