نبرد سایبری، گزینه ترامپ علیه کره شمالی

نبرد سایبری، گزینه ترامپ علیه کره شمالی

چهارم ژوئیه(تیر) 2017 یعنی در «روز استقلال امریکا» کره شمالی نخستین موشک بالستیک بین قاره‌ای خود را شلیک کرد و «کیم جونگ اون» رهبر این کشور گفت: «این یک هدیه برای روز ملی امریکا بود».

 او سپس نیروی نظامی خود را تشویق کرد تا هدایای کوچک و بزرگ برای امریکا ارسال کنند و یک ماه پس از این اتفاق، دوربردترین موشک کره شمالی آزمایش شد. در حالت تئوری این موشک قادر بود پس از شلیک شدن از خاک کره شمالی به شهرهای لس‌آنجلس، دِنوِر و شیکاگو در امریکا برسد.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایران ، پاسخ «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری امریکا به تهدیدهای نظامی مذکور افزایش فشارها به چین به‌عنوان نزدیکترین همسایه کره شمالی بود تا مراودات خود را با آنها سخت‌تر کند. اما این هفته رویه ترامپ تغییر کرد و اظهار داشت «آتش و خشمی را در پاسخ به این تهدیدها اعمال می‌کند که جهان هرگز به خود ندیده است».

این تهدیدهای نظامی آغاز جنگ هسته‌ای میان دو کشور است که می‌تواند تبعات گسترده‌ای را به‌دنبال داشته باشد که به نظر می‌رسد چندان مورد پسند دولت‌ها نیست. از این‌رو «دونالد ترامپ» تصمیم گرفته است روش دیگری را برای شکست کره شمالی پیش ببرد: نبرد سایبری.

حمله سایبری امریکایی

روزنامه نیویورک تایمز مارس امسال گزارش داده بود که دولت اوباما سال‌های طولانی سرمایه‌گذاری و تلاش بسیاری داشته تا جلوی هرگونه خرابکاری سایبری بزرگ را بگیرد و همچنین بتواند در مواقع لزوم حملات سایبری گسترده انجام دهد. بر اساس این گزارش، گفته می‌شود 88 درصد شکست‌های کره شمالی برای پرتاب موشک‌های میان‌برد به دلیل حملات سایبری امریکا است و به عبارت دیگر دولت امریکا بواسطه توانایی گسترده خود در این زمینه توانسته است در بیشتر موارد جلوی پرتاب موشک‌های بالستیک کره‌ای را بگیرد. با این توضیح این سؤال مطرح می‌شود که آیا دولت امریکا این توانایی را دارد که از فاصله 11 هزار کیلومتری با فشردن یک دکمه تجهیزات هسته‌ای کره شمالی را از کار بیندازد و ایمنی کامل را برای خود برقرار کند که پاسخ کوتاه به سؤال مذکور به نوعی منفی است.

«تیم استیوِنس» مدیر طرح امنیت جهانی در کالج سلطنتی بریتانیا در این خصوص گفت: «آنچه  از طریق فضای سایبری به دست می‌آورید چندان واضح و روشن نیست. چرا که زیرساخت‌های حیاتی کره شمالی چندان مشخص نیست و تنها بخش اندکی از آن به‌صورت آنلاین قابل دسترس است». اینکه کره شمالی چگونه با بقیه کشورهای جهان به‌صورت اینترنتی اتصال برقرار می‌کند هنوز برای بسیاری از دولت‌ها سؤالی بزرگ محسوب می‌شود. زیرا بخش اعظم نیروهای نظامی کره شمالی در خارج از مرزهای این کشور بخصوص در چین و آسیای جنوب شرقی حضور دارند و دولت کره مجبور است به کمک دستگاه‌های الکترونیکی و شبکه‌های اینترنتی با آنها در ارتباط باشد.

البته به عقیده دکتر استیوِنس این مسأله برای امریکا چندان اهمیت ندارد تا از داخل کشورهایی که نیروهای نظامی کره شمالی در آنها مستقر شده‌اند عملیات هکری و سایبری خود را انجام دهند. نکته مهم اینجاست که امریکا بتواند راه نفوذ به سیستم‌های داخلی کره شمالی را پیدا کند و از این طریق حملات سایبری خود را به انجام برساند.

