چرا اپلیکیشن‌های‌ارتباطی‌ایرانی موفق نیستند؟

روزهای گذشته در حوزه تکنولوژی، یک موضوع از جذابیت بسیار بالایی برخوردار بوده که حتی ردپای آن را می توان در بین صحبت های فعالان عرصه IT گرفته تا چند همسایه که دور هم جمع می شوند شنید.

بحث داغ فیلتر شدن برخی از شبکه های اجتماعی موجود بر روی تلفن های همراه.

علی القاعده، وایبر و تانگو واتس آپ و... همه منتظرند تا ببینند با فیلتر از روی تلفن های همراه چند میلیون کاربر ایرانی رخت باید ببندند یا اینکه شرکت یا شرکت هایی از ایران با در نظر گرفتن احتیاجات بومی و به روز جامعه اقدام به تولید نرم افزاری ارتباطی می کنند و گوی سبقت را از آنان می ربایند.

شاید بحثی که امروز بیش از پیش در بین جامعه IT کشور ما مهم تلقی گردد، همین بحث ضرورت پرداختن به اینکه چرا تا کنون برای ساخت این نرم افزار اقدامی نشده؟ یا اگر برای تولید آن اقدامی صورت پذیرد می تواند با رقبای سرسخت و توانمند خود نای رقابت را داشته باشد؟

یا اصلا در مملکت ما با وجود هزاران مشکل موجود در بخش مدیریتی کلان حوزه IT می توان اقدام به تولید این نرم افزار کرد و دل به حمایت مسئولین که امروز در هر جلسه ای که برگزار می کنند و وعده ای بسیار دلنشین می دهند، بست؟!

همه این ها و بیشتر را خبرگزاری تسنیم، با یکی از مدیران شبکه های اجتماعی فعال در بستر وب ایران در میان گذاشته است و پاسخ هایی گرفته است که در ادامه آن را مطالعه نمائید.

فرزام حبیبی مدیر شبکه اجتماعی آریـو معتقد است، بسیاری از شرکتهای ایرانی توانایی ساخت چنین اپلیکیشن هایی را دارند، دلیل بر این مدعی نیز مشاهده نامهای برخی از ایرانیان در لیست کارمندان و موسسان شرکتهای بزرگ اینرنتی جهان است که کاملا مشهود و واقع نگرانه است.

چرا با وجود توانایی ساخت چینین اپلیکیشنهایی؛ امکان موفقیت وجود ندارد؟!

اول از همه ، مشکل عدم تجربه در راه اندازی و نگهداری اینگونه اپلیکیشن هاست. زیرا مواردی وجود دارد که در هیچ کجای اینترنت از آن مقاله ایی وجود ندارد و تنها وب مسترهایی که چنین نرم افزارهایی مدیریت کرده اند می توانند از این تجربیات برای کارشان استفاده نمایند.

مشکل بعدی زمان اجرای یک پروژه است، اگر قرار باشد زمان زیادی برای ایجاد یک پروژه مشابه وایبر یا واتس اپ و... صرف کنیم و در نهایت مشابه همان اپلیکیشن را به بازار دهیم، نتیجه آن شکست خواهد بود، زیرا اپلیکیشنهای دیگر که قصد رقابت با آنها را داریم در این زمان بسیار پیشرفت کردند و ابزار جدیدی به اپلیکیشنهایشان اضافه کرده اند.

اگر اپلیکیشنی با همه اصول فنی و تجاری بدرستی ساخته شود و کاملا مشابه وایبر یا واتس آپ باشد، چه دلیلی دارد که کاربران از آن استفاده کنند؟! وقتی که اپلیکیشن قدیمی مشابه آن وجود دارد. اگر شرکتی بخواهد نظر کاربران ایرانی را جلب نماید باید اپلیکیشنی متمایز و با ایده ایی جدیدتر شروع بکار نماید تا بتواند نظر کاربران ایرانی را به خود جلب کند.

یکی دیگر از هزینه های سنگین اینگونه اپلیکیشن ها اینست که با توجه به فرهنگ سازی نشدن نحوه استفاده از این اپلیکیشن ها، شاهد سوءاستفاده های زیادی از آنها هستیم که اینکار مدیران را مجبور به این می کند تا سیستم های کنترل محتوایی را تهیه کنند که از نظر سخت افزار و نرم افزار و زمان هزینه های زیادی را می طلبد و یا از نیروی انسانی برای اینکار استفاده نماید که نتیجه اش استخدام صدها نفر می گردد که خودش هزینه های سنگینی را به مدیران اینگونه اپلیکیشن ها تحمیل می کند. که البته متاسفانه در اپلیکیشنهای خارجی چنین کنترلی وجود ندارد.

پس شاید مهمترین بخش این باشد که شرکت تولید کننده دغدغه فساد فرهنگی و اجتماعی اش بیشتر از درآمد و سودآوری برایش مهم باشد تا بتواند بستر فرهنگی و اجتماعی مناسبی برای استفاده کنندگان ایجاد نماید.

چه راهکاری برای حل این مسائل به نظرتان می‌رسد؟

اعتقاد شخصی من این است که یک شرکت برای تولید چنین نرم افزارهایی، قبل از اینکه یک شرکت برنامه نویسی باشد، می بایست یک شرکت تجاری بزرگ باشد! زیرا این کار نیاز به سرمایه زیادی دارد و تنها با دید تجاری می توانند در این بخش فعالیت نمایند. در برخی موارد خواب سرمایه دو الی سه سال خواهد بود که این از عهده یک شرکت برنامه نویسی خارج است و باید دیدگاه تجاری بر آن شرکت قالب باشد. و اگر از همان ابتدا یک مدل کسب و کار بسیار غنی را تهیه نکنند قطعا محکوم به شکستی بزرگ خواهند بود.

