دیدار هفتگی ایران و خارجی‌های نفتی

به گفته برخی مقام‌های وزارت نفت، تقریبا هر هفته دیدارهایی با نمایندگان این شرکتها انجام می‌شود. حتی مذاکراتی با برخی شرکتهای آمریکایی انجام شده و آنها نیز اعلام آمادگی کرده اند که البته نامی از این شرکت‌های آمریکایی برده نشده است.

در ماه می حدود 1800 شرکت در نمایشگاه بین‌المللی نفت، گاز و پالایش و پتروشیمی تهران شرکت کردند. وزارت نفت ایران اعلام کرد 600 شرکت خارجی در این نمایشگاه حضور داشته اند البته بسیاری از آنها شرکتهای کوچک چینی و کره جنوبی بودند.

تا تابستان سال 2013 تولید نفت ایران از روزانه چهار میلیون بشکه در سال 2008 به 2.5 میلیون بشکه در روز (پایین ترین سطح 20 سال گذشته) تنزل کرده است.

در ماه فوریه گذشته گروهی از نمایندگان بیش از 100 شرکت فرانسوی شامل گروه مهندسی آلستوم و شرکت نفتی توتال در قالب بزرگترین هیئت تجاری خارجی که ایران میزبان آن بوده به تهران آمدند. همچنین نمایندگانی از شرکتهای کانادایی، اروپایی و آمریکایی نیز به ایران سفرهایی داشته اند.

در پی مذاکرات صورت گرفته ١٣ شرکت اروپایی و آسیایی و چهار شرکت داخلی برای سرمایه گذاری ١٥ میلیارد دلاری در صنعت گاز ایران اعلام آمادگی کرده اند و در قالب بسته های سرمایه گذاری پروژه‌ها تعریف و ارایه شده است.

پیشتر اصغر سهیلی پور مسئول کمیته تخصصی سرمایه گذاری شرکت ملی گاز گفته بود تاکنون ٢١ جلسه با شرکتهای داخلی و خارجی برای سرمایه گذاری در صنعت گاز برگزار شده و درباره نحوه، میزان و روشهای سرمایه گذاری بحث و تبادل نظر شده است.

وی افزود: چهار شرکت انگلیسی و فرانسوی، سه شرکت ژاپنی، دو شرکت کره جنوبی، چهار شرکت چینی و چهار شرکت ایرانی برای حضور در پروژه های صنعت گاز ایران اعلام آمادگی کردند.

به گزارش ایسنا، ایران قصد دارد برای اینکه شرکت‌های نفتی بین‌المللی در تمام مراحل یک پروژه بالادستی از جمله تولید مشارکت داشته باشند، مدل قراردادهای نفتی خود را تغییر دهد.

ایران اخیرا مدل جدیدی از قرارداد نفتی به نام "قرارداد نفتی ایران" ارائه کرده است. البته این مدل جدید هنوز نهایی نشده و ممکن است تغییر کند.

این قراردادها که چیزی بین مدل بیع متقابل و قراردادهای مشارکت در تولید هستند برای تشویق سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت در ایران طراحی شده‌اند. براساس این مدل جدید از قراردادها شرکت‌های نفتی اجازه مالکیت ذخایر را نخواهند داشت اما می‌توانند با شرکای داخلی برای مدیریت میادین، توسعه و تولید نفت و گاز یک شرکت مجری مشترک تاسیس کنند. شرکت‌های خارجی به مدیریت پروژه کمک می‌کنند اما مالکیت ذخایر را نخواهند داشت. این شرکت‌ها پس از شروع تولید، سهمی از درآمد پروژه را به صورت اقساطی دریافت خواهند کرد که شرایط پرداخت می‌تواند براساس پیشرفت پروژه تغییر کند.

قرارداد جدید نفتی ایران دوره طولانی‌تری بین 20 تا 25 سال خواهد داشت که دو برابر دوره قراردادهای بیع متقابل است. این قراردادها شامل مراحل اکتشاف، توسعه و تولید به همراه امکان تمدید به مرحله افزایش تولید است.

قرارداد جدید پیشنهادی با قراردادهای بیع متقابل کنونی متفاوت هستند زیرا قراردادهای قبلی تنها اکتشاف و توسعه را شامل می‌شدند. هدف از این تغییر حل مشکلات کاهش تولید در میادین با وارد کردن شرکتهای بین‌المللی در فازهای تولید و احیا و استفاده بهینه از انتقال دانش و فناوری است.

قراردادهای جدید نفتی ایران برای تسهیل انتقال دانش و فناوری از شرکت‌های بین‌المللی می‌خواهد که خواسته های ایران را در زمینه بومی‌سازی دانش و فن آوری اجرا کنند.

براساس قانون اساسی ایران مالکیت خارجی یا خصوصی روی منابع طبیعی ایران و تمام قراردادهای مشارکت در تولید ممنوع هستند، دولت ایران مجوز قراردادهای بیع متقابل را صادر کرده که به شرکت‌های نفتی بین‌المللی اجازه می دهد از طریق شرکتهای تابعه ایرانی وارد قراردادهای اکتشاف و توسعه شوند.

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، قرارداد بیع متقابل شبیه قراردادهای خدماتی است و براساس آن شرکت پیمانکار(یا شرکت نفتی بین المللی) سرمایه‌گذاری را انجام می‌دهد و از تخصص خود برای توسعه میادین نفتی و گاز طبیعی ایران استفاده می‌کند. پس از اینکه میدان توسعه یافت و تولید شروع شد، اداره پروژه به شرکت ملی نفت ایران یا شرکت تابع آن واگذار می‌شود. براین اساس شرکتهای نفتی بین‌المللی حقوق مساوی در میادین نفت و گاز دریافت نمی‌کنند و شرکت ملی نفت ایران از درآمد حاصل از فروش نفت و گاز تولید شده برای پرداخت هزینه‌های صرف شده از سوی شرکت خارجی استفاده می‌کند. مقدار پرداخت سالانه به شرکت خارجی براساس درصدهای از پیش تعیین شده تولید میادین است. میزان بازگشت سرمایه در قراردادهای بیع متقابل بین 12 تا 17 درصد و دوره پرداخت بین پنج تا هفت سال است.