بیکاری، ریشه ای که کنده نشد
با نگاهی به مجموعه آمار اعلام شده درباره بیکاری می توان اذعان کرد که ظاهرا این ادعای دولتی ها که بیکاری در ایران «ریشهکن» شده واقعیت ندارد و در دو دور ریاست جمهوری محمود احمدینژاد ۲۷۰ هزار نفر دیگر نیز به صف بیکاران قبلی اضافه شدهاند .
اقتصادآنلاین/نفیسه زارع کهن -"دولت مصمم است در سال جاری 2.5 میلیون شغل ایجاد کند و با ایجاد همین میزان شغل در سال آینده نیز مشکل بیکاری در کشور را ریشه کن کند."، " جشن ریشه کن کردن بیکاری را بر پا خواهیم کرد."، "ظرف دو سه سال مشکل بیکاری را از این کشور ریشه کن می کنیم." و ... این ها همه بخشی از وعده هایی است که محمود احمدی نژاد طی این هشت سال برای ریشه کن کردن بیکاری به جوانان داد وعده ای که نه تنها محقق نشد بلکه بیکاری به نحوی در این دولت افزایش یافت که تابحال در تاریخ ایران بی سابقه است. بنابر نظر کارشناسان، این بحران، بحران اصلی دولت روحانی است و دولت روحانی واقعا در این بخش زمین سوخته ای را تحویل می گیرد که امید بها اصلاح آن حداقل در 4 سال واقع بینانه نیست .
طبق آن چه مرکز آمار اعلام کرده ، نتایج سرشماری سال 1390 حاکی از آن است که نرخ بیکاری در میان جوانان 15 تا 24 سال، 26.9 درصد از جمعیت فعال در این سن بوده است. این شاخص در میان زنان نسبت به مردان و در نقاط شهری نسبت به نقاط روستایی بیشتر بوده است . همچنین نرخ بیکاری جوانان 15 تا 29 ساله حاکی از آن است که 24.5 درصد از جمعیت فعال 15 تا 29 ساله بیکار هستند که این شاخص باز هم در مورد زنان نسبت به مردان در نقاط شهری بیشتر است .
این در شرایطی است که براساس آمار رسمی و نتایج اعلام شده مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در سال 1384 ، (سال به روی کار آمدن دولت نهم) 11.5 درصد بوده و این آمار در سال 1391، به 12.2 درصد رسیده است .
به گفته محمد تقی حسن زاده رئیس مرکز مطالعات و پژوهش های وزارت ورزش و جوانان "کمترین میزان ایجاد اشتغال برای جوانان در دهه 80 و بیشترین مربوط به سال 1375 بوده است. نرخ بیکاری در سال 1375، 14.8 درصد بود که این عدد در سال 1390 به 26.9 در میان جوانان 15 تا 24 سال می رسد."
درهمین حال آخرین بررسیهای صورت گرفته از وضعیت شاخص بیکاری، بیانگر آن است که در سال گذشته 12.2 درصد از جمعیت فعال کشور بیکار بودهاند که این نرخ نسبت به سال 90 با کاهش 0.1 درصدی همراه بوده، در همین مدت نرخ مشارکت اقتصادی (نسبت به سال 90) رشد 0.8 درصدی داشته است. براساس آن چه مرکز آمار به عنوان نتایج آخرین برآوردهای صورت گرفته از وضعیت نرخ بیکاری و نرخ مشارکت اقتصادی کشور در سال گذشته منتشر کرده است ، باوجود افزایش نرخ بیکاری جوانان 24ـ15 و 29ـ15 ساله کشور در سال گذشته نسبت به سال 90، نرخ بیکاری کل کشور در سال گذشته نسبت به سال قبل از آن با کاهش 1/0 درصدی همراه بوده است هرچند در این مورد نباید تعریف شاغلان دردولت احمدی نژاد را نادید گرفت که این تعریف به فقط یک ساعت کار در هفته تغییر داده شد .
طبق این گزارش؛ طی سال گذشته 8.9 درصد جمعیت شاغل کشور دارای اشتغال ناقص بودهاند. این شاخص در بین مردان بیشتر از زنان و در نقاط روستایی بیشتر از نقاط شهری بوده است . با یک بررسی تفکیکی میتوان عنوان کرد که در خلال سال گذشته بیشترین نرخ بیکاری سالانه مربوط به استان ایلام با 17.3 درصد و کمترین نرخ بیکاری نیز با 6.4 درصد متعلق به استان خراسان جنوبی بوده است .
افزایش نرخ بیکاری در جمعیت جوان کشور برمبنای آن چه مرکز آمار اعلام کرده بود درسال 91، چیزی در حدود 26.9 درصد از کل جمعیت جوانان 24ـ15 ساله بیکار بودهاند، نرخ بیکاری این گروه نسبت به سال 90 با افزایش 0.4 درصدی همراه بوده است. براساس این گزارش در سال گذشته 24.5درصد جمعیت جوانان 29ـ15 سال بیکار بودهاند که این میزان نیز با افزایش 0.5 درصدی نسبت به سال پیش از آن روبهرو بوده است. این گزارش میافزاید: افزایش بیکاری جمعیت جوان در میان زنان بیشتر از مردان بوده است .
درهمین حال طبق این گزارش اقتصاد آنلاین؛ در فصل زمستان، 12.4 درصد از جمعیت فعال 10 ساله و بیشتر بیکار بودهاند. نرخ بیکاری در بین زنان نسبت به مردان و در نقاط شهری نسبت به نقاط روستایی بیشتر بوده است. بررسی نرخ بیکاری جمعیت 15 ساله و بیشتر نشان میدهد که 12.4 درصد از جمعیت فعال، بیکار بودهاند .
به این ترتیب با نگاهی به مجموعه این آمار باید اذعان کرد که ظاهرا این ادعای دولتی ها که بیکاری در ایران «ریشهکن» شده واقعیت ندارد و در دو دور ریاست جمهوری محمود احمدینژاد ۲۷۰ هزار نفر دیگر نیز به صف بیکاران قبلی اضافه شدهاند و به گفته مسعود نیلی، در فاصله سالهای ۸۵ تا ۹۰، که او آن را «اتفاقی نادر و بیسابقه» توصیف کرده، خالص اشتغال صفر بوده و میتوان گفت که عملا شغلی ایجاد نشده است. چنین است که باید گفت دولت اعتدال راه درازی را در حوزه اشتغال هم چون حوزه های دیگرباید طی کند،راهی که قطعا یک شبه نمی توان پیمود.