منظور از نرخ مؤثر و اسمی مبادله ارز (NEER) چیست؟

​نرخ موثر و اسمی مبادله ارز ممکن است برای جبران نرخ تورم کشور مبدا نسبت به نرخ تورم شرکای تجاری آن تعدیل شود. رقم حاصل نرخ موثر واقعی مبادله ارز (REER) خواهد بود. نرخ موثر و اسمی مبادله ارز بر خلاف روابط موجود در نرخ اسمی مبادله ارز، برای هر ارز به طور جداگانه تعیین نمی شود. در عوض، یک عدد منفرد معمولاً یک شاخص، نحوه مقایسه ارزش ارز داخلی را در برابر چندین ارز خارجی به طور همزمان بیان می کند.

اگر در رژیم نرخ ارز شناور ارزش یک ارز داخلی در برابر سبدی از ارزهای دیگر افزایش یابد، نرخ موثر و اسمی مبادله ارز افزایش می یابد. اگر ارزش پول داخلی در برابر سبد کاهش یابد، نرخ موثر و اسمی مبادله ارز  نیز کاهش می یابد.

نرخ موثر و اسمی مبادله ارز (NEER) چه چیزی را نشان می‌دهد؟

نرخ موثر و اسمی مبادله ارز فقط ارزش نسبی را توصیف می کند. این شاخص نمی تواند به طور قطعی نشان دهد که آیا ارزی واقعا قوی است یا ارزش آن واقعا در حال افزایش است. این شاخص فقط نشان می‌دهد که آیا یک ارز در مقایسه با ارزهای خارجی ضعیف یا قوی است یا ارزش آن تضعیف یا تقویت می شود. نرخ موثر و اسمی مبادله ارز نیز مانند سایر نرخ‌های مبادله، ممکن است به شناسایی ارزهایی که ارزش را به طور موثرتری نسبت به سایر ارزها ذخیره می‌کنند کمک کند. نرخ‌های مبادله ارز بر مکانی که بازیگران بین‌المللی برای خرید و فروش کالاها انتخاب می‌کنند، تأثیر می‌گذارد.

نرخ موثر و اسمی مبادله ارز در مطالعات اقتصادی و برای تجزیه و تحلیل سیاست تجارت بین المللی کشورها استفاده می شود. معامله گران بازار ارز که به دنبال استفاده از فرصت‌های آربیتراژگیری ارز هستند نیز از این نرخ استفاده می‌کنند. فدرال رزرو سه شاخص مختلف نرخ موثر و اسمی مبادله ارز را برای ایالات متحده محاسبه می کند: شاخص جامع، اقتصادهای خارجی پیشرفته (AFE) و اقتصادهای بازارهای نوظهور (EME).

سبد ارزهای خارجی

هر نرخ موثر و اسمی مبادله ارز ارزش یک واحد پولی را با سبدی از ارزهای خارجی مقایسه می کند. این سبد بر اساس مهم ترین شرکای تجاری کشور صادرکننده این ارز و همچنین سایر ارزهای اصلی انتخاب می شود. ارزهای اصلی جهان عبارتند از: دلار آمریکا، یورو، پوند انگلیس، ین ژاپن، دلار استرالیا، فرانک سوئیس و دلار کانادا.

ارزش ارزهای خارجی موجود در یک سبد با توجه به ارزش تجارت با کشور صادر کننده ارز مبدا مقایسه می‌شود. معیار این ارزیابی ممکن است ارزش صادرات یا واردات، مجموع کلی ارزش صادرات و واردات یا هر معیار دیگری باشد. این معیارهای سنجش اغلب به دارایی ها و بدهی های کشورهای مختلف مربوط می شوند.

هرچه ضریب نرخ موثر و اسمی مبادله ارز بالاتر (بالای 1) باشد به این معنی است که ارزش پول کشور اصلی معمولاً بیشتر از یک ارز وارداتی است و ضریب کمتر (زیر 1) نیز نشان می‌دهد که ارزش پول کشور اصلی معمولاً کمتر از ارز وارداتی است.

هیچ استاندارد بین المللی برای انتخاب سبدی از ارزهای خارجی وجود ندارد. سبد سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) با سبد صندوق بین المللی پول (IMF) یا فدرال رزرو یا بانک ژاپن متفاوت است. با این حال، بسیاری از موسسات مختلف به آمارهای مالی بین‌المللی (IFS) که صندوق بین‌المللی پول منتشر می‌شوند، تکیه می‌کنند.