چگونگی استفاده کودکان از اینترنت

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از ایسنا، فضای مجازی تکه‌های تقریباً نامحدود فرهنگ و یادگیری را ارائه می‌دهد و پرورشگاهی برای رشد و گسترش ذهن جوانان است. این فضا منبع دانش و محل تکامل ایده‌های تازه است و مانند منبعی وافر از سرگرمیهای شگفت انگیز در یک جهان مجازی است، جهانی که شخص می تواند با سهولتی جادویی تقریباً هر چیزی را با فشار یک انگشت افسون کند.

حفاظت از کودکان در محیط اینترنت نیازمند تلاش هماهنگ والدین، تولیدکنندگان، ارائه‌کنندگان خدمات و قانونگذاران است. اما برای عهده دار شدن موضوع امنیت، در حد امکان باید تصویر دقیقی از آنچه کودکان در اینترنت انجام می دهند و چگونگی نگاه ایشان به اینترنت را بررسی کرد.

یکی از منابع کسب چنین اطلاعاتی، مطالعات شرکت نرم‌افزاری سیمانتک است که در ایالات متحده آمریکا مستقر بوده و بدلیل ارائه ابزارهای کاربردی امنیتی خود از جمله سری نورتون مشهور است.

این شرکت در گزارش سال 2009 میلادی خود به تشریح فعالیتهای آنلاین در مورد 9000 کاربر اینترنتی بزرگسال و کودک 12 کشور استرالیا، برزیل، کانادا، چین، فرانسه، آلمان، هند، ایتالیا، ژاپن، سوئد، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا می‌پردازد.

بنا بر این گزارش، یکی از گرایشات قابل توجه کودکان و بزرگسالان دوست یابی اینترنتی و از بین بردن مرز بین دنیای فیزیکی و دنیای مجازی است.

این مطالعه بیانگر اینست که پست الکترونیکی، رایج ترین سرویس مورد استفاده است و 92 درصد افراد مورد مطالعه از آن برای

ارتباط با دوستان و خانواده استفاده می کنند. همچنین نیمی از بزرگسالان از شبکه‌ اجتماعی استفاده می کنند و به عکس‌ها دسترسی دارند و از سرویس پیام رسانی آنلاین استفاده می‌کنند.

کودکان از اینترنت، بیش از تصور والدین استفاده می‌کنند؛ یکی از قابل توجه‌ترین حقایقی که از این مطالعه بدست آمد این بود که مشخص شد تفاوت بسیاری بین میزان واقعی استفاده آنلاین از اینترنت توسط کودکان و آنچه که والدین می پندارند وجود دارد.

بطور متوسط، والدین گزارش داده‌اند که فرزندشان 26 ساعت در ماه از اینترنت استفاده کرده است در حالیکه فرزندشان اظهار کرده که بیش از 43 ساعت در ماه از اینترنت استفاده کرده است.

میانگین نتایج بدست آمده تفاوتهای گسترده ای را در بین کشورهای مورد مطالعه نشان می دهد. بنا بر این گزارش، جالب توجه است که کودکان برزیلی 70 ساعت در ماه به استفاده آنلاین از اینترنت پرداخته‌اند و تخمین والدینشان در مورد میزان استفاده آنان بسیار به واقعیت نزدیک بود.

در ژاپن کودکان فقط 31 ساعت در ماه از اینترنت آنلاین استفاده کردند اما تخمین والدینشان کمتر از نصف این رقم بود. در کشورهای بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، استفاده آنلاین کودکان از اینترنت به میانگین 12 کشور (43 ساعت در ماه) نزدیک تر بود ولی در این دو کشور نیز میزان واقعی استفاده کودکان با تخمین والدینشان تفاوت قابل ملاحظه‌ای داشت. آنها تصور می کردند میزان استفاده کودکانشان کمتر از نصف میزان واقعی است.

کودکان از کدام سایتهای اینترنتی دیدن می کنند؟

در این مطالعه از والدین پرسیدند که آیا می دانند که کودکانشان بطور متوسط از چه سایتهایی دیدن میکنند؟ والدین استرالیایی بیشترین اطمینان را در این مورد داشتند، به این ترتیب که 86 درصد از والدین استرالیایی اظهار کردند دقیقاً می دانند که کودکانشان در اینترنت چه می کنند اما فقط 65 درصد از کودکان استرالیایی با این پاسخ والدینشان موافق بودند.

در این مطالعه، تفاوتهای مشابهی بین دیدگاه‌های والدین و کودکانشان در کشورهای فرانسه، آلمان، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا مشخص شد. با این وجود، در کشورهای برزیل، ایتالیا و سوئد بین دیدگاه‌های والدین و کودکانشان مشابهت بسیار زیادی وجود داشت.

