انتشار اخبار مربوط به خرابی و خسارات حملات آمریکا و اسرائیل کنترل شد
در این دور از جنگ، انتشار اخبار مربوط به خرابی و خسارات مراکز نظامی تا حد زیادی کنترل شد و رسانهها از پروتکلهای متناسب با جنگ تبعیت کردند.
به گزارش اقتصاد آنلاین، روزنامه فرهیختگان نوشت: اخباری که عموما در رسانههایشان در مورد ایران منتشر میشود، فارغ از صحت یا عدم صحت آن، با هدف و کارویژه اعمال جنگ روانی علیه مردم ایران و تضعیف روحیه آنها منتشر میشود. در عین حال رسانههای صهیونیستی به این گزاره اساسی توجه دارند که روایتی حداقلی از شکستهای آنها در جنگ به افکار عمومیشان برسند و در فضای عمومی منتشر شود.
8 روزی از جنگ ایران با منطقه میگذرد، شواهد و آمار موشکهای پرتابشده ایران به اسرائیل حکایت از ضربات شدید ایران به سرزمینهای اشغالی و پایگاههای آمریکایی دارد، درحالیکه اهدافی استراتژیک در سرزمینهای اشغالی و پایگاههای آمریکایی، هدف حمله قرار میگیرد، در ایران مناطق مسکونی و غیرنظامی به اسم جنگ، هدف حمله قرار میگیرد. اما علت آنکه برآوردها و برداشتهایی خطا در رابطه واقعیت میدان وجود دارد مثل آنکه شدت حملات موشکی ایران به اسرائیل کاهش پیدا کرده است به عوامل مختلفی وابسته است؛
صهیونیستها برای انتشار اخبار مربوط به حملات نظامی در سرزمینهای اشغالی ادارهای به نام اداره سانسور دارند. این اداره از زمان شروع 7 اکتبر سانسورهای شدید برای انتشار اخبار مربوط به خسارات را اعمال کردند اما نقطه اوج این سانسور در جنگ 12 روزه خودش را نشان داد تا آنجا که حتی رسانههای خارجی نیز اجازه نداشتند اخباری در مورد خسارات ایران منتشر کنند تا مبادا تصویر شکست یا ضعف از آنها در رسانهها منتشر شود.
صهیونیستها اخبار حملات به سرزمینهای اشغالی را تحت سانسور شدید قرار میدهند. در دوران جنگ دوازده روزه پس از آنکه تصویر موشکباران تلآویو در رسانههای جهان منتشر شد و ساکنان سرزمینهای اشغالی، اخبار و ویدئوها در مورد خسارات موشکهای ایران را منتشر کردند، اداره سانسور با اعمال سیاستهای شدید مانع از انتشار جزئیات اخبار شد و خسارتهای حمله ایران به مرور و به صورت قطرهچکانی در رسانههای صهیونیستی و بینالمللی منتشر شد.
این روزها همزمان با تشدید حملات ایران به سرزمینهای اشغالی، سانسور نیز شدت بیشتری پیدا کرده است تا آنجا که کسری ناجی خبرنگار بیبیسی فارسی گفت: «سانسور نظامی اسرائیل ما را منع کرده از اینکه به صورت زنده خبر تهیه کنیم یا صحنههای پشت سر را نشان دهیم.» ناجی به این موضوع اشاره میکند که این دستورالعمل تازهای است که اسرائیلیها آن را اعلام کردند. این سانسور به حدی شدید است که حتی همزمان با آنکه موشکهای ایران در آسمان تلآویو، جولان میدادند، رسانه خبری سیانان تنها به روایت آنچه در آسمان سرزمینهای اشغالی میگذرد، اشاره کرد و گفت: «ما نمیتوانیم این را به شما نشان دهیم چون، اسرائیل به ما اجازه نمیدهد.» حتی در یک مورد خبرنگار سیانان ترک در حال ارائه گزارش از حملات توسط نیروهای نظامی، بازداشت شد. مشابه این سانسور خبری در رسانههای عربی که پایگاههای آمریکا در کشورهای آنها هدف قرار گرفت نیز اعمال شد. همه این سانسورها با هدف جلوگیری از انتشار روایت دقیق به منظور برساخت روایتی غیرواقعی منتشر میشود.
مجموع این موارد منجر به مهندسی واقعیت میدان در سرزمینهای اشغالی میشود که تنها با اتکا به قدرت رسانه، محقق شده است.
پروتکلهای جنگ در ایران
در نقطه مقابل، در ایران، خطاهای راهبردی در انتشار اخبار در رسانههای ایرانی اتفاق میافتد. جز معدود موارد، تعمدا و با هدف دادن اطلاعات به دشمن، مکان و زمان وقوع حمله را در اختیار رسانههای دشمن قرار میدهند. در روزهای گذشته و همزمان با حملات اسرائیل، ویدئوهایی از حملات و میزان خرابیها در رسانه منتشر شد. اگرچه بخشی از این ویدئوها که از مراکز غیرنظامی و مسکونی منتشر میشود با هدف اعلام آنکه دشمن، اهداف غیرنظامی و مردم عادی را هدف قرار میدهد، رسانهای شد اما واقعیت آن است که ویدئوها و تصاویر بهمثابه گزارشی اطلاعاتی برای دشمن عمل میکند و به او کمک میکند که برآوردی از حمله، میزان خسارت و محل وقوع داشته باشد و خطاهایش را در حملات بعدی اصلاح کند. نکته حائز توجه آنکه این تصاویر بعضا در رسانههای رسمی منتشر میشود.
در این دور از جنگ، انتشار اخبار مربوط به خرابی و خسارات مراکز نظامی تا حد زیادی کنترل شد و رسانهها از پروتکلهای متناسب با جنگ تبعیت کردند اما در برخی موارد و در انتشار مکانهای وقوع حملات غیرنظامی، پروتکلهای متناسب با جنگ اعمال نشده تا آنجا که اگر رصدهای دشمن صرفا متمرکز بر رسانههای رسمی باشد، به برآوردهای نسبتا دقیقی از حملات و هدفهای مورد اصابت قرار گرفته میرسند. انتشار غیردقیق اخبار در وهله اول ناشی از آن است که پروتکل دقیق و متقنی که رسانهها بدانند انتشار اخبار مربوط به حملات را چطور منتشر کنند، تدوین نشده و آنچه رخ می دهد، عمدتا سلیقه شخصی دبیران و سردبیران رسانههاست.
نکته دوم آنکه، رسانهها در انتشار اخبار مربوط به جنگ، وایرال شدن و دیده شدن را اولویت قرار میدهند و این موجب میشود که از سنجش این واقعیت که انتشار اخبار میتواند چه اثراتی داشته باشد، جا بمانند.






