ناشر کیست؟ آشنایی با ناشران اوراق بهادار

 ناشران اوراق بهادار ممکن است شرکت ها، بنیادهای امانی سرمایه گذاری یا دولت های داخلی یا خارجی باشند. ناشران قانوناً در قبال تعهدات مندرج در اوراق صادر شده و گزارش وضعیت مالی، تحولات مادی و سایر فعالیتهای عملیاتی مطابق مقررات حوزه قضایی خود مسئول هستند.

آشنایی با ناشران اوراق بهادار

ناشران اوراق بهادار اغلب انواع اوراق بهادار زیر را ارائه می‌کنند: سهام عادی و ممتاز، اوراق قرضه، اوراق قرضه میان‌مدت، گواهی بدهی، اوراق قرضه کوتاه‌مدت و اوراق مشتقه. سایر ناشران، با روی هم گذاشتن وجوهی را که از مجموعه ای از سرمایه گذاران جمع‌آوری کرده‌اند سهام صندوق های سرمایه‌گذاری مشترک یا مبادله صندوق های قابل معامله در بورس (ETF) صادر می‌کنند.

برای توضیح نقش ناشر، تصور کنید شرکت ABC برای تولید سرمایه لازم برای تامین مالی عملیات تجاری خود سهام عادی را به عموم مردم در بازار می فروشد. این مسئله بدان معناست که شرکت ABC ناشر اوراق بهادار است و بنابراین موظف به افشای اطلاعات مالی مهم شرکت به سازمان‌های تنظیم‌کننده مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) است. شرکت ABC همچنین باید هر گونه تعهد یا مقررات قانونی را در حوزه قضایی خاصی که اوراق بهادار خود را در آن صادر کرده است رعایت کند. پذیره نویسان قراردادهای اختیار معامله گهگاه به عنوان ناشر قراردادهای اختیار معامله نامیده می شوند زیرا آنها نیز اوراق بهادار را در بازار می فروشند.

معامله غیر ناشر معامله ای است که به طور مستقیم یا غیرمستقیم به نفع ناشر انجام نمی شود. معاملات غیر ناشر به هرگونه واگذاری اوراق بهادار اطلاق می شود که منفعتی برای ناشر (شرکت) نداشته باشد.

نکات کلیدی

ناشران اوراق بهادار ممکن است شرکت ها، سازمان‌های امانی سرمایه گذاری یا دولت های داخلی یا خارجی باشند.

ناشران اوراق بهاداری مانند سهام، اوراق قرضه و ضمانت نامه را در دسترس قرار می دهند.

ناشران در مقایسه با سرمایه گذاران

در حالی که نهادی که اوراق قرضه یا نوع دیگری از اوراق بهادار را صادر می‌کند و می فروشد ناشر اوراق بهادار نامیده می شود، فردی که اوراق بهادار را خریداری می کند نیز به عنوان سرمایه گذار شناخته می‌شود. در برخی موارد از سرمایه گذار به عنوان وام دهنده نیز یاد می شود. اساساً، سرمایه‌گذار وجوه خود را به ناشر وامی می‌دهد که در زمان سررسید اوراق قرضه یا فروش سهام قابل بازپرداخت هستند. در نتیجه، ناشر نیز به عنوان وام گیرنده در نظر گرفته می شود و سرمایه گذار باید قبل از خرید اوراق بهادار یا وام دادن به ناشر، ریسک نکول وام گیرنده را به دقت بررسی کند.

رتبه بندی اعتباری ناشران اوراق قرضه

سازمان‌های رتبه‌بندی اعتباری مانند استاندارد اند پورز و مودیز رتبه اعتباری ناشران اوراق بدهی را تعیین می‌کنند، همانطور که دفاتر اعتباری نمایه و امتیازات اعتباری را برای مصرف‌کنندگان فردی ایجاد می‌کنند. رتبه‌های اعتباری ناشران اوراق بهادار به جای اینکه همانند امتیازات اعتباری مصرف کنندگان به صورت یک عدد بیان شود با حروف نشان داده می‌شوند. برای مثال، اگر واحد تجاری دارای رتبه AAA باشد، سابقه طولانی‌مدتی در بازپرداخت بدهی های خود و نرخ نکول بسیار پایینی دارد. برعکس، اگر رتبه اعتباری یک نهاد DDD باشد، در آستانه نکول قرار دارد. اوراق قرضه ناشران با رتبه‌ی اعتباری BB یا پایین‌تر، اوراق بهادار بی‌اعتبار نامیده می‌شوند که نشان می‌دهد این اوراق ریسک نکول بالایی برای سرمایه‌گذاران دارند.

کشورها نیز به طور مشابه رتبه بندی اعتباری دریافت می کنند. به عنوان مثال، پس از اینکه یونان میلیاردها دلار وام خود را پرداخت نکرد، رتبه اعتباری آن به +CCC کاهش یافت. با این حال، پس از اجرای اصلاحات، کاهش هزینه‌ها و افزایش سرمایه بانک‌ها، استاندارد اند پورز رتبه این کشور را به -B افزایش داد که نشان می‌دهد اوراق قرضه این شرکت اندکی امن‌تر شده‌اند.