پاپوش وارداتی برای کفش های ایرانی
شواهد نشان میدهد، بازار کفش با ورود دانش آموزان به مدارس از جنب و جوش افتاده و فروشندگان، این روزها مشتری کمتری دارند.
این در حالی است که بسیاری از والدین هنگام خرید کفش برای فرزندانشان همواره از قیمت بالا و کاهش کیفیت آنها گلایه دارند و اطمینانی از خرید خود ندارند و آن را از سر مجبوری توصیف میکردند. هزینه مضاعف خانم میری، یکی از شهروندان در این باره به خبرنگار ما میگوید: در گذشته سالی یک بار برای بچه ها کفش میخریدیم، اما کفشهای موجود در بازار چند ماه بیشتر دوام ندارند و مجبوریم که سالی حداقل دو سه جفت کفش بخریم.وی به افزایش هزینه های زندگی اشاره میکند و میافزاید: برای تهیه مایحتاج روزانه باید روزبه روز هزینه بیشتری بپردازیم و هزینه خرید هر چند ماه یکبار کفش بچه ها نیز هزینه مضاعفی را بر خانواده ها تحمیل میکند. وی اظهار میدارد: انتظار میرود با افزایش قیمت، تفاوتی در کیفیت کفشها شاهد باشیم، اما این طور نیست و عملاً نمی توان میان کفش بادوام و کم دوام تفاوت ظاهری یافت. محمدی، یکی دیگر از شهروندان میگوید: افزون بر کفش بچه ها، کفشهای بزرگسالان نیز نسبت به قبل گرانتر و کم دوام تر شده و هزینه خرید کفش به عنوان یکی از هزینه های جاری خانواده ها به شمار میآید. وی به تفاوت قیمت یک نوع کفش در فروشگاههای مختلف اشاره میکند و میگوید: به نظر من قیمتها در بازار به دلخواه فروشندگان تعیین میشود و بارها اتفاق افتاده یک نوع کفش با چندین قیمت به فروش میرسد. وی اظهار میدارد: قیمتها در هر فصلی از سال نوسان دارد؛ زمانی که مشتری زیاد است، فروشندگان قیمتها را بالا میبرند و حاضر نیستند تخفیفی بدهند و با نصب نوشته «قیمتها مقطوع است» اجازه هیچ چانه زنی را به مشتری نمی دهند. وی میافزاید: برخی از فروشندگان در زمان کسادی بازار برای اینکه کالای خود را بفروشند، تخفیفهای زیادی را میدهند، به طوری که تعجب مشتری را به دنبال دارد. بازار بی ضابطه شیبانی، یکی دیگر از شهروندان میگوید: کفشهای بازار فقط ظاهر دارند، اما پس از چند روز استفاده، حالت اولیه شان از دست میرود و خیلی زود خراب میشوند و این وضعیت درخصوص کفش بچه گانه به مراتب بیشتر دیده میشود.وی نبود نظارت متولیان بازار را یادآور میشود و میگوید: بازار کفش بدون ضابطه است و قیمتها با توجه به کیفیت ساخت و نوع مواد اولیه استفاده شده تعیین نمی شود و هر فروشنده ای به دلخواه قیمت گذاری میکند. حیدری، یکی از فروشندگان کفش در این باره میگوید: قیمتها توسط فروشندگان تعیین نمی شود، بلکه باتوجه به میزان خرید آنها از تولیدکننده و واسطه ها صورت میگیرد و فقط چند درصدی فروشندگان به قیمتهای خریداری شده اضافه میکنند. وی کاهش کیفیت کفشهای بازار را تأیید میکند و میافزاید: کفشهای موجود نسبت به گذشته از کیفیت کمتری برخوردار است و به نظر من دلیل آن، میتواند گران شدن مواد اولیه مرغوب باشد. وی میافزاید: تولیدکننده هم برای پوشش هزینه هایش مجبور است از مواد اولیه ارزانتری استفاده کند تا محصولش با قیمت مناسب روانه بازار شود تا خریدار داشته باشد. فریب خوردن تولیدکنندگان خردمند، یکی از تولیدکنندگان کفش در این خصوص میگوید: تولیدکنندگان علاقه دارند محصولی را که به بازار عرضه میکنند، مورد رضایت مشتریانشان باشد و از تولیدشان استقبال شود.وی اظهار میدارد: برای تولید یک کالای مرغوب باید مواد اولیه مرغوب در دسترس باشد و برای تهیه این مواد گاهی ما هم فریب میخوریم و مواد قلابی به ما فروخته میشود.وی تصریح میکند: کمتر تولیدکننده ای است که خواستار این باشد که از مرغوبیت تولیدش کاسته شود، اما گاهی اوقات شرایط بازار و هزینههای اضافی سبب میشود که تولیدکنندگان ناچار به استفاده از مواد اولیه نامرغوب شوند و نهایت اینکه محصولی کم کیفیت روانه بازار کنند. بازار دست دلالان سیادت، یکی دیگر از تولیدکنندگان کفش میگوید: با ورود کفشهای چینی و ترکی بازار از دست تولیدکنندگان کشور خارج شده و عملاً بازار در دست دلالها و واسطه های کفشهای خارجی است و مردم هم به دلیل ارزان بودن، از این نوع کفشها استقبال میکنند. وی میافزاید: بسیاری از کارگاههای تولیدی کفش به همین خاطر رو به ورشکستگی و تعطیلی است و دیگر جوانان اشتیاقی به فراگیری این حرفه ندارند. وی اظهار میدارد: افزایش هزینه های تولید، بازار را برای واردات کفش مستعد کرده است و شاهد روزافزون واردات به کشور هستیم. در همین حال آخرین آمار گمرک ایران نشان می دهد، در پنج ماهه نخست امسال واردات کفش و تجهیزات مرتبط با آن به 728 تن به ارزش 3/2 میلیون دلار رسیده، واردات از نظر وزنی و ارزشی نسبت به مدت مشابه در سال گذشته به ترتیب 24/122 و 59/111 درصد افزایش یافته است. گزارشهای بین المللی نیز حاکی از آن است در سالهای 2006 تا 2013 سهم ایران در بازار مصرف کفش در میان کشورهای خاورمیانه با رشد متوسط 2/10 حدود 1/17 برآورد شده است. حال با وجود چنین اظهارات و آمارهایی به نظر میرسد، بازار کفش آینده روشنی نداشته باشد و در آیندهای نه چندان دور بازار تحت سیطره کفشهای وارداتی شود. این وضعیت بدون تردید تعطیلی بیشتر کارگاههای تولیدی و افزوده شدن آمار بیکاری در جامعه را درپی خواهد داشت که لازم است مسؤولان و متولیان توجه ویژه ای نسبت به بازار کفش کشور داشته باشند و برای رفع موانع و مشکلات تولیدکنندگان بیش از پیش اقدام کنند و مانع تعطیلی کارگاههای تولیدی کفش شوند و همچنین با گسترش نظارتهای بازرسان، بازار کنترل و از اجحاف به مردم جلوگیری شود.