مذاکرات محرمانه ایران و عربستان / روحانی افشا کرد
روحانی گفت: آمریکاییها میخواستند ماجرای انفجار در «خُبر» را به ایران منتسب کنند/ من به عربستان رفتم، در آن جا با «نایف»، نماینده تامالاختیار امیر عبدالله، بیش از ۷ ساعت مذاکره کردیم تا به توافق رسیدیم/ در پایان «نایف» گفت هر متنی که شما امضا کنید، من هم آن را امضا خواهم کرد/ او در فرودگاه هم اعلام کرد که در ماجرای خُبر، همسایگان ما دخالتی نداشتند
به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از سایت رسمی حسن روحانی، روحانی گفت: در بحث بازدارندگی یک قدم مهم در همه دنیا بازدارندگی سیاسی است؛ یعنی روابط ما با کشورها و دنیا به گونهای باشد که آنکه ما را تهدید میکند، با قدرت دیپلماسی که اعمال میکنیم جلویش را بگیریم یا لااقل تهدید را عقب بیندازیم.
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی روز چهارشنبه ۵ آذر، در دیدار جمعی از وزیران و معاونان رئیسجمهور در دولتهای یازدهم و دوازدهم، تأمین امنیت را مطلوب و امنیتی کردن جامعه را مضر خواند و گفت: امنیت، اطمینان و آرامش ایجاد میکند، ولی امنیتی شدن اطمینان را از بین میبرد و مردم را نگران میکند. ما فضای امنیتی نمیخواهیم، ما فضای امن میخواهیم.
رئیسجمهور دولتهای یازدهم و دوازدهم تأکید کرد: در بحث بازدارندگی یک قدم مهم در همه دنیا بازدارندگی سیاسی است؛ یعنی روابط ما با کشورها و دنیا به گونهای باشد که آنکه ما را تهدید میکند، با قدرت دیپلماسی که اعمال میکنیم جلویش را بگیریم یا لااقل تهدید را عقب بیندازیم.
روحانی ادامه داد: قبلاً هم روزهایی داشتیم که احتمال میدادیم آمریکا به ایران حمله کند. در سال ۷۸ در زمان کلینتون، آمریکاییها اتهام ماجرای انفجار در خُبر را طبق بررسی که FBI انجام داده بود میخواستند به ایران منتسب کنند و صریحاً اعلام کردند که ایران را باید مورد حمله موشکی قرار دهیم. در ایران مبنای ما این شد که در برابر حمله موشکی چگونه دفاع کنیم و چه اقدامی کنیم؟ میتوانیم دفاع کنیم یا نه؟ پاسخ ما چه باشد؟ یک بخشی از بحثهای شورای عالی امنیت ملی و دبیرخانه، در آن مقطع این بود. بلافاصله فعالیت سیاسی و دیپلماتیک را شروع کردیم، لذا از طرق مختلف برای عربستان پیغام دادیم. آنچه مهم بود این بود که عربستان چه چیزی را اعلام کند، چون انفجار خُبر در عربستان واقع شده بود. یک پایگاه آمریکایی مورد حمله قرار گرفته بود در چندسال قبل، یعنی سال ۷۵ که بررسی آن حدود ۳ سال طول کشیده بود.
او ادامه داد: بنا بر این شد که یک نفر نماینده تامالاختیار از ایران برود عربستان و با مقامات عربستان به یک تفاهم برسد. حالا آن زمان بنده را تعیین کردند به عنوان نماینده تامالاختیار از ایران. من رفتم عربستان، آن طرف هم آقای امیرعبدالله، نایف را به عنوان نماینده تامالاختیار در این موضوع انتخاب کرد. ما دو نفر شروع کردیم به مذاکره، بعدازظهر حدود دو ساعت مذاکره کردیم، بعد موقع نماز مغرب شد. سپس شام رسمی که آقای نایف ترتیب داده بود. بعد از شام ما از ساعت ۱۱ شب مذاکره را دومرتبه شروع کردیم، از ۱۱ شب تا ۴.۵ صبح یعنی تا موقع اذان صبح، مجموعاً ما بیش از ۷ ساعت در عصر و شب مذاکره کردیم و در نهایت به تفاهم رسیدیم. در ۵ بندی که میخواستیم به تفاهم برسیم، در همه آن ۵ بند به تفاهم رسیدیم. این داستان مربوط به اردیبهشت سال ۷۸ یعنی ۷۸.۲.۱۸ است. در پایان مذاکرات آقای نایف رو کرد به دو نفر گفت شما بنشینید یک متن را برای تفاهمنامه امنیتی بنویسید و آن متن را بدهید به فلانی یعنی من و هر متنی که ایشان امضا کرد من آن را امضا خواهم کرد و پیش من نیاورید. خب این کار شد و تفاهمنامه امنیتی امضا شد. بعد آمدیم در فرودگاه جده. ایشان در فرودگاه در حضور خبرنگاران اعلام کرد در ماجرای خُبر همسایگان ما دخالتی نداشتند، این همان چیزی بود که ما میخواستیم عربستان اعلام کند.
وی افزود: بنابراین برای بازدارندگی فعالیت سیاسی حرکت مهمی است؛ بازدارندگی دیپلماتیک و سیاسی. موارد دیگری هم داریم که فرصت نیست آن را بگویم که آمریکاییها آماده بودند برای جنگ علیه ایران و با فعالیت دیپلماتیک توانستیم جلوی جنگ را بگیریم.






