منظور از معیار جنسن یا معیار آلفا چیست؟

این معیار معمولاً به عنوان آلفا نیز شناخته می شود.

نکات کلیدی

معیار جنسن معمولاً آلفا نامیده می شود. هنگامی که مدیر سبد سرمایه‌گذاری مقارن با ریسک، به عملکردی بهتر از بازار دست پیدا می‌کند، در واقع «آلفا» به مشتریان خود ارائه کرده است.

این معیار نرخ بازده بدون ریسک را برای دوره زمانی مربوطه مشخص می‌سازد.

آشنایی با معیار جنسن

سرمایه گذار برای تجزیه و تحلیل دقیق عملکرد یک مدیر سرمایه گذاری باید نه تنها به بازده کلی بلکه به ریسک آن سبد سرمایه‌گذاری نیز توجه کند تا دریابد که آیا بازده سرمایه گذاری ریسکی را که بایستی بپذیرد جبران می کند یا خیر. به عنوان مثال، اگر دو صندوق سرمایه گذاری مشترک هر دو 12 درصد بازدهی داشته باشند، سرمایه گذار منطقی باید صندوق کم ریسک را ترجیح دهد. معیار جنسن یکی از راه‌هایی است که به کمک آن می‌توان تعیین کرد که آیا یک سبد سرمایه‌گذاری بازده مناسبی را در ازای سطح ریسک خود ارائه می‌دهد یا خیر.

اگر مقدار این معیار مثبت باشد، پس سبد سرمایه‌گذاری بازدهی اضافی کسب می کند. به عبارت دیگر، هر مقدار مثبت آلفای جنسن به این معنی است که یک مدیر صندوق با مهارت های خود در انتخاب سهام «عملکردی بهتر از بازار داشته است».

نمونه واقعی از معیار جنسن

با فرض صحیح بودن پیش‌بینی الگوی قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، آلفای جنسن را با استفاده از چهار متغیر زیر می‌توان محاسبه کرد:

با استفاده از این متغیرها، فرمول آلفای جنسن به صورت زیر خواهد بود:

که در آن:

(i)R = بازده محقق شده سبد سهام یا سرمایه گذاری

(m)R = بازده تحقق یافته شاخص بازار مناسب

(f)R = نرخ بازده بدون ریسک برای دوره زمانی

B = بتای سبد سرمایه گذاری با توجه به شاخص بازار انتخابی

به عنوان مثال، فرض کنید بازدهی یک صندوق سرمایه گذاری مشترک در سال گذشته 15 درصد باشد. بازده شاخص بازار مناسب برای این صندوق نیز 12 درصد بوده است. بتای صندوق در مقابل همان شاخص 1.2 و نرخ بهره بدون ریسک 3 درصد است. بدین ترتیب، آلفای صندوق به صورت زیر محاسبه می شود:

با توجه به بتای 1.2، انتظار می رود صندوق سرمایه گذاری مشترک ریسک بیشتری نسبت به شاخص داشته باشد و در نتیجه سود بیشتری نیز کسب کند. آلفای مثبت در این مثال نشان می‌دهد که مدیر صندوق سرمایه‌گذاری مشترک بیش از اندازه لازم برای جبران ریسکی که در طول سال متحمل شده است، سود کسب کرده است. اگر صندوق سرمایه گذاری مشترک فقط 13 درصد بازده تولید می‌کرد، آلفای محاسبه شده 0.8-می‌شد. با آلفای منفی، مدیر صندوق سرمایه گذاری مشترک به نسبت ریسکی که متحمل شده است، بازده کافی کسب نمی‌کرد.

ملاحظات ویژه

منتقدان معیار جنسن عموماً به فرضیه بازار کارآمد (EMH) که توسط یوجین فاما ابداع شده است، اعتقاد دارند و استدلال می‌کنند که بازده اضافی هر مدیر سبد سرمایه‌گذاری به جای مهارت، از شانس یا شانس تصادفی ناشی می‌شود. این نظریه می‌گوید از آنجایی که بازار قبلاً تمام اطلاعات موجود را در قیمت دارایی‌ها منعکس کرده است، گفته می‌شود که این بازار «کارآمد» است و قیمت‌گذاری دقیقی دارد و مانع از آن می‌شود که مدیران فعالی چیز جدیدی عرضه کنند. این واقعیت که بازده بسیاری از مدیران فعال چندان بالاتر از مدیرانی نیست که پول مشتریان خود را در صندوق‌های غیرفعال شاخص‌گذاری شده سرمایه‌گذاری می‌کنند، از درستی این فرضیه بیشتر حمایت می‌کند.