بیمارستان‌های‌خصوصی دیگر‌بیمه‌ قبول‌نمی‌کنند

براساس اطلاعاتی که از آخرین جلسه وزیر بهداشت با مسوولان سازمان نظام پزشکی و نمایندگان سازمان‌های بیمه‌گر برای رفع اختلافات در روز گذشته به دست رسیده است، پای بیمه‌گران همچنان در لنگه کفش بی‌پولی است و بیمارستان‌های خصوصی هم همچنان بر طبل طلب‌های میلیاردی خود در همین چند ماه می‌کوبند. اما یک‌دندگی بیمه‌ها برای مقاومت در برابر سهمشان از هزینه‌های درمان، در نهایت برخی بیمارستان‌های خصوصی را بر آن داشته که تیر خلاص را بزنند و تهدید کنند که از این پس بیماران را با تعرفه آزاد پذیرش می‌کنند و در نهایت به آنها گواهی‌ای می‌دهند تا خودشان به سازمان‌های بیمه‌گر خود مراجعه کنند و حقشان را بگیرند؛ بیمارستان‌ها حریف بیمه‌ها نشدند باید دید مردم حریف آنها می‌شوند یا بوی فروپاشی طرح تحول به مشام می‌رسد. ماجرای سهم بیمه‌ها از هزینه‌های درمان، یکی از دغدغه‌های اصلی وزیر بهداشت از آغاز طرح تحول سلامت بود و در پایان سال گذشته و حتی درهمین یک ماهی که از سال تازه می‌گذرد حسن هاشمی قاضی‌زاده و برخی معاونانش بیمه‌ها را با بیان‌های مختلف، پاشنه آشیل طرح تحول خواندند. اتفاقا برای بسیاری از کارشناسان اقتصاد سلامت هم این سوال پیش آمده بود که وزارت بهداشت چطور می‌خواهد بودجه این طرح تحول‌آفرین خود را تامین کند. درحالی که از ناکافی بودن بودجه‌اش شکایت می‌کند و از طرفی هم بیمه‌ها اظهار عجز و ناتوانی می‌کنند. همین مساله به یکی از نقاط ضعف و حتی پاشنه آشیل بالقوه وزیر بهداشت دولت سلامت نیز تبدیل شده است و بسیاری را واداشته تا طرح‌ها و برنامه‌های وزیر بهداشت را بیشتر وعده و وعید و حرف‌هایی از جنس کارزارهای تبلیغاتی با اهداف بلندمدت‌تر بدانند تا راهکارهایی اجرایی برای بهبود نظام سلامت خالی از عدالت ایران. با این وصف، همکاری سازمان‌های بیمه‌گر پیش از هرچیز برای موفقیت سیاست‌های دولت یازدهم در بخش سلامت حیاتی است. طلب‌های میلیاردی بیمارستان‌ها اما نیاز بیمارستان‌ها به تحقق وعده‌های طرح تحول و سهم‌بری بیمه‌گران از هزینه‌ها، ‌بیشتر از دولت و وزارت بهداشت است. چراکه این سازمان‌ها یکی از زنجیره‌های اصلی پشتیبانی یا لجستیک نظام سلامت در جهان هستند و اگر هرکدام از حلقه‌های زنجیره درمان مانند پزشکان، ‌پرستاران و پیراپزشکی، بیمه‌ها و بیمارستان‌ها شکسته شود، کل فرآیند درمان با اختلال یا آنتروپی مواجه می‌شود. همانطور که بسیاری از کارشناسان اقتصاد درمان پیش‌تر نیز پیش‌بینی کرده بودند بیمارستان‌های خصوصی در نهایت کاسه صبرشان لبریز شد و تهدید کردند که بیشتر از این نمی‌توانند بدهی بالا بیاورند. براساس اطلاعاتی که منابع آگاه دراختیار گذاشتند، از مهرماه سال گذشته که این طرح ابلاغ و از آبان که اجرا شد، بیمارستان‌های خصوصی درجه یک و درجه یک عالی با تلی از بدهی