عرضه لبنیات با پالم و کتاب

حسین چمنی، مشاور انجمن صنایع لبنی کشور در این جلسه از برخی فعالیت‌های عمدتا تبلیغاتی شرکتی که مشاوره آن را نیز برعهده داشت به‌عنوان مصداق‌های مسوولیت اجتماعی در صنعت لبنیات کشور یاد کرد که در میانه گفته‌هایش با انتقاد رییس کمیسیون واردات اتاق بازرگانی و همین‌طور فعالان باسابقه‌یی مانند اسدالله عسگراولادی مواجه شد؛ گرچه رسول دیناروند در این جلسه حضور نداشت اما نمایندگان بخش بازرگانی ایران از نگاه چمنی به مسوولیت اجتماعی در صنعت غذا به‌طور کلی و صنایع لبنی به‌طور خاص گلایه کردند و حتی عسگراولادی نیز سخنان چمنی را بیشتر تبلیغات صنایع لبنی دانست تا مساله‌یی مرتبط به مسوولیت اجتماعی آن هم در صنایع غذایی. مسوولیت اجتماعی صنایع غذایی در سلامت غذایی را کمیسیون اخلاق کسب‌وکار و مسوولیت اجتماعی اتاق بازرگانی ایران با مدیریت فاطمه دانشور برگزار شد تا توجه بنگاه‌های اقتصادی را به مسوولیت‌هایی غیر از مسوولیت اقتصادی و تجاری آنها جلب کند. به‌گفته دانشور، مفهوم بنگاه مسوول در ایران جایگاه خوبی ندارد چراکه به‌زعم وی، دولت مشوق‌هایی برای تقویت این جایگاه تعریف نکرده و اختصاص نداده است. «درحالی که بنگاه اقتصادی خصوصی برای توسعه فعالیت‌های خود به تشویق نیاز دارد» این عضو شورای شهر تهران این طور ادامه داد و گفت: تلاش‌هایی در این زمینه شده و بناست با وضع برخی قوانین مالیاتی بنگاه‌ها به سوی توسعه مسوولیت‌های اجتماعی خود تشویق و هدایت شوند. دانشور حتی به حساسیت‌های ایجاد شده در وزارتخانه‌هایی مانند نفت و راه و شهرسازی اشاره کرده و این تغییرات را مثبت ارزیابی کرد. سخن از مسوولیت اجتماعی در صنایع غذایی که به‌میان می‌آید بیشتر از همه ماجرای پالم در محصولات لبنی در ذهن همه تداعی می‌شود؛ حتی رییس کمیسیونی که بناست این مساله را در همه صنایع غذایی بررسی کند نیز از این قاعده مستثنا نیست. دانشور با عبارت «خبرهای ناراحت‌کننده اخیر در صنایع لبنی» به این ماجرای ادامه‌دار اشاره کرد و آن را سندی بر نبود شرکت‌های مسوول در کشور معرفی کرد. گرچه در ادامه مشاور انجمن صنایع لبنی با «غائله و فتنه» خواندن این ماجرا آن را غیرواقعی دانست. «غائله پالم» حسین چمنی که به گفته خودش مناظره‌های تلفنی و شخصی بسیاری با رییس سازمان غذا و دارو درباره ماجرای پالم صنایع لبنی داشته از نبودن دیناروند در این جلسه ابراز ناراحتی می‌کند و گلایه‌های صنایع لبنی را که به نظر می‌رسد به دیناروند هم بارها انتقال داده، این‌طور مطرح می‌کرد؛ البته با بسط بازه زمانی آن: «در سال‌های اخیر در صنعت شیر کشور مسایل به شکل غیرمسوولانه‌یی مطرح شد که موجی از نگرانی را در جامعه شکل داد و منافع شرکت‌های فعال در این صنعت را نیز تحت‌الشعاع خود قرار داد. در نهایت کسی هم پاسخگوی این عواقب نبود». چمنی که خود را مشاور یکی از شرکت‌های بزرگ لبنی ایران که مالکیت آن عمدتا در اختیار دولت است معرفی کرد، در ادامه بر ارجحیت سلامت مردم بر هر مساله‌یی تاکید کرد و حتی توجه به مسوولیت اجتماعی را عاملی برای تقویت اعتبار برند و افزایش سهم بازار شرکت‌ها دانست؛ صنایعی که به ادعای وی حاشیه سود اندکی در مقایسه با سایر صنایع دارند و بر اثر آنچه وی غائله پالم می‌خواند حتی کمتر هم شده است. به گفته وی، سهم بازار صنایع لبنی در سال‌های اخیر به‌ویژه بعد از ماجرای پالم کمتر شده است. تبلیغات یا مسوولیت اجتماعی در این نشست کتابچه‌هایی درباره انواع محصولات غذایی لبنی ایران و همین‌طور خواص این محصولات در احادیث و روایات دینی بین حاضران توزیع شد که از سوی چمنی به‌عنوان بخشی از فعالیت‌هایی که توسط شرکت صنایع لبنی تحت مشاوره وی در بخش مسوولیت‌های اجتماعی انجام شده نام برده شد. هرچند که اسدالله عسگراولادی به‌عنوان یکی از فعالان صنعت غذایی حاضر در این نشست، به این ارزیابی چمنی اعتراض کرد و سلامت غذایی کشور را در این ماجرای پرقصه مساله‌یی بسیار حیاتی عنوان کرد و این فعالیت‌ها را بیشتر تبلیغات صنایع غذایی و لبنی، آن هم یک شرکت خاص و نه نشستی درباره سلامت غذایی در این صنعت دانست. مجیدرضا حریری نیز به این روند اعتراض کرد و گفته‌ها و ارایه‌های این مشاور انجمن صنایع لبنی را نشانه خلط مسوولیت اجتماعی با فرصت‌های بازاریابی از سوی فعالان صنعت غذایی و لبنی خواند. رییس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی ایران با اشاره به آمار واردات روغن پالم اولئین در سال‌های گذشته، فرضیه غائله بودن پالم را رد کرد و خطاب به چمنی گفت: شرکتی که به گفته شما کتاب‌هایی در معرفی محصولات و خواص آنها در تیراژ محدود منتشر کرده و برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی مختلفی در این‌باره ساخته که در نهایت به کاهش مصرف محصولات لبنی منجر شده و در واقع به نتیجه نرسیده، اساسا شرکتی خصوصی محسوب نمی‌شود و مساله مسوولیت اجتماعی تنها در مورد شرکت‌های خصوصی قابل طرح است. به گفته حریری شرکت‌های دولتی اساسا وقعی به مسوولیت اجتماعی نمی‌نهند پس نمی‌توان این فعالیت‌های تبلیغاتی را در راستای مسوولیت اجتماعی آنها دانست. در نهایت چمنی در دفاع از صنایع لبنی ایران تنها به این دفاع ضعیف بسنده کرد که «این ماجرا آن قدر که بزرگ شد، بزرگ نبود». همه این اوصاف ماجرای مسوولیت اجتماعی صنایع لبنی و مشخصا ماجرای پالم نه تنها در این نشست که در جامعه مصرفی و صنعتی کشور ماجرایی ادامه‌دار است.