ارزش ظاهری چیست و عوامل موثر بر آن کدام اند؟

ارزش ظاهری با افزایش نوسانات در بازار افزایش می یابد.

مبانی ارزش ظاهری

ارزش ظاهری و ارزش ذاتی، هزینه یا ارزش افزوده یک قرارداد اختیار معامله را شامل می‌شوند. ارزش ذاتی تفاوت بین قیمت اوراق بهادار پایه و قیمت اجرای یک قرارداد اختیار معامله در زمانی است که این قرارداد در سود باشد.

به عنوان مثال، اگر قیمت اجرای یک قرارداد اختیار خرید 20 دلار باشد و سهام پایه با قیمت 22 دلار معامله شود، ارزش ذاتی این قرارداد اختیار معامله 2 دلار خواهد بود. بااین‌حال، این قرارداد اختیار معامله در عمل ممکن است با قیمت 2.50 دلار معامله شود، بنابراین این 0.50 دلار اضافی ارزش ظاهری آن خواهد بود.

اگر یک قرارداد اختیار خرید زمانی ارزش داشته باشد که اوراق بهادار اساسی آن در زیر قیمت اجرای این قرارداد معامله شود، ارزش افزوده این قرارداد اختیار معامله فقط از ارزش ظاهری آن ناشی می شود. برعکس، اگر یک قرارداد اختیار فروش زمانی ارزش داشته باشد که اوراق بهادار پایه آن در قیمتی بالاتر از قیمت اجرای معامله شود، ارزش افزوده این قرارداد اختیار معامله فقط از ارزش ظاهری آن تشکیل می‌شود.

عوامل موثر بر ارزش ظاهری

ارزش ظاهری به عنوان «ارزش زمانی» نیز شناخته می شود زیرا زمان باقی مانده تا پایان قرارداد اختیار معامله یکی از عوامل موثر اصلی بر ارزش افزوده قرارداد اختیار معامله است. در شرایط عادی، این قرارداد با نزدیک شدن به تاریخ انقضای خود ارزش خود را از دست می دهد، زیرا زمان کمتری برای حرکت قیمت اوراق بهادار اساسی در جهت مطلوب باقی می‌ماند. به عنوان مثال، ارزش ظاهری قرارداد اختیار معامله‌ای که در ضرر است اما یک ماه تا زمان انقضای آن باقی مانده است بیشتر از قرارداد اختیار معامله‌ای است که در ضرر است اما تنها یک هفته تا تاریخ انقضای آن باقی مانده است.

عامل دیگری که بر ارزش ظاهری تأثیر می گذارد، نوسانات ضمنی است. نوسانات ضمنی میزان تغییر احتمالی قیمت دارایی پایه در یک دوره مشخص را اندازه گیری می کند. اگر نوسانات ضمنی افزایش یابد، ارزش ظاهری افزایش خواهد یافت. به عنوان مثال، اگر سرمایه گذاری یک قرارداد اختیار خرید با نوسان ضمنی سالانه 20% را خریداری کند و نوسان ضمنی در روز بعد به 30% افزایش یابد، ارزش ظاهری این قرارداد افزایش می یابد.

مثال ارزش ظاهری

فرض کنید یک معامله گر قرارداد اختیار فروش سهام XYZ را خریداری می کند. سهام این شرکت با قیمت 50 دلار معامله می شود و معامله گر قرارداد اختیار فروش را با قیمت اجرای 45 دلار به قیمت 3 دلار خریداری می کند. این قرارداد پنج ماه دیگر منقضی می شود.

در زمان خرید، این قرارداد اختیار فروش ارزش ذاتی ندارد زیرا قیمت سهام بالاتر از قیمت اجرای قرارداد اختیار فروش است. با فرض ثابت ماندن نوسانات ضمنی و قیمت سهام با نزدیک شدن به تاریخ انقضا، ارزش افزوده قرارداد اختیار معامله به سمت 0 دلار حرکت می کند.

اگر سهام به زیر قیمت اجرای 45 دلاری سقوط کند، این قرارداد اختیار فروش ارزش ذاتی پیدا خواهد کرد. به عنوان مثال، اگر قیمت سهام به 40 دلار سقوط کند، این قرارداد اختیار فروش دارای ارزش ذاتی 5 دلار خواهد بود. اگر هنوز زمانی تا انقضای قرارداد اختیار فروش باقی مانده باشد، ممکن است این قراداد اختیار فروش با قیمت 5.50 دلار، 6 دلار یا بیشتر معامله شود، زیرا هنوز ارزش ظاهری دارد.

ارزش ذاتی به معنای سود اصلی نیست. اگر قیمت سهام به 40 دلار کاهش یابد و قرارداد اختیار معامله منقضی شود، این قرارداد اختیار معامله به دلیل ارزش ذاتی خود 5 دلار ارزش خواهد داشت. بااین‌حال، معامله گر 3 دلار برای این قرارداد اختیار فروش پرداخت کرده است، بنابراین به ازای هر سهم 2 دلار سود کسب می‌کند و نه 5 دلار.