طعم شیرین «گز» زیر زبان خارجی‌ها

یک جور بامزه‌ای هم تلفظ‌اش می‌کنند. «گاز، قاز، قز...» بیست و پنج شش نفری هستند. از موزه درآمده‌اند و یکراست سرازیر شده‌اند به گز فروشی کنارش. دست‌شان پی در پی داخل سینی‌های گز تعارفی می‌رود و بعد از آن به سمت دهان. فروشنده را با یک وووو (wow) با آب و تاب، متبسم می‌کنند. یکی‌شان دوربین فیلمبرداری را سمت سقف فروشگاه گرفته و محو تزئینات آن شده است. بقیه گز می‌خورند و باهم بگو و بخند می‌کنند.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایران ، بیشترشان مسن هستند. خانمی که مشغول خرید است، آرام می‌گوید: «خوش بحالشان که نگران قند و فشار نیستند. ببین چه تند و تند هم می‌خورند.» گردشگران خارجی آنقدر از فضا و پذیرایی فروشگاه به وجد آمده‌اند که انگار خیال رفتن ندارند. راهنمای تور مشغول صحبت می‌شود. دارد برایشان توضیح می‌دهد که این فروشگاه جزو آثار تاریخی و باستانی نیست و فقط معماری‌اش جوری است که شبیه ساختمان‌های قدیمی به نظر می‌رسد. توضیحاتی هم در این باره می‌دهد که گز سوغات اصفهان است اما در شهرهای دیگر از جمله پایتخت هم فروخته می‌شود. گروه دوباره مشغول صحبت و البته گز خوردن می‌شوند. آخر سر هم راهشان را می‌کشند و از فروشگاه بیرون می‌روند.

«خارجی‌ها زیاد اینجا می‌آیند و از شما خرید می‌کنند؟» احمد، فروشنده جوان لبخند می‌زند و با لهجه اصفهانی می‌گوید: «زیاد که می‌آیند اما خرید نمی‌کنند. خیلی کم پیش می‌آید خرید کنند. اینجا بیشتر برای گز خوردن می‌آیند تا خرید کردن. البته این تورها روز آخرشان را موزه کناری می‌آیند. معمولاً وقتی اینجا می‌رسند، قبلش اصفهان رفته‌اند و همانجا خریدشان را کرده‌اند. همه‌شان هم عاشق گز هستند، خصوصاً اروپایی‌ها.»

سوغاتی خریدن را دوست داریم. یک جورهایی عادت کرده‌ایم هرجا می‌رویم، دست خالی برنگردیم. تحفه‌ای برای عزیزان برای اینکه به آنها نشان دهیم در روزهای خوش سفر به یادشان بوده‌ایم. چه کسی اصفهان می‌رود و بدون گز برمی‌گردد؟! «خیلی‌ها!» این را فروشنده می‌گوید: «شعبه اصلی ما در اصفهان است. آنجا خیلی مشتری داریم.

خصوصاً به خاطر انواع مختلف گز و بسته بندی‌های متنوع‌مان. خارجی‌ها هم زیاد خرید می‌کنند. محصولات اینجا هم هیچ فرقی با اصفهان ندارد. شما می‌توانید اصفهان تشریف ببرید و به گشت و گذارتان برسید و سوغاتی‌تان را از همین تهران بخرید. البته خیلی‌ها ترجیح می‌دهند همانجا سوغات بخرند اما واقعاً هیچ فرقی نمی‌کند. بهتر هم هست. جای اینکه بار سنگین را از اصفهان تا تهران بیاورید، همین جا سوغاتی‌تان را می‌خرید و به هرکه می‌خواهید تقدیم می‌کنید. به هرحال گاهی پیش می‌آید که آدم فرصت خرید ندارد یا با وسیله‌ای سفر رفته که نمی‌تواند بار زیادی با خودش بیاورد. اینجور وقت‌ها نمایندگی اصلی گز اصفهان در شهر محل سکونت، به کمک مسافر می‌آید. تولیدش هم همینجا انجام می‌شود و این‌طور نیست که فکر کنید گز را از اصفهان می‌آوریم. همان‌طور که گفتم، هیچ فرقی نمی‌کند.»

احمد مکثی می‌کند و ادامه می‌دهد: «البته بازار گز اصفهان هم دیگر مثل قبل رونق ندارد. قبلاً فروش خیلی بیشتر بود. بیشتر کسانی که به اصفهان سفر می‌کردند مقدار زیادی سوغات این شهر از جمله گز را تهیه می‌کردند و به شهر خود می‌بردند. حالا ولی فروش به نسبت قبل کم شده. اینجا که کمتر از اصفهان هم هست اما باز هم خوب است.»

سوغات معروف و خوش خوراک اصفهان را کمتر کسی ممکن است دوست نداشته باشد. آوازه آن سال‌هاست به خارج از مرزها هم رسیده و طرفداران زیادی در دیگر کشورها دارد. ارزآوری 50 میلیون دلاری صادرات گز، این ادعا را تأیید می‌کند. به گفته حسن‌شریفی، رئیس اتحادیه گز و شیرینی اصفهان، سال گذشته حدود 3هزار تن گز از اصفهان به 65 کشور صادر شده و صادرات این محصول امسال 20 درصد افزایش داشته است.

جالب است بدانید که بر اساس اعلام اتحادیه گز وشیرینی، اصفهان علاوه بر صدور این محصول به کشورهای همسایه توانسته گز و شیرینی خود را به کشورهای اروپایی و امریکایی نیز صادر کند. شریفی معتقد است که استفاده از فناوری‌های روز در بخش تولید و نیاز دیگر کشورها به این محصول توانسته جایگاه مناسبی در بخش صادرات غیر نفتی به خود اختصاص دهد.

شیرینی گز اصفهان زیر زبان خیلی‌ها مانده. بعضی‌ها پر مغزش را دوست دارند و بعضی انواع سبک‌تر آن را. یاد خاطره دوستی می‌افتم که برای خرید گز به یکی از گز فروشی‌های اصفهان رفته و خیلی جدی سؤال کرده بوده: «ببخشید آقا، گز صددرصد هم دارید؟!» و فروشنده با همان لهجه شیرین جواب داده: «شما بفرماین پسته بخرین!»