منظور از کالای معمولی چیست؟

به عبارت دیگر، اگر افزایش دستمزد وجود داشته باشد، تقاضا برای کالاهای معمولی افزایش می‌یابد در حالی که برعکس، کاهش دستمزد یا اخراج کارکنان منجر به کاهش تقاضای آن‌ها می‌شود.

آشنایی با کالاهای معمولی

بین میزان تقاضا برای کالاهایی معمولی و سطح درآمد در جامعه رابطه کشسانی وجود دارد. به عبارت دیگر، تغییرات تقاضای این کالاها و درآمد همبستگی مثبت دارند یا در یک جهت حرکت می کنند. کشش درآمدی تقاضا نسبت تغییر تقاضا برای یک کالا را در واکنش به تغییرات درآمد اندازه‌گیری می‌کند. این معیار برای درک تغییرات الگوهای مصرف ناشی از تغییر قدرت خرید افراد استفاده می شود.

کشش درآمدی تقاضا را می توان با محاسبه درصد تغییر تقاضا برای کالا و تقسیم آن بر درصد تغییر درآمد محاسبه کرد. کالاهایی معمولی کشش درآمدی تقاضای مثبت اما کمتر از یک دارند.

اقتصاددانان از کشش درآمدی تقاضا برای تعیین ضروری یا لوکس بودن کالاها استفاده می کنند. شرکت ها نیز کشش درآمدی تقاضا برای محصولات و خدمات خود را تجزیه و تحلیل می کنند تا بتوانند به برآوردی از میزان فروش خود در دوره‌های توسعه اقتصادی که منجر به افزایش درآمد می شوند یا در دوره‌های رکودی که کاهش درآمد را در پی دارند، دست پیدا کنند.

نکات کلیدی

کالای معمولی کالایی است که به دلیل افزایش درآمد مصرف کنندگان، تقاضای آن افزایش می‌یابد.

تقاضا برای کالاهای معمولی همبستگی مثبتی با درآمد دارد.

نمونه هایی از کالاهای معمولی شامل مواد غذایی اساسی، پوشاک و لوازم خانگی می‌شوند.

کالاهای نامرغوب و کالاهای معمولی

کالاهای نامرغوب برعکس کالاهای معمولی هستند. کالاهای نامرغوب، کالاهایی هستند که با افزایش درآمد مصرف‌کنندگان، تقاضای آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. به عبارت دیگر، با بهبود اقتصاد و افزایش دستمزدها، مصرف‌کنندگان ترجیح می‌دهند از جایگزین گران‌تری نسبت به کالاهای نامرغوب استفاده کنند. با این حال، اصطلاح «نامرغوب» به کیفیت اشاره نمی کند، بلکه به مقرون به صرفه بودن اشاره دارد.

ضریب کشش درآمدی تقاضا برای حمل و نقل عمومی معمولا کمتر از صفر است، به این معنی که تقاضای آن با افزایش درآمد کاهش می‌یابد که این مسئله حمل‌ونقل عمومی را در دسته کالای نامرغوب‌تر طبقه‌بندی می‌کند. این وضعیت یک تعمیم در رفتار انسان را آشکار می کند. اکثر افراد در صورتی که حق انتخاب داشته باشند ترجیح می‌دهند با خودروی شخصی خود رفت و آمد کنند. کالاهای نامرغوب‌تر شامل همه کالاها و خدماتی می‌شوند که افراد فقط به این دلیل ناتوانی از خرید جایگزین‌های گران‌تر آن‌ها، خریداری می‌کنند.

کالاهای لوکس و کالاهای معمولی

از سوی دیگر، کشش درآمدی تقاضا کالاهای لوکس بیشتر از یک است. اگر با افزایش 20 درصدی درآمد کل، تقاضا برای خودروهای اسپورت 25 درصد افزایش یابد، خودروهای اسپورت کالای لوکس محسوب می شوند زیرا کشش درآمدی تقاضای آنها 1.25 است. سایر کالاهای لوکس شامل تعطیلات، کالاهای مصرفی بادوام، رستوران‌های گران‌قیمت و عضویت در باشگاه هستند.

افراد با افزایش درآمد خود، نسبت بیشتری از درآمد خود را صرف کالاهای لوکس می کنند، در حالی که نسبت کمتر یا یکسانی از درآمد خود را صرف کالاهای معمولی و نامرغوب‌تر خواهند کرد. به طور معمول، افراد با درآمد کمتر در مقایسه با افراد پردرآمدتر معمولا نسبت بیشتری از درآمد خود را برای کالاهای معمولی و نامرغوب‌تر صرف می کنند. با این حال، در سطح فردی یک کالای خاص ممکن است برای یک فرد کالای عادی باشد، اما برای فرد دیگر کالایی نامرغوب یا لوکس به حساب آید.

نمونه ای از کالای معمولی