نرخ بازده ناخالص چیست و چه تفاوتی با بازده خالص دارد؟

​نرخ بازده ناخالص برای یک دوره زمانی خاص مانند یک ماه، سه ماهه یا سال ذکر می شود. این نرخ را می توان با نرخ بازده خالص که کارمزدها و هزینه ها از آن کسر شده‌اند تا معیار واقعی تری از بازده را ارائه دهد مقایسه کرد.

نکات کلیدی

نرخ بازده خالص بازده سرمایه گذاری پس از کسر هزینه هایی مانند مالیات، تورم و سایر هزینه ها را نشان می‌دهد.

محاسبه نرخ بازده خالص اغلب دشوارتر از نرخ بازده ناخالص است، بنابراین در هنگام ارزیابی ارزش بازده صندوق اغلب نسبت هزینه‌های آن نیز در نظر گرفته می شود.

استانداردهای جهانی عملکرد سرمایه گذاری به سرمایه گذاران اجازه می دهند تا ویژگی های بازده صندوق های مختلف را مقایسه کنند.

آشنایی با نرخ بازده ناخالص

نرخ بازده ناخالص یک سرمایه گذاری یکی از معیارهای سود ناخالص یک پروژه یا سرمایه گذاری است. این معیار معمولاً شامل سود سرمایه و هرگونه درآمد دریافت شده از سرمایه گذاری می‌شود. در مقایسه، نرخ بازده خالص پس از کسر کارمزدها و هزینه‌های دیگر از بازده ناخالص ارزش نهایی سرمایه‌گذاری را نشان می‌دهد. فرمول نرخ بازده ناخالص به شرح زیر است:

مهم

نرخ بازده هر سرمایه گذاری خاص را می توان به روش های مختلفی محاسبه کرد و درک تفاوت های آن‌ها مهم است.

ملاحظات ویژه

جزئیات نحوه محاسبه بازده توسط یک شرکت سرمایه گذاری اغلب در امیدنامه صندوق گنجانده شده است. اغلب در تبلیغات بازاریابی صندوق نرخ بازده ناخالص به عنوان نرخ بازده سرمایه گذاری ذکر می شود. اغلب بازده سرمایه‌گذاری در مدت زمانی بیش از یکسال سالانه‌سازی می‌شود که میانگین هندسی بازده سرمایه گذاری را برای هر سال از یک دوره زمانی معین ارائه می دهد.

در حوزه مدیریت سرمایه گذاری، استانداردهای جهانی عملکرد سرمایه گذاری (GIPS) موسسه CFA بر نحوه محاسبه و گزارش بازده حاکم هستند. سرمایه گذاران می توانند برای مقایسه ویژگی های بازده سرمایه گذاری‌ها در سراسر صنعت به استانداردهای جهانی عملکرد سرمایه‌گذاری تکیه کنند.

انواع بازده ناخالص

سرمایه گذاران اغلب هنگام بررسی یک سرمایه گذاری جدید یا ارزیابی عملکرد یک سرمایه گذاری موجود بازده آن‌ها را محاسبه می‌کنند. بازده خالص معمولاً به آسانی بازده ناخالص قابل شناسایی نیست. به همین دلیل، سرمایه گذاران اغلب به منظور تعیین تاثیر هزینه ها بر بازده صندوق نسبت هزینه آن را بررسی می‌کنند.

نسبت هزینه یکی از مشخصات صندوق سرمایه گذاری مشترک است که نشان می‌دهد چند درصد از دارایی های صندوق برای پرداخت هزینه‌ها استفاده می‌شود. این نسبت اغلب همراه با بازده کل صندوق و بازده معیار برای مقایسه عملکرد صندوق با صندوق‌های دیگر استفاده می شود.

به عنوان مثال، در یکی از برگه‌های گزارشی که یکی از برترین صندوق های سرمایه گذاری با ارزش بازاری بالا یعنی صندوق (MUTF: QSTFX) Quanti­fied STF Fund منتشر کرده است، نمونه ای از نحوه گزارش بازده و هزینه ها ارائه شده است. صندوق Quanti­fied STF Fund نرخ بازده ناخالص را گزارش می‌کند. این صندوق هم‌چنین در این برگه هزینه های صندوق را نیز به تفکیک شرح داده است و دارای نسبت هزینه 1.71٪ است.

نرخ بازده ناخالص در مقابل بازده خالص

برای محاسبه بازده خالص، هزینه‌های کارمزد و کمیسیون و همچنین اثرات مالیات و تورم از بازده سرمایه‌گذاری کسر می شود. ارزها به دلیل تورم، قدرت خرید خود را از دست می دهند که این مسئله بر بازده سرمایه گذاری نیز تأثیر می گذارد. بنابراین تورم باید در محاسبه بازده واقعی لحاظ شود. به عنوان مثال، اگر تورم سالانه 2 درصد و بازده اسمی یک سرمایه گذاری 1 درصد باشد، بازده واقعی سرمایه گذار در طول یک سال منفی خواهد بود.

بنابراین، نرخ بازده ناخالص ممکن است تفاوت قابل ملاحظه ای با نرخ بازده خالص داشته باشد که در آن کارمزدها و هزینه ها لحاظ شده‌اند. به عنوان مثال، بازده ناخالص محقق شده در یک صندوق سرمایه گذاری مشترک که هزینه فروش 5.75 درصدی را دریافت می کند، بسیار متفاوت از بازده خالص آن خواهد بود که پس از کسر این هزینه محقق می شود.