امارات بیشترین متضرر کننده تنش در تنگه هرمز؛ کاهش ۲۵ درصدی درآمد و خروج رسمی از اوپک
تنش در تنگه هرمز در حالی هنوز پایان نیافته که برخی از تحلیلگران و رسانه های خارجی تحلیل های خود را اینگونه تعبیر می کنند که ادامه این روند بیشتر به ضرر کدام کشورهای عربی است و آیا خروج رسمی امارات از اوپک می تواند به خاطر این مساله باشد. برخی نیز این اقدام را بازتابدهنده تشدید تقابل با عربستان سعودی می دانند.
به گزارش اقتصاد آنلاین؛ جنگ در تنگه هرمز در دو ماه اخیر این سوال را مطرح می کند که این تنش و درگیری در یکی از مهمترین آبراهه های دنیا که ۲۰ درصد صادارت نفتی از آن جا انجام می شود بیشتر به ضرر کدام کشورهای عربی تمام شده است؟
اگر چه هنوز اعلام دقیق از میزان ضررهای مالی کشورهای درگیر با جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و سپس بسته شدن تنگه هرمز به دلیل گسترده بودن ابعاد این جنگ تا حدودی سخت و دشوار است اما آنطور که گلدمن ساکس تخمین زده است کشور امارات شاید بیشترین ضرر مالی را از این بابت کرده باشد.
گلدمن ساکس در تازه ترین گزارش خود می نویسد و تخمین میزند که درآمدهای نفتی هفتگی عربستان در مقایسه با سطح قبل از جنگ حدود ۱۰ درصد افزایش یافته این در حالی است که درآمد امارات حدود ۲۵ درصد کاهش یافته است.
البته گزارشی که روزنامه بلومبرگ منتشر کرده است انسداد تنگه هرمز، شکاف اقتصادی در درآمدهای نفتی کشورهای عربی خلیج فارس ایجاد کرده است، چه کشورهایی که به صادرات نفت خود ادامه دادهاند و چه کشورهایی که صادرات آنها مختل شده است.
بلومبرگ می افزاید: عربستان و عمان آمادهاند تا سود قابل توجهی به دست آورند، در حالی که سایر کشورها، از جمله امارات با کاهش درآمدهای نفتی خود مواجه هستند.
امارات امروز از اوپک خارج شد
به نظر می رسد همین مساله موجب نگرانی و نارضایتی امارات از بابت انسداد تنگه هرمز و سپس کاهش درآمدهای نفتی این کشور حوزه خلیج فارس باعث خروج رسمی از اوپک بوده باشد.
امارات متحده عربی در حالی تصمیم به خروج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و ائتلاف بزرگتر اوپکپلاس گرفته و آنرا از امروز رسما اجرایی کرده است که منطقه با بیثباتی ناشی از جنگ ایران و بسته شدن تنگه هرمز روبهرو است؛ گذرگاهی حیاتی که حدود ۲۰ درصد از جریان جهانی نفت و گاز طبیعی مایع از آن عبور میکند.
امارات که پیش از جنگ با تولید روزانه حدود ۳.۴ میلیون بشکه، سومین تولیدکننده بزرگ اوپک بود، اعلام کرده این تصمیم پس از «بازنگری جامع» در سیاست تولید گرفته شده و با اولویتهای اقتصادی بلندمدت این کشور، از جمله افزایش ظرفیت تولید و تسریع سرمایهگذاری در بخش انرژی، همسو است.
اما سوال این است که آیا امارات با خروج از اوپک امکان اینکه بتواند به افزایش پایدار تولید و بهویژه صادرات نفت خود ادامه دهد وجود دارد؟ و اینکه کشوری که حدود ۵ میلیون بشکه در روز صادرات دارد و حالا به مشکل خورده است با این خروج می تواند از کاهش بیشتر درآمدهای خود جلوگیری کند؟
به گفته مقامهای امارات، این تصمیم تغییری در تعهد این کشور به همکاری با تولیدکنندگان و مصرفکنندگان یا حفظ ثبات بازار ایجاد نمیکند و برنامههای سرمایهگذاری در سراسر زنجیره ارزش انرژی، از جمله نفت و گاز، انرژیهای تجدیدپذیر و راهکارهای کمکربن ادامه خواهد یافت.
