چرا نرخ بیکاری تک رقمی شد؟

بیکاری و اشتغال از مهمترین مسائل پیش روی همه دولت‌ها بوده است. این مسئله در سال‌های اخیر به دلیل افزایش تعداد جمعیت فعال و تحصیل کرده وارد مرحله پیچیده‌تری شده است. دولت یازدهم از ابتدا یکی از اصلی‌ ترین برنامه‌هایش را کاهش بیکاری عنوان کرد و رئیس جمهور و سایر مسئولان بارها بر توجه به این مسئله تأکید کردند. وزیر کار بارها اعلام کرد که تلاش دولت تزریق منابع به نحوی است که باعث هدر رفتن آن نشود و در حال اندیشیدن تمهیداتی هستیم که منابع به سمتی حرکت کند که مشاغل پایدار ایجاد شود. فعالیت یک ساله دولت نشان می‌دهد که با وجود اظهارات مسئولان مبنی بر جلوگیری از افزایش بیکاری و از بین رفتن مشاغل موجود و تزریق مابع مالی به بنگاه‌های اقتصادی، بیکاری به صورت واقعی کاهش پیدا نکرده است.

گزارش مرکز آمار از بیکاری نشان می‌دهد که روند نرخ بیکاری از ابتدای دولت یازدهم تا بهار 93 روند افزایشی داشته اما یک باره در تابستان 93 به 9.5 رسید و تک رقمی شد. اما برای یافتن علت اصلی کاهش نرخ بیکاری تابستان 93 کافی است نگاهی به تغییرات نرخ مشارکت اقتصادی و جمعیت فعال داشته باشیم. نرخ مشارکت اقتصادی حاصل تقسیم جمعیت فعال بر جمعیت در سن کار است. توجه به نرخ مشارکت اقتصادی در کنار نرخ بیکاری نشان دهنده کلیت بازار کار است. نرخ مشارکت اقتصادی در تابستان 92 رقمی معادل 39.1 درصد بود که این رقم در تابستان امسال با کاهش حدود 2 درصدی به 37.2 درصد رسیده است که این مسئله حاکی از کاهش تعداد نیروی کار فعال (شاغل و بیکار) در کشور است؛ و این یعنی اینکه از تعداد افرادی که در تولید مشارکت داشته و یا قابلیت مشارکت داشته‌آند کاسته شده است. ضمن اینکه به طور طبیعی در فصل تابستان افراد بیشتری مشغول کار می‌شوند و برخی دانش‌آموزان و دانشجویان هم به آمار شاغلان اضافه می‌شوند. به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فارس، از این رو در کنار تلاش‌های انجام شده برای کاهش نرخ بیکاری، کاهش نرخ مشارکت را می‌توان یکی از اصلی‌ترین دلایل کاهش نرخ بیکاری و تک رقمی شدن آن دانست، بنابراین این گفته کارشناسان اقتصادی چندان بیراه هم نیست که به طور واقعی تغییر محسوسی در تعداد بیکاران دیده نمی‌شود و ارقام اعلام شده در خصوص نرخ رشد اقتصادی و یا نرخ بیکاری برای مردم ملموس نیست.