کریدور ریلی خواف–هرات در مسیر تبدیل به شاهراه ترانزیتی
کریدور ریلی خواف–هرات با جابجایی حدود نیممیلیون تن کالا به یکی از محورهای مهم ترانزیت منطقه تبدیل شده است.
به گزارش اقتصاد آنلاین؛ کریدور ریلی خواف–هرات در فاصله حدود ۴۰ روز تا پایان سال ۱۴۰۴ با ثبت جابهجایی نزدیک به ۵۰۰ هزار تن کالا، رکورد تازهای در مبادلات ریلی ایران و افغانستان بهجا گذاشته و جایگاه خود را بهعنوان یکی از مسیرهای مهم ترانزیتی منطقه تثبیت کرده است. طبق اعلام مسئولان کنسرسیوم توسعه ریلی افغانستان، حجم حمل بار در این مسیر نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۸ برابر شده و روندی کاملاً صعودی داشته است.
بر اساس این گزارش، میزان جابهجایی ماهانه که در ابتدای سال حدود ۱۰ هزار تن بود، در دیماه به حدود ۹۰ هزار تن رسیده است. هدفگذاری انجامشده، دستیابی به حمل ماهانه ۱۰۰ هزار تن و عبور از مرز یک میلیون تن در سال ۱۴۰۵ است؛ هدفی که در صورت تحقق، این کریدور را در زمره مسیرهای پرحجم منطقه قرار میدهد.
افزایش توجه و حمایت مقامهای دو کشور نیز به توسعه این مسیر کمک کرده است. در ماههای گذشته، شماری از مسئولان ارشد حوزه حملونقل، صنعت و دیپلماسی از ایران و افغانستان از این خط ریلی بازدید کردهاند؛ موضوعی که نشاندهنده اهمیت راهبردی کریدور خواف–هرات در برنامههای اقتصادی دو طرف است.
کارشناسان یکی از دلایل رشد اخیر این مسیر را تغییر الگوی تجارت افغانستان با پاکستان میدانند. با جابهجایی بخشی از مبادلات و ترانزیت کالا به سمت مسیر ایران، ظرفیت کریدور خواف–هرات بیش از پیش مورد استفاده قرار گرفته است. در عین حال، مسئولان تأکید دارند افزایش نقش این خط ریلی به معنای تضعیف مرز دوغارون نیست و هر دو مسیر در تکمیل ظرفیتهای تجاری ایران نقش دارند.
در داخل افغانستان نیز توسعه خطوط ریلی استاندارد ادامه دارد و پیشبینی میشود خط استاندارد تا ایستگاه لجستیکی رباطپریان در هرات تکمیل شود. استفاده از ریل استاندارد بینالمللی، امکان اتصال مؤثرتر به شبکه ریلی کشورهای دیگر را فراهم میکند و زمینه گسترش مسیر به سمت شمال افغانستان و مزار شریف را مهیا میسازد.
کریدور خواف–هرات صرفاً یک مسیر دوجانبه نیست و در زنجیره تأمین کالا میان کشورهای مختلف از جمله برخی کشورهای آسیایی و اروپایی نقش ایفا میکند. همین موضوع، آن را به بخشی از شبکه ترانزیت گستردهتر شرق–غرب تبدیل کرده است.
در سطح کلان، توسعه کریدورهای عبوری از ایران، از جمله محورهای شرق–غرب و شمال–جنوب، بهعنوان یکی از مزیتهای ژئواکونومیک کشور شناخته میشود؛ مزیتی که میتواند سهم ایران از ترانزیت منطقهای را افزایش دهد و جایگاه کشور را در نقشه تجارت بینالملل تقویت کند.