هر چند برخی از تحلیلگران خروج از اوپک توسط امارات را نوعی اعلام نارضایتی از عملکرد برخی از کشورهای عربی به خصوص عربستان و سپس افت درآمدهای این کشور تعبیر می کنند و این اقدام را بازتابدهنده تشدید تقابل با عربستان سعودی و یک بازآرایی اساسی در ائتلافها می دانند.
حال این پرسش مطرح است که بیشترین متضررکننده در میان کشورهای عربی با ادامه تنش در تنگه هرمز کدام کشور است؟
عربستان در مقایسه با اکثر همسایگان خلیج فارس خود از مزیت درآمدی برخوردار است، زیرا میتواند بخش عمده صادرات نفت خود را به دریای سرخ منتقل کند.
طبق برآوردهای گلدمن ساکس، قیمتهای بالاتر، ضررهای ناشی از حمل و نقل از طریق تنگه را جبران کرده است. در مقابل، امارات احتمالاً با کاهش شدید درآمد نفتی مواجه خواهد شد، زیرا حجمهایی که تغییر مسیر داده است، تنها تا حدی تأثیر بسته شدن تنگه را جبران میکند.
گلدمن ساکس تخمین میزند که درآمدهای نفتی هفتگی عربستان در مقایسه با سطح قبل از جنگ حدود ۱۰ درصد افزایش یافته است، در حالی که درآمد امارات حدود ۲۵ درصد کاهش یافته است.
این اختلاف میتواند به تشدید رقابت بین دو اقتصاد بزرگ خاورمیانه دامن بزند، رقابتی که در قلب تصمیم غافلگیرکننده امارات در این هفته برای خروج از اوپک قرار داشت.
امارات که از سهمیههای تولید اعمال شده توسط سازمان به رهبری عربستان رها شده است، پس از بازگشایی تنگه هرمز میتواند تولید خود را افزایش داده و قبل از کاهش تقاضا، از ذخایر خود برداشت کند.
از زمان شروع جنگ در اواخر فوریه، ریاض تقریباً چهار میلیون بشکه در روز را از طریق خط لوله شرق-غرب که میادین نفتی را به بندر ینبع متصل میکند، پمپاژ کرده است. امارات نیز محمولههای خود را از طریق خط لوله خود که تنگه هرمز را دور میزند، افزایش داده و در ماه مارس به تقریباً ۲ میلیون بشکه در روز رسیده است که نیمی از صادرات آن در ماه فوریه است.
افزایش حدود ۸۰ درصدی درآمد عمان
عمان که بنادر اصلی نفتی آن در خارج از تنگه هرمز قرار دارد، مجبور به کاهش صادرات خود نشده و طبق برآوردهای گلدمن ساکس، از زمان شروع درگیری، شاهد افزایش حدود ۸۰ درصدی درآمد خود بوده است.
کویت، قطر، بحرین و عراق در وضعیت دشوارتر
در مقابل، کویت، قطر، بحرین و عراق در وضعیت دشوارتری قرار دارند، زیرا درآمدهای نفت و گاز آنها به دلیل فقدان جایگزینهای مناسب برای دور زدن تنگه هرمز به شدت کاهش یافته است.
این اختلاف در عملکرد بازارهای سهام کشورهای شورای همکاری خلیج فارس منعکس شده است به طوری که سهام عربستان و عمان به وضوح از همتایان خود در چهار کشور دیگر عملکرد بهتری دارند.
ضرر ۸۰ میلیارد دلاری کشورهای شورای همکاری خلیج فارس ظرف دو ماه
به گفته گلدمن ساکس، این تحولات پیامدهای مالی قابل توجهی برای یکی از مهمترین مناطق صادرکننده انرژی جهان دارد. این موسسه تخمین میزند که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تا زمانی که تنگه هرمز بسته باشد، روزانه تقریباً ۷۰۰ میلیون دلار درآمد نفتی از دست میدهند و این ضررها میتواند ظرف دو ماه به ۸۰ میلیارد دلار برسد.







