تعداد موشکهای بالستیک و کروز ایران چقدر است؟
ایران تولید انبوه موشکهای بالستیک را در اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد و با شهاب-۲ که حدود ۱۵ سال تولید شد و شهاب-۳ که از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ تولید شد، قبل از جایگزینی با سیستمهای مدرنتر، شروع کرد.
به گزارش اقتصاد آنلاین، هم میهن در مطلبی نوشت: در طول جنگ ۱۲ روزه، بر اساس تعداد مدلهای مختلف و سالهای شروع تولید آنها، ذخایر موشکی ایران را حدود ۲۰۰۰۰ فروند تخمین زدم. از این تعداد، تقریباً ۷۰۰۰ تا ۸۰۰۰ موشک بالستیک و ۱۲۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ موشک کروز، شامل واحدهای در حال خدمت و واحدهای ذخیره، محاسبه کردم.
ایران تولید انبوه موشکهای بالستیک را در اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد و با شهاب-۲ که حدود ۱۵ سال تولید شد و شهاب-۳ که از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ تولید شد، قبل از جایگزینی با سیستمهای مدرنتر، شروع کرد.
این موشکها دقت کمتری داشتند، به همین دلیل است که در سال ۲۰۱۵، ایران یک برنامه نوسازی و نوسازی عمده برای این ذخایر قدیمی آغاز کرد و سیستمهای هدایت و کلاهکها را جایگزین کرد.
امروزه، مطمئناً هنوز چند هزار فروند از این موشکهای قدیمی در ذخیره وجود دارد و من آنها را میشمارم. حدود سال ۲۰۱۰، ایران حدود ۱۲ مدل مختلف موشک بالستیک و کروز تولید میکرد.
اگر نرخ تولید متوسط محافظهکارانه تقریباً ۱۰۰ واحد برای هر مدل در سال را در نظر بگیریم، با در نظر گرفتن چندین خط تولید موازی، همین نرخ به تنهایی به ایران در ۱۵ سال گذشته، زرادخانهای بالغ بر ۱۷۰۰۰ موشک میدهد.
این تصویر وقتی از سال ۲۰۱۵ به بعد نگاه میکنیم، واضحتر میشود. در آن زمان، خطوط تولید ایران با حداقل ۸ تا ۱۲ مدل با برد بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر فعالیت میکردند. موشکهای کروز مانند سومار و مشکات از قبل بردی بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر داشتند، همانطور که حدود ۷ تا ۱۰ نوع موشک بالستیک سوخت جامد دو مرحلهای مانند عماد، سجیل و دیگران نیز برد داشتند.
به عبارت دیگر، ایران حداقل ۱۰ سال را صرف تولید ۸ تا ۱۲ مدل موشک بالستیک و کروز در مقیاس قابل توجه کرده است که قادر به رسیدن به اسرائیل هستند.
روسیه، حتی در حالی که درگیر جنگی تمام عیار در اوکراین است، سالانه حدود ۲۵۰۰ موشک دقیق تولید میکند. هیچ منطقی در این ادعا وجود ندارد که ایران، پس از بیش از ۳۰ سال تولید موشک اختصاصی با خطوط فعال متعدد، تا ماه فوریه تنها ۲۵۰۰ موشک در انبار داشته است، همانطور که بسیاری از اندیشکدههای غربی ادعا میکنند.
این تخمینها همواره ظرفیت واقعی صنعتی ایران را کمتر از حد واقعی نشان میدهند.
ایران یک اکوسیستم کامل از شرکتهای دولتی، شرکتهای خصوصی و استارتاپها دارد، با بیش از ۳۰۰ شرکت که به بخش موشکی اختصاص دارند، از مجموع ۶۵۰۰ شرکت دیگری که از دفاع کشور در زمینههای مختلف پشتیبانی میکنند.
