سرمایه گذار کیست؟ (سرمایه گذاران منفعل و فعال)
سرمایه گذاران برای دستیابی به اهداف و مقاصد مالی از ابزارهای مالی مختلفی برای کسب نرخ بازده استفاده می کنند.
طیف گسترده ای از ابزارهای سرمایه گذاری برای دستیابی به اهداف مختلف وجود دارد، از جمله (اما نه محدود به) سهام، اوراق قرضه، کالاها، صندوق های سرمایه گذاری مشترک، صندوق های قابل معامله در بورس (ETF)، قراردادهای اختیار معامله، معاملات آتی، ارز خارجی، طلا، نقره، طرحهای بازنشستگی و مشاور املاک. سرمایه گذاران می توانند فرصت ها را از زوایای مختلف تجزیه و تحلیل کنند و معمولا ترجیح می دهند ریسک را به حداقل و بازده سرمایه گذاری را به حداکثر برسانند.
نکات کلیدی
اوراق بهادار سرمایه گذاری شامل سهام، اوراق قرضه، صندوق های سرمایه گذاری مشترک، مشتقات، کالاها و املاک و مستغلات میشوند.
سرمایه گذاران را می توان از معامله گران متمایز کرد زیرا سرمایه گذاران موقعیت های معاملاتی استراتژیک و بلندمدتی را در شرکت ها یا پروژه ها اتخاذ میکنند.
سرمایه گذاران یا با جهت گیری فعال که سعی می کند عملکردی بهتر از شاخص معیار داشته باشد یا یک استراتژی منفعل که تلاش می کند عملکرد شاخصی را دنبال کند سبد سرمایه گذاری می سازند.
سرمایه گذاران ممکن است به سمت استراتژی های رشد یا ارزش نیز گرایش داشته باشند.
یک سرمایه گذار معمولا متمایز از یک معامله گر است. یک سرمایه گذار سرمایه را برای سود بلندمدت سرمایه گذاری می کند، در حالی که یک معامله گر به دنبال کسب سود کوتاه مدت با خرید و فروش مکرر اوراق بهادار است.
سرمایه گذاران معمولاً با به کارگیری سرمایه به شکل سرمایه گذاری در سهام یا بدهی، بازده تولید می کنند. سرمایه گذاری سهام مستلزم کسب منافع مالکیت در قالب سهام شرکت است که ممکن است علاوه بر ایجاد سود سرمایه، سود سهام نیز به آن تعلق بگیرد. سرمایه گذاری در بدهی ممکن است به صورت وام هایی باشد که به افراد یا شرکت های دیگر اعطا می شوند، یا به شکل خرید اوراق قرضهای باشد که دولتها یا شرکتها صادر میکنند و سودی به شکل کوپن به دارندگان خود پرداخت میکنند.
آشنایی با سرمایه گذاران
سرمایه گذاران یک دسته یکسان نیستند. آنها تحمل ریسک، سرمایه، سبک ها، ترجیحات و چارچوب های زمانی متفاوتی دارند. به عنوان مثال، برخی از سرمایه گذاران ممکن است سرمایه گذاری های بسیار کم ریسکی مانند گواهی سپرده و برخی محصولات اوراق قرضه را ترجیح دهند که سودهای محافظه کارانهای تولید میکنند. با این حال، سایر سرمایه گذاران در تلاش برای کسب سود بیشتر تمایل بیشتری به پذیرش ریسک اضافی دارند. این سرمایه گذاران ممکن است در ارزها، بازارهای نوظهور یا سهام سرمایه گذاری کنند که همه آنها روزانه تحت تاثیر عوامل مثبت و منفی مختلف و فراوانی قرار دارند.
همچنین میتوان بین اصطلاحات «سرمایهگذار» و «معاملهگر» تمایز قائل شد، زیرا سرمایهگذاران معمولاً موقعیتهای معاملاتی خود را برای سالها یا حتی دههها نگه میدارند (که به آن «معاملهکننده موقعیت معاملاتی» یا «سرمایهگذار خرید و نگهداری» نیز گفته میشود) در حالی که معاملهگران معمولاً موقعیتهای معاملاتی خود را برای دورههای کوتاهتری نگه میدارند. . به عنوان مثال، معامله گران اسکالپر، موقعیت های معاملاتی را فقط برای چند ثانیه حفظ می کنند. از سوی دیگر، معاملهگران نوسانگیر به دنبال موقعیتهایی هستند که از چند روز تا چند هفته حفظ میشوند.
سرمایه گذاران نهادی سازمان هایی مانند شرکت های مالی یا صندوق های سرمایه گذاری مشترک هستند که سبدهای سرمایه گذاری قابل توجهی در سهام و سایر ابزارهای مالی ایجاد می کنند. آنها اغلب میتوانند برای انجام سرمایه گذاریهای بزرگتر از چندین سرمایه گذار کوچکتر (افراد و/یا شرکت ها) سرمایه جمعآوری کنند. به همین دلیل، سرمایهگذاران نهادی اغلب نسبت به سرمایهگذاران خرد قدرت بازاری و قدرت نفوذ بسیار بیشتری دارند.
سرمایه گذاران منفعل در مقایسه با فعال
سرمایه گذاران همچنین ممکن است استراتژی های بازاری مختلفی را اتخاذ کنند. سرمایه گذاران منفعل تمایل دارند اجزای شاخص های مختلف بازار را خریداری و نگهداری کنند و ممکن است وزن تخصیص سرمایه خود را در میان دستههای مختلف داراییها بر اساس قوانینی مانند بهینه سازی میانگین واریانس در نظریه نوین سبد سرمایه گذاری (MPT) بهینه سازند. برخی از سرمایهگذاران دیگر نیز ممکن است به دنبال انتخاب سهام باشند که بر اساس تحلیل بنیادی صورت های مالی شرکتها و نسبت های مالی سرمایه گذاری می کنند – این دسته از سرمایهگذاران در واقع فعال هستند.
یکی از نمونههای رویکرد فعال، سرمایهگذاران ارزشی است که به دنبال خرید سهمهایی هستند که قیمت بازاری آنها کمتر از ارزش دفتری آنها است. برخی دیگر ممکن است به دنبال سرمایه گذاری بلندمدت در سهام «رشد» باشند که ممکن است در حال حاضر ضررده باشند اما به سرعت رشد میکنند و نویدبخش آینده هستند.
محبوب سرمایه گذاری غیرفعال (شاخصمحور) به طور فزاینده ای در حال افزایش است چرا که در حال پیشی گرفتن از استراتژی های سرمایه گذاری فعال به عنوان منطق غالب بازار سهام است. رشد صندوق های سرمایه گذاری مشترک کمهزینه و با تاریخ هدف، صندوقهای قابل معامله در بورس و مشاوران روبو تا حدی علت اصلی افزایش محبوبیت این نوع سرمایه گذاری هستند.
کسانی که به یادگیری بیشتر در مورد سرمایه گذاری، سرمایه گذاران منفعل و فعال و سایر موضوعات مالی علاقه مند هستند، در صورت تمایل میتوانند در یکی از بهترین دوره های سرمایه گذاری موجود ثبت نام کنند.