از جانب سازمان‌های بیمه‌گر مواجه شده‌اند. میزان بدهی این سازمان‌های بیمه‌گر به برخی از بیمارستان‌های خصوصی تهران را نیز دراختیار دارد اما به‌دلیل ترس این بیمارستان‌ها از بروز مشکل و دردسر از جانب بیمه‌گران، نمی‌تواند نامی از آنها ببرد. با اینکه به‌نظر می‌رسد سازمان‌های بیمه‌گری که دایم از نبود بودجه و منابع مالی شکایت می‌کنند، قدرت و نفوذ بسیاری دارند که بیمارستان‌های خصوصی از درگیری مستقیم با آنها وحشت دارند. با این حال براساس آنچه به دست رسیده، یکی از بیمارستان‌های خصوصی واقع در شمال‌‌غرب تهران در همین مدت 6ماه معادل 40میلیارد تومان از بیمه‌ها طلب دارد و بیمارستان دیگری در مرکز شهر تهران، معادل 7.5میلیارد تومان طلب دارد. در نهایت هم تعدادی از بیمارستان‌های خصوصی تهران تصمیم گرفتند در اتمام حجت با بیمه‌گران، اعلام یا به عبارت بهتر تهدید کنند که بیماران خود را با تعرفه آزاد پذیرش می‌کنند و در روز ترخیص گواهی‌ای به بیمار می‌دهند که خودش به سازمان‌های بیمه‌گر برای دریافت حق بیمه خود مراجعه کنند. زور بیمارستان‌ها به بیمه‌ها نرسید، به مردم ارجاع دادند. بیمارستان‌های خصوصی درحال ضرر کردن هستند و بیمه‌ها درحال فرار از مسوولیت. در این میان هم صدای اعتراض پزشکان که به همه‌چیز از تعرفه‌های پایین تا سریال‌های شبانه طنز معترض هستند، بلندتر از قبل شده و مدعی هستند که تمام فشار و بار طرح تحول سلامت روی این قشر «مظلوم» است درحالی که «زورشان» به بیمه‌ها نمی‌رسد. این آخرین اعتراض این جامعه بود در جلسه روز گذشته با وزیرشان. گذر زمان به ضرر بیمارستان‌ها، به سود بیمه‌ها در این میان گرچه بیمه‌ها به بهانه نداشتن بودجه کافی و محدودیت منابع مالی از زیر بار مسوولیت شانه خالی می‌کنند اما از این ماجرا نه‌تنها ضرر نمی‌بینند بلکه سود هم می‌کنند. براساس گفته‌های منابع این شرکت‌ها سالانه از این مفر 120میلیارد تومان سود می‌کنند. ظاهرا سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌گر زمانی که به پای قرارداد با بیمارستان‌ها می‌رسند، تعرفه‌ها را پایین‌تر از طرح مصوب مطالبه می‌کنند و در نهایت قراردادها با نرخ موردنظر آنها منعقد می‌شود که به معنی تخفیف بیشتر از قاعده است. اما این تازه آغاز چانه‌زنی‌هاست؛ در پایان قرارداد هم که بناست شرکت‌های بیمه‌گر سهم خود را به بیمارستان‌ها پرداخت کنند، مجموعه دیگری از کسورات را روی فاکتور نهایی می‌زنند و نمی‌پذیرند که قیمت‌های نهایی شده در روز بستن قرارداد را بپردازند. با اینکه در آخرین جلسه وزیر بهداشت با بیمه‌گران و پزشکان نیز بویی از مصالحه و توافق به مشام نرسید اما به هرحال بیمارستان‌های خصوصی تصمیم خود را گرفته‌اند و می‌خواهند این توپ بی‌سروسامانی را به دست مردم بدهند؛ ‌شاید مردم حریف بیمه‌ها شدند، شاید هم لرزه‌هایی به جان طرح تحول بیفتد.