استیوِنس در ادامه تأیید کرد 88 درصد شکست‌ها و اختلال‌های پیش آمده در موشک‌های میان‌برد کره شمالی به‌دلیل حملات سایبری امریکا صورت گرفته است. با وجود این چون عملیات‌های نظامی کره شمالی به صورت شبکه‌ای دنبال نمی‌شود، دور از ذهن به نظر می‌رسد که امریکا با یک حمله سایبری واحد و گسترده موفق شده باشد این اقدام را عملی کند. علاوه بر این، ایالات متحده نمی‌تواند نقشه کامل سیستم‌های رایانه‌ای و شبکه‌ای کره شمالی را به دست آورد تا در مراحل آتی حملات خود را تشدید کند و به همین خاطر سطح خرابکاری‌های سایبری امریکا در همین حد باقی می‌ماند.

«کیم جونگ اون» رهبر کره شمالی چندی پیش در این خصوص گفت: «اگر امریکا مسئول اختلالات پیش آمده در موشک‌های بالستیک باشد، برنامه مذکور به طور کامل کنار گذاشته خواهد شد و در کمترین زمان یک سیستم جدید طراحی می‌شود. زیرا آن برنامه شکست خورده است و باید سیستم‌های ایمن‌تر و کامل‌تری در اختیار بگیریم».

توانایی سایبری نظامی

توانایی سایبری همچنان بزرگترین مهمات امریکایی برای حمله به کره شمالی محسوب می‌شود. «اچ‌.آر مک‌مستر» مشاور ارشد کاخ سفید بار دیگر تأکید کرد دولت امریکا به تلاش‌های خود در عرصه سایبری ادامه می‌دهد و تمام گزینه‌ها برای جلوگیری از نبرد نظامی را از این طریق بررسی می‌کند. اگر دولت امریکا به این نتیجه برسد که از طریق توانایی سایبری خود نمی‌تواند جلوی عملیات‌های نظامی کره شمالی را بگیرد، گزینه‌های دیگر روی میز بررسی می‌شود.

مک‌مستر توضیح داد که دولت امریکا در جریان انتشار بدافزار«استاکس نت» هدفگیری دقیق انجام داده بود و بخوبی می‌دانست این کرم اینترنتی در چه نقاطی نفوذ می‌کند. ولی در مورد کره شمالی شرایط به صورت کاملاً متفاوت بررسی می‌شود و هیچ مرکز یا دولتی از لایه‌های درونی شبکه داخلی این کشور آگاهی ندارد.

مشاور ارشد کاخ سفید در ادامه گفت:‌ «از آنجایی که نمی‌دانیم شبکه آنها به چه شکل ترسیم شده است، هیچ گونه بدافزار یا حمله سایبری دقیقی را نمی‌توان مقابل کره شمالی عرضه کرد تا با اطمینان کامل به نتیجه برسد. من فکر می‌کنم بی‌ثبات کردن سیستم مرکزی شبکه داخلی ارتش کره شمالی راه مناسبی برای شکست دادن آنها باشد. ولی مشکل اینجاست که هیچ راهی برای ایجاد اختلال در سیستم سایبری آنها پیدا نمی‌شود».

دولت کره شمالی چندی پیش تهدید کرد هرگونه حمله سایبری از جانب امریکا می‌تواند دلیل اصلی برای آغاز جنگ نظامی بین دو کشور باشد و کره خود را برای هرگونه اتفاق آماده کرده است. این تهدیدها یک نکته مهم را در مورد کره شمالی نمایان می‌کند: متخصصان سایبری، تخصص سایبری و توانایی سایبری کره شمالی.

با توجه به اینکه هیچ هدف مشخصی در کره شمالی شناسایی نشده است تا از طریق آن حمله سایبری صورت گیرد، برنامه‌های سایبری امریکایی با اهداف نامشخص انجام می‌شوند و به همین خاطر هیچ تضمینی وجود ندارد به نتیجه برسند.

«اندرو فاتر» مدیر گروه سیاست‌های بین‌المللی دانشگاه لِسِستر امریکا گفت: «بعید می‌دانم طی یک دهه گذشته امریکا توانسته باشد هدف سایبری دقیقی در سیستم داخلی کره شمالی پیدا کند». با وجود این، دولت امریکا برتوانایی‌های سایبری خود ایمان دارد و تنها راه خاتمه دادن به کشمکش‌های پیش آمده را حمله سایبری می‌داند تا جلوی هرگونه حمله نظامی را بگیرد. باید دید در این نبرد جدید کدام یک از دو کشور مذکور پیروز خواهند شد.

x