ایرانیها و خرید3میلیون دلار ساعت سوئیسی
کشور سوئیس هفتمین کشور بزرگ صادر کننده کالا در سال 92 به ایران است. بر اساس آمارهای اتاق بازرگانی، صنایع، معاون و کشاورزی تهران در سال 92 حجم واردات ایران از سوئیس 541 میلیون و 383 هزار و 643 دلار بوده است.
سوئیس پس از کشورهای چین، امارات، هند، جمهوری کره، ترکیه و آلمان به عنوان هفتمین صادرکننده بزرگ محصول به ایران در سال سال 92 به شمار می رود. همچنین جمهوری اسلامی ایران در سال جاری 3 میلیون و 650 هزار و 122 دلار محصول به کشور سوئیس صادر کرده است که 2 میلیون و 782 هزار و 627 دلار آن فرش بوده است. بر اساس اعلام آمارهای اتاق بازرگانی تهران از 541 میلیون و 383 هزار و 643 دلار کالای وارد شده به ایران از سوئیس میزان 3 میلیون و 592 هزار و 385 دلار آن به واردات ساعت مچی اختصاص یافته است. این در شرایطی است که اخیرا فدراسیون صنایع ساعت سوئیس اعلام کرده است که صادرات ساعتهای سوئیسی در ماه می 3.9% کاهش و به 1.8 میلیارد فرانک سوئیس (معادل 1.4 میلیارد یورو) رسید. این کاهش به دلیل افت صادرات ساعتهای طلا بوده است که در مقایسه با گذشته کاهش 13.9% را نشان میدهد. با نگاهی به شرایط اقتصادی سوئیس خواهیم یافت که این کشور در میان کشورهای اروپایی از بحران اقتصادی در امان مانده و شاید کمتر کشوری را بتوان یافت که در موقعیت و جایگاه اقتصادی سوئیس قرار داشته باشد. در حالیکه بدهی و عدم توان کشورها در بازپرداخت آن از مهمترین بحران مالی موجود در اروپاست، سوئیس توانسته بدهی خود را طی 10 سال اخیر به میزان قابل توجهی یعنی از 55% تولید ناخالص داخلی به 35% کاهش دهد و نرخ بیکاری نیز در این کشور رقم 3% را نشان می دهد. اما راز موفقیت اقتصاد سوئیس را می تواند در کوچک بودن دولت، دموکراسی مستقیم، عدم تمرکز، سیستم های فرعی، گروه های همیاری، مکانی برای فرار مغزها و بورژوازی جستجو کرد. کوچک بودن دولت از دلایل موفقیت اقتصادی سوئیس است. ژان ژاک روسو، نویسندۀ فرانسوی بعد از ارسطو، دومین فردی بود که از مزیت های دولت کوچک سخن به میان آورد. وی در این باره می گوید: در هر بدنۀ سیاسی، قدرتی حداکثری برای رشد وجود دارد. به هر میزان که ارتباط اجتماعی این نیرو گسترش پیدا می کند، توان بدنه کاسته می شود. روسو معتقد است با پیچیده شدن شبکه اداری، کنترل آن نیز مشکل می شود در حالیکه دولت کوچکتر بهتر می تواند با نابهنجاریها مقابله و جلوی پیشرفت آنها را بگیرد. در سوئیس پایتخت، رئیس دولت، رئیس حکومت برخلاف سایر کشورها اهمیت چندانی ندارد و این به دلیل عدم تمرکز در سیستم سیاسی است. از اینجاست که می توان درک کرد چگونه رقابت سیاسی بین گروههای سیاسی و همکاری میان آنها، به بهترین نحو، زمینه ساز رفاه عمومی شده است. کانتون ها هر یک اختیارات خود را دارند و این تنوع نه تنها تهدید نبوده، بلکه فرصت هایی را نیز برای کشور پدید آورده است. دریافتی های مالیاتی بخش کمی از دریافتی های دولت را تشکیل می دهد. به گزارش نامه، سوئیس به دلیل موضع بی طرفانه، همواره مأمنی برای نخبگان سیاسی و اقتصادی بوده است و تاریخچۀ آن به قرن 19 باز می گردد. این امر توانسته در جهت ارتقاء موقعیت این کشور و افزایش توان میانجی گری در تحولات جهانی به کار گرفته شود.