یکی از بخش های کم هزینه در این گونه پروژه ها، هزینه تولید نرم افزار است. این اپلیکیشنها با هزینه های ناچیزی در حد 100 الی 300 میلیون تومان به صورت استاندارد ساخته می شود البته می توان با هزینه های ناچیزی مثلا در حدود 10 الی 20 میلیون تومان نیز این کار را به انجام رساند اما به نظر بنده اگر کمتر از این مبالغ بابت طراحی و ساخت هزینه شود، خروجی آن پروژه ایی بسیار ضعیف با ظاهری خیلی خوب خواهد بود!

به همین ترتیب بیشترین هزینه ، مربوط به نگهداری اطلاعات می باشد. هزینه های سرورهای اینگونه اپلیکیشن ها گاهی تا میلیاردها تومان در ماه می رسد. هزینه ای بسیار سنگین که به دلیل تعداد زیاد کاربران که حاصل سرعت رشد بالای اپلیکیشن و استفاده زیاد کاربرانش در روز است که منجر به ایجاد فشار بسیار بالا به دیتاسنترها می نماید. پس اگر در دیدگاهتان این بوده است که می توانید با تعداد کمی سرور این کار را راه اندازی کنید بدانید که کاملا در اشتباه هستید.

یکی دیگر از دلایلی که منجر به شکست چنین پروژه هایی می گردد، این است که صاحبان این مشاغل امکان درآمدزایی مستقیم در ایران را ندارند و یا باید به سختی به آن دست یابند. نبودن آژانس تبلیغاتی اینترنتی قوی در ایران، عدم حضور شرکتها و بانکهای بزرگ به عنوان اسپانسر بر روی این گونه پروژه ها، نا آشنایی تبلیغ دهندگان از بازار بسیار قوی این گونه اپلیکیشنها جهت برند سازی و معرفی و فروش خدمات و کالا از دلایل اصلی عدم امکان درآمدزایی خوب برای تولید کنندگان اپلیکیشن است که در نهایت هزینه های سنگین و درآمد ناچیز منجر به شکست پروژه می گردد.

نقش دولت در این خصوص چه می تواند باشد؟

بحث حضور دولت ها در ساخت برخی نرم افزارها مانند شبکه های اجتماعی و یا حمایت یا حتی در برخی موارد تحمیل یک نرم افزار به کاربران همیشه و در همه جای دنیا نتیجه معکوس داده، یعنی منجر به بی اعتمادی کاربران به آن اپلیکیشن ارتباطی می گردد، چرا که همیشه در این فکر هستند که نکند دولت می خواهد با این کار ما را زیر نظر داشته باشد.

یکی از دلایل اصلی بحث فیلتر شدن امروز وایبر بی شک مباحث مربوط به فرهنگ و دغدغه های پیرامون آن است که واقعا درحال تبدیل به یک عرصه ضد فرهنگی در کشورمان است و البته در جایگاه بعدی حضور رژیم غاصب اسرائیل در تولید و سرمایه گذاری بر روی وایبر است که البته تائید این خبر، میزان زیادی از کاربران ایرانی را از این اپلیکیشن خارج کرده است.

به طور کلی به نظر بنده دولت می تواند در این حوزه با بها دادن به اپلیکیشنهای ایرانی و ایجاد بستر تجاری امن، امکان رقابت اپلیکیشنهای ایرانی با اپلیکیشنهای خارجی را فراهم نماید و کاربران ایرانی خودشان با دریافت خدمات بهتر از اپلیکیشنهای ایرانی ، آنها را جایگزین اپلیکیشنهای خارجی خواهند کرد.

مطمئن هستم، اگر شرایط فوق فراهم گردد، غیر از ما که اکنون آماده نشر اپلیکیشن ایرانی قوی هستیم، شرکتهای دیگری نیز آماده حضور در این رقابت هستند.

در خصوص مزایای این نرم افزاری که گروه آریو در صدد نشر آن است کمی توضیح دهید؟

از مزایای اپلیکیشن ارتباطی تولیدی آریو که حاصل چندین سال تجربه فعالیت در مورد شبکه اجتماعی است، می توان به موارد زیر اشاره کرد: o دارا بودن حریم شخصی قوی برای کاربران جهت جلوگیری از بی حیایی اجتماعی o سرعت بالای ارتباطی با توجه به بودن سرورها در ایران o استفاده از آخرین تکنولوژی استاندارد دنیا o استفاده از ایده های جدید جهت جذب کاربران ایرانی o تجربه مدیریتی چندین ساله بر روی شبکه اجتماعی o کنترل محتوا برابر دستورات اداره فیلترینگ o خدمات ارتباطی استاندارد که بنا به تجربه بومی گردیده است مانند اشتراک متن و عکس و ... o و دهها سرویس دیگر که برابر قوانین جمهوری اسلامی می تواند نظر کاربران را جلب نماید.

در نهایت اگر دو قطب دیگر این همکاری یعنی دیتاسنترهای ایرانی و اسپانسرها و شرکتهای تبلیغاتی در این پروژه، همکاری تجاری نمایند، ما نیز آماده ایم تحت نظارت و حمایت وزرات ارتباطات و فناوری و دیگر ارگانهای زیربط ، بلافاصله اپلیکیشن ارتباطی قوی ایرانی را رونمایی و در فاز اول، گسترش اپلیکیشن را تا 5 میلیون کاربر پیش ببریم تا فضایی برای ورود اپلیکیشنهای سودجو خارجی باقی نماند.