{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
کد خبر 399724

اپیدمی طاعون در سال های ۷۵۰-۵۴۱ قبل از میلاد می‌توانست به سختی آنچه تصور می شد، نباشد.

به گزارش اقتصادآنلاین، بر طبق نتایج تحقیقات گروه بین‌المللی محققان، اپیدمی طاعون در سال های 750-541 قبل از میلاد می‌توانست به سختی آنچه تصور می شد نباشد.

محققان به آنالیز و مطالعه اسناد باستانی، نمونه‌های انگشتان، ژنوم محرک بیماری، قبرستان های قربانیان طاعون و دیگر منابع تاریخی پرداختند. آنها توجه خود را به دوران باستان (800-300 سال عصر حاضر) که امپراطوری رم سقوط کرد و اسلام رواج یافت متمرکز کردند.  این نظریه وجود دارد که اپیدیمی طاعون  بر تاریخ اروپا و خاورمیانه تأثیرگذار بوده است.

محققان به این نتیجه رسیدند که بیماری باعث مرگ دهها میلیون نفر نشده است. گرایشاتی که قبل از وقوع اپیدمی رواج داشتند، مثلا توسعه کشاورزی و تولید پس از بروز اپیدمی ادامه یافتند.

به گزارش اسپوتنیک  به نقل از وبگاه« EurekAlert»، مرگ سیاه (Black Death) که به عنوان طاعون بزرگ یا طاعون سیاه نیز شناخته می شود، یکی از بیماری های مخرب و همه گیر در تاریخ بشر بوده است. گسترش این بیماری و مرگ و میرهای ناشی از آن مجموعه ای از تحولات مذهبی، اجتماعی و اقتصادی را ایجاد کرده که اثرات عمیقی بر روند تاریخ اروپا گذاشت. سربازان انگلیسی این بیماری را از فرانسه به انگلستان برده اند.

در طول دوران قرون وسطی مردم برای درمان طاعون روش های متعددی را آزمایش کردند. از جمله آن ها تلاش برای خوشحالی و فرار از افکار بد، اجتناب از خوردن میوه، قرار دادن گیاهان معطر در نوشیدنی ها، سوء استفاده نکردن از فقرا، خوردن و نوشیدن در اندازه ای معتدل و نگهداری از خانواده بر اساس وضعیت شخصی آن ها بوده است.

سومین دوره از بیماری همه گیر در دهه 1890 در چین و هند آغاز شده و در نهایت به ایالات متحده رسید. این بیماری عفونت های ویژه ای را به خصوص در منطقه خلیج سانفرانسیسکو به وجود آورد. این بیماری همه گیر شده و علت واقعی آن باکتری پستیس بود که همزمان با آن یک درمان واقعی برایش پیدا شد.

ارسال نظر

آخرین قیمت ها از کف بازار
سایر بخش های خبری