سهام خرد چیست؟ نحوه عملکرد و مزایای آن
سهام خرد سهامی است که توسط شرکتی منتشر می شود که از نظر ساختار مالکیت در انتهای پله های اولویت قرار دارد.
سهام عادی نوع رایج سهام خرد است. این سهام نسبت به سهام ممتاز سهام فرعی یا خرد در نظر گرفته میشود.
نکات کلیدی
سهام عادی از انواع رایج سهام خرد است.
در صورت ورشکستگی، صاحبان سهام خرد باید منتظر باشند تا دارندگان اوراق قرضه، سهامداران ممتاز و سایر دارندگان بدهی ابتدا سرمایه خود را بازپس بگیرند.
وقتی صحبت از پرداخت سود سهام شرکت به میان میآید دارندگان سهام خرد نسبت به سهامداران ممتاز در درجه دوم اهمیت قرار میگیرند.
سهام خرد دارای مزایایی است: قیمت سهام عادی معمولا افزایش مییابد و این سهمها دارای حق رای میباشند.
نحوه عملکرد سهام خرد
سهام، شکلی از مالکیت است که اغلب توسط سهم مالکیت در شرکت نشان داده می شود و نشان دهنده مقدار پولی است که در صورت فروش تمام دارایی های شرکت و پرداخت بدهی ها به سهامداران بازگردانده می شود. البته همه سهامداران از حقوق برابر برخوردار نیستند. یک سلسهمراتب اولویتیی در شرکت وجود دارد که تعیین می کند چه کسی می تواند پیش از همه دارایی های شرکت را مطالبه کند – و صاحبان سهام خرد یا فرعی در انتهای این سلسله مراتب قرار دارند.
این مسئله بدان معناست که در صورت ورشکستگی، دارندگان سهام خرد ممکن است در ازای سهام خود چیزی دریافت نکنند. این صاحبان سهام عادی تنها پس از پرداخت کامل سرمایه دارندگان اوراق قرضه، سهامداران ممتاز و سایر دارندگان بدهی، حق مطالبهای بر دارایی های شرکت خواهند داشت.
مهم
ساختار بازپرداخت بدهیهای یک شرکت در حال ورشکستگی توسط قانون اولویت مطلق کنترل می شود، این قانون بیان می کند که در صورت فروش داراییهای شرکت سرمایه برخی طلبکاران خاص باید قبل از بازپرداخت مطالبات هر طلبکار دیگری به طور کامل پرداخت شوند.
همچنین در زمینه توزیع درآمد نیز سهام خرد نسبت به سهام ممتاز در جایگاه دوم قرار می گیرد. دارندگان سهام ممتاز در فواصل زمانی معین، سود سهام توافقی را دریافت می کنند که این مبالغ توزیع شده را به پرداخت کوپن اوراق قرضه شبیه میسازد. در مقابل، سود سهام عادی بسته به درآمد شرکت ممکن است نوسان داشته باشد. در واقع، اگر شرکت سود کافی ایجاد نکند ممکن است ، هیئت مدیره شرکت اصلاً به سهامداران عادی سود سهام پرداخت نکند. پاداش دادن به سهامداران ممتاز در اولویت قرار دارد.
نمونه ای از سهام خرد
لری لیموناد یک شرکت سهامی عام، برای تامین یک سفارش خرید عمده به پول بیشتر برای خرید لیموترش بیشتر نیاز دارد. مدیران این شرکت تصمیم می گیرند اوراق قرضهای را به عنوان بخشی از یک برنامه استقراض پول منتشر کنند، در حالی که به طور همزمان مقادیر زیادی از وجه نقد را از بانک به شکل وام با بهره بالا دریافت می کنند.
سپس، وضعیت کسب و کار لری لیموناد بدتر می شود و مدیران این شرکت مجبور می شوند کسبوکار آن را تعطیل و اعلام ورشکستگی کنند. هرکسی که در شرکت منافع مالی دارد مشتاق است تا هرگونه سرمایه باقی مانده در شرکت را تصاحب کند. اولویت اول با دارندگان اوراق قرضه است، یعنی کسانی که سرمایه خود را برای خرید لیموی بیشتر به لری لیموناد وام دادند و سپس مؤسسه وام دهنده ای که این شرکت را تامین مالی کرده است در اولویت دوم قرار میگیرد.
تنها پس از پرداخت سرمایه این دو گروه است که فرصتی برای دارندگان خرد سهام عادی فراهم میشود تا از داراییهای باقی مانده بخشی از سرمایه خود را احیا کنند. در این مرحله، معمولا دارایی های بسیار کمی برای پرداخت بدهیها باقی میماند که سهامداران خرد را با جیب خالی بازمیگرداند.
واقعیت سریع
نقطه مقابل سهام خرد به عنوان سهام ارشد یا اوراق بهادار ارشد شناخته می شود.
مزایای سهام خرد
در حالی که به نظر می رسد که سهام خرد پستتر از سهام ممتاز است اما مالکیت آن مزایایی دارد. از آنجا که این سهمها ریسک بیشتری دارند معمولا بازده بیشتری نیز ایجاد میکنند.
اکثر سهمهایی که شرکتها منتشر میکنند سهام عادی هستند و در طول سالهای گذشته، این نوع مالکیت دارایی نسبت به اوراق قرضه و سهام ممتاز عملکرد بهتری داشته است. قیمت سهام ممتاز معمولاً به همان میزانی که قیمت سهام عادی افزایش مییابد بالا نمیرود: قیمت سهام ممتاز معمولا در حدود قیمت انتشار اولیه یا ارزش اسمی خود باقی بماند و رفتاری مشابه با اوراق قرضه دارد. هنگامی که یک شرکت به رشد و شکوفایی دست پیدا میکند، معمولا بهترین نوع سرمایهگذاری نگهداری سهام خرد برای بلندمدت است.
مالکیت سهام عادی همچنین، برخلاف سهام ممتاز به سهامداران حق رای نیز می دهد – به این معنی که آنها می توانند صدایی هرچند بسیار آرام، در نحوه اداره کسبوکار داشته باشند.
ملاحظات ویژه
همتای سهام خرد در دنیای بدهی، بدهی خرد است. این نوع بدهی که همچنین به عنوان بدهی تبعی نیز شناخته می شود، به اوراق قرضه، وام یا سایر تعهدات مالی خاصی که اشاره دارد در صورت نکول ناشر از اولویت کمتری برای بازپرداخت سرمایه نسبت به سایر مطالبات بدهی قدیمیتر برخوردارند. در نتیجه، بدهی های خرد برای سرمایه گذاران ریسک بیشتری دارند و بنابراین نرخ های بهره بالاتری نیز نسبت به بدهی های ارشدتر همان ناشر به آنها ارائه میکنند.



