مشخصات بمب‌افکن پنهان‌کار B-۲۱ / تغییر نسل در هوانوردی استراتژیک آمریکا رقم خورد

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از خبرآنلاین، B-۲۱ ریدر نمایانگر یک تغییر نسلی در هوانوردی استراتژیک آمریکا است که طراحی بال پرنده (Flying-wing) را با تکنولوژی‌های پنهان‌کاری نسل جدید برای کاهش بازتاب‌های راداری، فروسرخ و الکترومغناطیسی ترکیب می‌کند. این هواپیما با استفاده از روش‌های پیشرفته مهندسی دیجیتال طراحی شده است؛ به این معنا که پیش از تولید فیزیکی، به صورت مجازی طراحی، آزمایش و بهینه‌سازی شده که به طور قابل‌توجهی ریسک توسعه را کاهش داده و امکان به‌روزرسانی سریع‌تر در طول عمر خدمت را فراهم می‌کند. معماری سیستم‌های باز آن اجازه می‌دهد تا حسگرها، سلاح‌ها و قابلیت‌های جنگ الکترونیک جدید به سرعت با آن یکپارچه شوند.

به عنوان یک بمب‌افکن استراتژیک با قابلیت دوگانه، B-۲۱ برای حمل بمب‌های هسته‌ای سقوط‌آزاد و موشک کروز هسته‌ای آینده (LRSO) طراحی شده است، در حالی که از طیف وسیعی از مهمات متعارف هدایت‌شونده دقیق را هم پشتیبانی می‌کند. بُرد افزایش‌یافته‌ی آن باعث کاهش وابستگی به پایگاه‌های خط مقدم و افزایش بقاپذیری در سناریوهایی می‌شود که دسترسی به زیرساخت‌های خارج از مرز ممکن است با محدودیت یا خطر روبرو باشد.

پیشرفت در مراحل آزمایش و تولید

این برنامه اکنون وارد فاز سرنوشت‌ساز آزمایش و اعتبارسنجی شده است:

• اولین فروند: نخستین فروند آزمایشی B-۲۱ در اواخر سال ۲۰۲۴ تحویل نیروی هوایی شد و اولین پرواز خود را در پایگاه هوایی ادواردز کالیفرنیا انجام داد.

• شتاب در برنامه: در ۱۱ سپتامبر، با ورود دومین فروند آزمایشی به پایگاه ادواردز، ظرفیت آزمایش‌ها به طور چشمگیری افزایش یافت. این اتفاق امکان ارزیابی‌های موازی را فراهم کرده و برنامه را از آزمایش‌های عملکرد پروازی پایه به فازهای پیشرفته‌تر از جمله تست سیستم‌های ماموریتی و یکپارچه‌سازی تسلیحات سوق داده است.

تولید اولیه و چشم‌انداز استراتژیک

به موازات آزمایش‌های پروازی، تولید اولیه با نرخ پایین (LRIP) از پیش آغاز شده است. این استراتژی همزمان‌سازی، اگرچه ریسک‌های فنی خاص خود را دارد، اما اجازه می‌دهد تا درس‌های آموخته شده از آزمایش‌ها بلافاصله در هواپیماهای تولیدی اعمال شوند و زمان دستیابی به قابلیت عملیاتی اولیه کوتاه شود. نیروی هوایی آمریکا قصد دارد حداقل ۱۰۰ فروند بمب‌افکن B-۲۱ خریداری کند که بسته به نیازهای استراتژیک آینده، احتمال افزایش این تعداد وجود دارد.

این هواپیما، به عنوان یک گره حیاتی (Node) در عملیات‌های نیروهای مشترک عمل کرده و به آگاهی از میدان نبرد در تمام دامنه‌ها کمک می‌کند.