در برزیل، بطور اخص، بنظر می‌رسد والدین و کودکانشان در موارد بسیاری از اینترنت برای ارتباط با یکدیگر استفاده می کنند و 60 درصد از کودکان اظهار کردند که صفحات شبکه سازی اجتماعی آنها شامل فهرست تماس با والدینشان نیز می‌شود.

نظارت و مسوولیت

علیرغم نهایت تلاشی که والدین برای حفاظت کودکانشان در محیط اینترنت انجام می دهند، برای بسیاری از آنها اینکار دشوار است زیرا گاهی اوقات والدین نمی دانند که چگونه باید اینکار را انجام دهند و یا اینکه گاهی اوقات والدین در زمان استفاده کودکانشان از اینترنت در محل استفاده حضور ندارند تا بتوانند مراقبت را انجام دهند.

بطور مثال، این مطالعه نشان می دهد که بطور متوسط، بیش از 20 درصد کودکان در خارج از منزل از اینترنت استفاده می کنند که طبیعتاً والدین نمی توانند نظارتی بر آنها داشته باشند. طبق این مطالعه، بطور متوسط کمتر از 40 درصد خانوارها دارای کامپیوترهای تحت کنترل والدین هستند.

با وجود آنکه میانگین خانوارهای دارای کامپیوترهای تحت کنترل والدین در سال 2009 نسبت به سال 2008 میلادی در هشت کشور مورد مطالعه افزایش یافته است اما نظارت والدین در سه کشور استرالیا، چین و ایالت متحده آمریکا کاهش یافته است.

حدود 20 درصد والدین گزارش کردند که کودکانشان را حین انجام فعالیتهای اینترنتی که مورد تایید ایشان نبوده است مشاهده کرده‌اند و بیشتر والدین اظهار کردند که در مورد امنیت در محیط اینترنت با کودکانشان صحبت کرده‌اند. کشور ژاپن در این مورد استثناء است، کشوری که مطالعه نشان داد در آن استفاده کودکان از اینترنت کمتر از میانگین 12 کشور مورد مطالعه است.

در آن کشور، والدین مایل به واگذاری مسوولیت بیشتری به کودکانشان برای حفاظت از خود در محیط اینترنت دارند و از دولت یا شرکت های امنیتی اینترنتی توقع کمتری برای حفاظت اینترنتی کودکان دارند. بسیاری از والدین هندی هم اظهار کردند نیازهای کودکانشان باید تحت حفاظت قرارگیرد و نقش حفاظت اینترنتی کودکان را به دولت و شرکتهای امنیتی اینترنتی محول کرده‌اند، همانطور که در چند کشور دیگر نیز چنین است.

با این وجود، واضح است که حفاظت اینترنتی کودکان اولویت اصلی والدین در هر کشوری است و ایشان حفاظت کودکان و هدایت

ایشان در شبکه را جزو وظایف اولیه خود می‌دانند.

بنا به این آمارها ملاحظه می‌شود که حفاظت از کودکان در فضای مجازی وظیفه روشنی است. به همین دلیل اتحادیه جهانی مخابرات طرح ابتکاری حمایت را راه‌اندازی و با شرکای بین المللی مشارکت کرد. این طرح در راستای تعهدات برای ایجاد شالوده‌های فضای مجازی ایمن و مطمئن برای نسلهای آینده است.

بر اساس اطلاعات منتشره برروی سایت سازمان فناوری اطلاعات، بخش حفاظت از کودکان در فضای مجازی که اطلاعات این گزارش از آن برگرفته شده است،اینترنت منبعی جهانی است که باید اجازه شکوفایی نیکی‌ها در آن داده شود. اما در عین حال، باید تلاش کنیم تا این فضای مجازی را ایمن و سالم کنیم و محیط سازنده ای برای همه کاربران آن ایجاد کنیم. ایجاد این سیستم از راه وضع قوانین ملی، تقویت ظرفیتها، افزایش آگاهی عمومی و همینطور اصلاح و بهبود واکنشهای ملی به تهدیدات رایانه‌ای محقق خواهد شد.

ما فقط زمانی می توانیم بگوئیم جامعه اطلاعاتی قابل دسترسی در سطح جهان ایجاد کرده‌ایم که در چنین جامعه اطلاعاتی به کرامت انسان احترام گذاشته شود و همه بخصوص کودکان بتوانند از فرصت‌های ایجادشده در آن بهره برند.

میزان کنترل والدین بر کامپیوترهای خانگی