آیا ژرمن ها به پارس جنوبی می آیند؟
بسیاری از شرکتهای نفتی برای حضور در ایران اعلام آمادگی کردهاند که در این میان آلمان نیز، آماده حضور و سرمایهگذاری در پارس جنوبی است.
آلمان در حالی برای حضور در پروژههای نفتی ایران اعلام آمادگی کرده است که سابقه همکاری با این کشور، بیشتر مرتبط با سرمایهگذاریهای این حوزه است. حالا اگر قرار باشد آلمان نیز در کنار دیگر مشتریان نفت ایران، وارد پارس جنوبی شود، میتوان به سرمایهگذاریهای بیشتر در این حوزه امید داشت. سابقه همکاریهای ایران و آلمان را باید پیش از تحریمها جستوجو کرد. بعد از تشدید تحریمهایی که شاید به زعم بسیاری، کاغذپاره بود، بسیاری از شرکای نفتی ایران گزینههای دیگری را جایگزین همکاری با ایران کردند. دولت در آن زمان نمیخواست این را باور کند. شاید هم به همین خاطر بود که شرکایی مانند آلمان و ایتالیا جای خود را به چین و هند دادند. دو مسئله در این میان غیرقابل انکار است؛ ایران هنوز هم شرکای خود در زمان تحریم را با عنوان شرکای راهبردی میداند و مسئله دوم اینکه کشورهایی مانند آلمان و ایتالیا و دیگر غولهای نفتی شرکای 100درصد ایدهآلی برای ایران نبودند، چرا که بدعهدیهایی نیز در مقابل ایران داشتند. با این حال، مسئله سرمایهگذاری در پروژههای نفتی ایران چیزی نیست که بتوان به این راحتی از کنار آن گذشت. ایران در مدتی که کاغذپارههای تحریم هر روز بیشتر به همکاریهای بینالمللیاش فشار میآورد، این را به خوبی درک کرد. اما تا زمانی که دولت یازدهم بر سر کار نیامد، این مسئله مورد قبول دولتمردان قرار نگرفت. دولت جدید که آمد، همه آن را سرآغازی برای ورود شرکای قدیمیتر اما حرفهایتر دانستند.به گزارش اقتصادی نیوز، همان زمان هم بود که این شرکا، بوی رفع تحریمها را به مشام کشیده بودند و شروع کردند به مذاکره با ایران. از هند و چین که زنگنه آنها را بارها شریک راهبردی میخواند، گرفته تا کشورهایی مانند ایتالیا یا آلمان، همگی خود را برای ضیافت نفتی ایران آماده میکردند. نکتهای که خیلیها در مورد شرکتهای بزرگ نفتی مطرح میکردند، بدعهدی این کشورها بود. شاید نتوان به صراحت آلمان را کشوری بدعهدی در حوزه نفت دانست اما واقعیت این است که تحریم، اجازه همکاریهای ماندگاری با این کشور به ایران نداد. بیشتر همکاریهای ایران با آلمان، مربوط به سرمایهگذاری و مشارکت در طرح توسعه فازهای مختلف پارس جنوبی بود. این مسئله، اخیرا از سوی مجتبی خسروتاج قائم مقام وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز مطرح شده است. بهانه حرفهای او، سفر تعدادی از بازرگانان، تولید کنندگان و صنعتگران آلمانی به تهران بود که در خلال آن، صحبتهایی نیز برای بازگشت آلمان به نفت ایران مطرح شده بود. هرچند که سال گذشته تفاهمی مرتبط با تولید سوخت میان پژوهشگاه صنعت نفت و یک شرکت آلمانی بسته شد اما خبری از سرمایهگذاریهای پیشین نبود. در این میان، آلمان نیز همچون ایتالیا، فرانسه و بسیاری دیگر از کشورهایی که خواهان حضور در عروس گازی خاورمیانه هستند، تنها نگرانیشان مسائل مالی است که تنها در صورت رفع تحریمها، میتوان به آن فکر کرد. برهمین اساس است که مذاکرات فعلی صورت گرفته از سوی مقامات دولتی را میتوان به منزله بازگشایی راههای بعد از تحریم دانست تا در صورت تبدیل تفاهم لوزان به توافق، برخی کشورها در حوزه پارس جنوبی سرمایهگذاری کنند و برخی دیگر مشتری نفت ایران باشند. آلمان با دعوت ایران، تمایل به سرمایهگذاری در پارس جنوبی دارد اما همه این اتفاقها منوط به برداشته شدن تحریمهاست؛ مسئلهای که شاید مذاکراتاش در دستان ایران باشد اما نتیجهاش را گروهی دیگر رقم میزنند.