۸ اقتصادی که اینترنت بدتر از ایران دارند
انجمن تجارت الکترونیک تهران در تازهترین گزارش تحلیلی خود، تصویری عددی و مستند از وضعیت اینترنت کشور ارائه کرده است. تصویری که نشان میدهد اینترنت ایران با مجموعهای از چالشهای فنی، اختلالهای گسترده و هزینههای قابلتوجه اقتصادی روبهروست.
به گزارش اقتصادآنلاین، در بخش شاخصهای مقایسهای، ایران در میان ۱۰۰ کشور بررسیشده، در رتبه ۹۷ از نظر کیفیت اینترنت قرار گرفته است. این رتبه نشان میدهد شبکه از جنبههایی مانند پایداری، دسترسی، سرعت و کیفیت تجربه کاربر، در وضعیت مطلوبی قرار ندارد و فاصله قابلتوجهی با استانداردهای جهانی دارد.
این گزارش به ۲۲ روز اختلال و قطعی اینترنت در طول بازه بررسی (از زمان اعتراضات دی ماه) اشاره میکند؛ دورهای که فعالیتهای دیجیتال کاربران، کسبوکارها، سرویسهای آنلاین و شرکتهای وابسته به زیرساخت شبکه را با اختلال جدی مواجه کرده است. بر اساس برآوردهای ارائهشده در گزارش، این سطح از محدودیت و اختلال میتواند روزانه بیش از ۵ هزار میلیارد تومان خسارت اقتصادی ایجاد کند؛ رقمی که اهمیت زیرساخت اینترنت در چرخه فعالیت اقتصادی کشور را دوچندان میکند.
در بخش دیگری از گزارش، بر اساس نظرسنجی انجامشده، ۸۲.۴ درصد کاربران اعلام کردهاند برای دسترسی به اینترنت به فیلترشکن نیاز دارند. این نیاز در میان جوانان زیر ۳۰ سال حتی شدیدتر است و به ۹۳.۸ درصد میرسد. این دادهها نشان میدهد که محدودیتهای دسترسی و فیلترینگ، به بخش مهمی از تجربه روزمره کاربران تبدیل شدهاند.
گزارش انجمن تجارت الکترونیک تهران همچنین به تأثیر این شرایط بر اکوسیستم دیجیتال کشور اشاره میکند. اختلالهای مکرر، پایداری ضعیف شبکه و محدودیت در دسترسی به سرویسهای بینالمللی، بهطور مستقیم بر فعالیت کسبوکارهای اینترنتی، دیتاسنترها، شرکتهای فناوری و خدمات ابری تأثیر میگذارد. در اقتصادی که روزبهروز بیشتر بر زیرساخت دیجیتال تکیه میکند، اینترنت ناپایدار یک چالش اساسی به شمار میرود.
این گزارش تاکید دارد که کیفیت اینترنت تنها یک مسئله فنی نیست؛ بلکه مسئلهای با پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فناورانه است. در شرایطی که جهان با سرعت به سمت اقتصاد داده، هوش مصنوعی، خدمات ابری و زیرساختهای دیجیتال پیش میرود، ادامه اختلالها و محدودیتهای اینترنتی میتواند شکاف میان کشور و روندهای جهانی را عمیقتر کند.
انتشار این گزارش توسط انجمن تجارت الکترونیک تهران میتواند سندی مهم برای تحلیل وضعیت فعلی شبکه و برنامهریزی برای بهبود آن باشد؛ برنامهای که با توجه به آمارهای ارائهشده، بیش از هر زمان دیگری ضروری بهنظر میرسد.








