درب گردان چیست؟ نحوه عملکرد و مزایای آن

​با تلاش‌های روزافزون برای لابی‌گری در دموکراسی‌ها در سال‌های اخیر، نمونه‌هایی از این دست رشد پیدا کرده‌اند و بحث‌هایی را در این مورد به راه انداخته‌اند که مقامات دولتی سابق به چه میزان اجازه دارند از ارتباطاتی که در مشاغل قبلی خود در بخش دولتی ایجاد کرده‌اند و دانشی که در آن دوران کسب کرده‌اند برای ثروت‌اندوزی یا تأثیرگذاری بیش از اندازه بر نحوه شکل‌گیری قوانین در انتظار تصویب یا تضعیف اثربخشی آن‌ها استفاده کنند.

نکات کلیدی

حامیان درب‌های گردان اذعان دارند که وجود متخصصان در گروه های لابی‌گری خصوصی و اداره بخش های دولتی توسط آن‌ها تضمین می کند که تخصص بالاتری در فرآیند تنظیم و اجرای سیاست‌های عمومی دخیل است.

سیاست هایی که قرار است از شیوه‌های درب‌های گردان جلوگیری کنند یا آن‌ها را محدود سازند، در بزرگترین دموکراسی های جهان مؤثر نیستند.

نحوه عملکرد درب های گردان

در حالی که جابجایی کارکنان بین بخش دولتی و خصوصی اجتناب ناپذیر است، نفوذ فزاینده پول در سیاست، پدیده درب‌های گردان را در کانون توجه قرار داده است.

بین سال‌های 1998 تا 2020، مقدار پولی که برای لابی‌گری در ایالات متحده صرف شده است، بیش از دو برابر شده و به 3.5 میلیارد دلار رسیده است. این مسئله این نگرانی را به وجود آورده است که مبادا شرکت ها و گروه های ذینفع خاص بتوانند از پول خود برای کسب قدرت نفوذ و دسترسی به سیاستمداران کلیدی استفاده کنند.

درب گردان همچنین ممکن است منجر به تضاد منافع شود، زیرا تصمیمات قانونی و مقرراتی که سیاستمداران اتخاذ می کنند ممکن است بلافاصله پس از ترک پست آن‌ها در بخش دولتی و شروع به کار در بخش خصوصی مستقیماً به نفع آنها باشد.

مهم

پدیده درب‌های گردان در بسیاری از صنایع، سطوح دولتی و وابستگی های سیاسی وجود دارد.

مزایای درب گردان

لابی‌گرانی که در درب‌های گردان شرکت کرده‌اند اذعان دارند که آنها به جای ارتباطات، از تخصص خود سود می‌برند. مثلاً، به اعتقاد آن‌ها «آنچه که می دانی» مهمتر از «افرادی است که می‌شناسی». استدلال برای دفاع از وجود درب گردان این است که وجود متخصصان در گروه های لابی‌گری خصوصی و اداره بخش های دولتی توسط آن‌ها کیفیت بالاتری از اطلاعات را هنگام تصمیم گیری های نظارتی در دسترس تصمیم‌گیران قرار می‌دهد.

پژوهشی که این ادعا را بررسی کرده است نشان داد وقتی سناتور یا نماینده‌ای از ایالات متحده سمت خود را ترک می کند، لابی‌گری که با آنها همکاری داشت به طور متوسط شاهد ​​20% کاهش درآمد خود خواهد بود. این مسئله به صورت از دست دادن 177000 دلار در سال تعبیر می‌شود و ممکن است به مدت سه سال ادامه پیدا کند و نشان می‌دهد که جبران از دست دادن مخاطب سیاسی کلیدی برای یک لابی‌گر تا چه حد دشوار است.

ملاحظات ویژه

سیاست‌هایی که برای جلوگیری یا محدود کردن شیوه‌های درب‌های گردان در نظر گرفته شده‌اند، در بزرگترین دموکراسی‌های جهان نادر هستند و اثربخشی محدودی دارند. در ایالات متحده، قوانین دقیقی وجود دارند که نحوه و زمان استخدام مقامات دولتی سابق در بخش خصوصی را تعیین می کند. به عنوان مثال، مقامات دولتی سابقی که در مورد قراردادها تصمیم‌گیری می‌کردند یا بایستی برای کار با یک پیمانکار نظامی یک سال منتظر بمانند یا به سمت یا واحدی بروند که هیچ ارتباطی با کار دولتی آنها نداشته باشد.

با این حال، این قانون در مورد سیاستگذارانی که ممکن است بلافاصله به شرکت ها و هیئت مدیره آن‌ها بپیوندند، اعمال نمی شود. در فرانسه، پس از ترک خدمات دولتی یک دوره انتظار سه ساله برای کار در بخش خصوصی وجود دارد. در ژاپن که تلاش کرده است مشکلات مربوط به درب‌های گردان خود را محدود سازد، برای توصیف کارمندان دولتی که سمت خود را برای پیوستن به بخش خصوصی ترک می‌کنند از اصطلاح amakudari که به معنای «نزول از بهشت» است، استفاده می‌شود