چرا رباتها همیشه در پخت پیتزا شکست میخورند؟
اقتصادآنلاین: پیتزاپزهای رباتیک به دلیل هزینههای بالا و محدودیتهای فنی، تا حد زیادی شکست خوردهاند.
بود دو ربات که اکنون دیگر مورد استفاده نیستند، در یکی از شعبههای رستوران Moto Pizza در سیاتل، پیتزا تولید کنند.
به نقل از بیبیسی، اما در ماه مه، این دو دستگاه پس از آنکه شرکت تامینکنندهشان، بهطور ناگهانی تعطیل شد، «عملا بیاستفاده» شدند. «لی کیندل»، بنیانگذار و مدیرعامل Moto Pizza، میگوید با تعطیلی این شرکت، پشتیبانی فنی از رباتها نیز از بین رفت.
او حالا مانده بود و دستگاههای کابینتی شکلی به ارزش ۱۶۰ هزار دلار و این پرسش که آیا خرید رباتهای پیتزاساز واقعا ارزشش را دارد یا خیر. او میگوید: بهدلیل این شکستها، نمیدانم دوباره بخواهم با چنین شرکتی وارد شراکت شوم یا خیر.
شرکتهای دیگری مانند Zume و Pazzi نیز از این حوزه خارج شدهاند. Pazzi از بازوهای رباتیک برای آمادهسازی پیتزا استفاده میکرد. Basil Street نیز که دستگاههای فروش خودکار پیتزا عرضه میکرد، از دیگر شرکتهایی بود که فعالیتش متوقف شد.
اگرچه ممکن است «فستفود» هدفی ساده و مناسب برای خودکارسازی به نظر برسد، اما در عمل این کار بسیار دشوارتر از چیزی بوده که بسیاری انتظار داشتند. از سوی دیگر، ورود رباتها به رستورانهای ارائه دهنده پیتزا میتواند برخی مشاغل ابتدایی در صنعت خدمات و مهمانداری را نیز از بین ببرد.
«سارا سناتوره»، تحلیلگر ارشد صنعت رستوران میگوید: هنوز شاهد موفقیتهایی که برخی تصور میکردند، نبودهایم. او توضیح میدهد که رباتهای آمادهسازی غذا گاهی دردسرساز عمل میکنند و ممکن است مواد اولیه را در محل اشتباه بریزند. در مقابل، به گفته او، انسانها در درست کردن پیتزا بسیار کارآمد هستند.
با وجود این، کیندل با تمام ناکامیهایی که از همکاری با Picnic تجربه کرده، همچنان از ایده رباتهای پیتزاپز منصرف نشده است. او طرفدار خودکارسازی کامل است.
کیندل زمانی تمام خمیرهای پیتزا را با دست آماده میکرد، اما آسیب تاندون آرنج باعث شد به استفاده از ماشینآلات روی بیاورد. او اکنون در حال ساخت نسخه خودش از یک ربات پیتزاپز است.
اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، او میگوید ممکن است نسخهای کاملا عملیاتی از این دستگاه را تا تابستان ۲۰۲۷ آماده کند.
با توجه به اینکه خودش اعتراف میکند «هیچ تجربهای» در حوزه رباتیک ندارد، این پرسش مطرح میشود که چرا حاضر است در چنین کسبوکار پرریسکی سرمایهگذاری کند.
او درباره تاثیر این رباتها بر اشتغال نیز میگوید حتی رباتهای پیتزاپز کاملا خودکار لزوما تهدیدی برای کارکنان نخواهند بود. او میگوید در حالت عادی برای آمادهسازی پیتزا در چنین محیطی به حدود ۱۰ نفر نیاز بود، اما با استفاده از رباتها این تعداد به تنها دو نفر کاهش یافت.
با این حال، هشت نفر دیگر همچنان شغل خود را حفظ کردند؛ آنها به گفته کیندل در نقشهایی فعالیت میکردند که نیازمند تعامل با مشتریان و تبلیغ پیتزا بود.
برای برخی از مهندسان فعال در حوزه رباتیک پیتزا، سرعت یکی از مهمترین انگیزهها است. هدف نهایی این است که چنین دستگاههایی بتوانند هر دقیقه یک پیتزا تحویل دهند.
مهندسان برای رسیدن به این هدف در حال بررسی روشهایی برای ریختن سس روی خمیر با سرعتی بسیار بیشتر از زمان فعلی، یعنی ۹.۵ ثانیه هستند.
با این حال، بسیاری از مردم پیتزای دستساز را دوست دارند. این پرسش مطرح میشود که آیا سپردن آمادهسازی غذا به یک ماشین، ارتباط انسانی را که ممکن است با غذا احساس کنیم از بین نمیبرد؟
این شکاف میان کسبوکارهایی که بر تکرارپذیری و یکسان بودن محصول تمرکز دارند و آنهایی که تجربهای دستساز، هنری و متکی بر حضور انسان را وعده میدهند، البته پیش از ظهور رباتها نیز وجود داشته است. اما احتمالا همین تفاوت در آینده مشخص خواهد کرد که فناوری رباتیک کجا و چگونه وارد دنیای پیتزا شود.
پیتزافروشیها ممکن است ارتباط انسانی خود را از دست بدهند و اگر دستگاهها دچار مشکل شوند و کسی برای رسیدگی به آنها حضور نداشته باشد، مشتریان نیز ممکن است دچار سردرگمی و نارضایتی شوند. با این حال، انتظار میرود فناوریهای جدید در زمینه تولید پیتزا همچنان ظهور کنند و به نظر میرسد رقابت و آزمونوخطا در صنعت فستفود همچنان ادامه خواهد داشت.