چگونه مصرف لوازمآرایش کنترل میشود؟
یک جامعهشناس معتقد است که اگر زنان در حوزههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و عرصههای عمومی دیده شوند و امکان بروز خلاقیت برای آنها وجود داشته باشد، کمتر به سراغ لوازم آرایش میروند.
اصغر مهاجری اکید کرد که آرایش غلیظ به معنای فریاد نابرابری جنسی است و باید به زنان فرصت بروز خلاقیت و موثر بودن در جامعه را ارائه کرد. وی تاکید کرد: در بررسی نیازهای انسانها، برخی نیازها وجود دارند که انسان سخت به آن علاقهمند بوده و به دنبال ارضای آن است. یکی از آنها، مطرح شدن توانمندیها و ظرفیتهای هر انسان است. انسان نیاز دارد که این توانمندیها را خلق کند تا دیده شود و مفید باشد. در حقیقت میخواهد که مورد توجه قرار گیرد. وی در ادامه توضیح داد: نیاز به دیده شدن در شکلهای مختلف نمایان میشود. در هرم مازلو این مسئله به خوبی دیده میشود که این نیاز، جزو عالیترین نیازهای انسان است. یعنی شکوفایی خویشتن فرد، جزو عالیترین نیازهایی است که مازلو طبقهبندی کرده است و زمانی ما شکوفایی خویشتن خودمان را محقق میدانیم که بتوانیم به دیگران این باور را بقبولانیم که موثر و اثرگذار هستیم. مهاجری عنوان کرد: اگر همین نیازها در مقیاس اندازهگیری و سنجش عدالت اجتماعی و عدالت جنسیتی در جامعه زنان ایران قرار گیرد، خواهیم دید که نابرابریهای فرصتها در حوزه جنسیتی این فضا را نمیدهد که زنان به میزان کافی و به اندازه ظرفیتها و توانمندیهایشان مطرح شوند. همین مسئله سبب میشود که نابرابریهای اجتماعی، جنسیتی و مردسالارانهای در جامعه ایجاد شود. در نهایت دیده میشود که در همه قشرها و گروههای اجتماعی، زنان به اندازه تمام توانمندیهای خودشان دیده نمیشوند. این جامعهشناس و پژوهشگر اجتماعی، به گزارش اقتصادینیوز، عنوان کرد: مطالعهای بین گروههایی از زنان شاغل صورت گرفته و مسئله دیده شدن، مطرح شدن و مفید بودن در آنها مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه دیده شده که زنانی که شغل مناسبی دارند، تمایل کمتری به استفاده از لوازم آرایشی دارند. در حقیقت بین مفید بودن در جامعه و تمایل به استفاده از لوازم آرایش، رابطه معکوسی وجود دارد. به گفته وی، اینطور میتوان نتیجه گرفت که اگر زنان در حوزههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و عرصههای عمومی دیده شوند و امکان بروز خلاقیت برای آنها وجود داشته باشد، کمتر به سراغ لوازم آرایش میروند. وی در پایان یادآور شد: مقوله جنس و مقوله نیازهای جنسی و عاطفی، مقولههای مقدسی و محترمی هستند ولی در جامعه ما، تبدیل به یک تابو شده است. در عین حال، آموزش کافی داده نمیشود. همزمان باید به این مسئله نیز توجه کرد که معمولاً زنان ما از سوی مردان محرم از جمله پدر و برادرشان خیلی مورد توجه قرار نمیگیرند و در مواقعی با الفاظ رکیک رانده میشوند.