دوخت لباس فرم مدارس در خیاطی های غیرمجاز

روپوش مدارس که چندسالی می‌شود یکی از ملزومات آغاز سال تحصیلی است، به عقیده مسئولان مدارس زمانی که دانش‌آموزان با فرم یکدست وارد مدرسه می‌شوند علاوه بر هماهنگ شدن آنها با سایر دانش‌آموزان، تفاوت‌های مالی نیز از میان برداشته می‌شود و تجملات در آموزش جایگاهی پیدا نمی‌کند. اما در این بین برخی مدارس برای کاهش هزینه‌ها و سردرگمی خانواده‌ها جهت تهیه لباس فرم دانش‌آموزی به بستن قرارداد با چند تولیدی‌ اقدام می‌کنند اما گاهی اوقات این موضوع اجباری بوده و لباس فرم نیز با قیمت بسیار بالاتر عرضه می‌شود.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از کسب و کار ، در برخی مواقع همچنین چندین مدرسه با یک خیاطی به توافق می‌رسند تا فقط از یک محل خاص، لباس فرم دانش‌آموزی تهیه شود و این کار باعث بالا رفتن قیمت شده است. از سوی دیگر، برخی از این تولیدی‌ها و خیاطی‌های سطح شهر که با مدارس قرارداد می‌بندند، تحت نظارت اتحادیه خیاطان نیستند و به گفته والدین، هزینه‌های اجباری بسیار زیادی برای تهیه یکدست لباس فرم مدارس به آنها تحمیل می‌شود.

مدارس با تولید‌کنندگانی قرارداد می‌بندند که پروانه کسب ندارند

رئیس اتحادیه خیاطان در این‌باره  گفت: علت اینکه روپوش مدارس در بعضی مناطق و مدرسه‌ها با قیمت بالاتری عرضه می‌شود، این است که مدارس با تولید‌کنندگانی قرارداد می‌بندند که پروانه کسب ندارند و این کار کاملا برای سود خودشان است، چراکه می‌توانند لباس فرم را با قیمت بالاتری به اولیای دانش‌آموزان بفروشند درحالی که اگر با خیاطان مجوزدار و زیرنظر اتحادیه قرارداد ببندند، هزینه تمام شده روپوش مدارس، خیلی ارزان‌تر است. حبیب طهماسبی افزود: همه‌ چیز از جمله طرح و رنگ از سوی مدارس انتخاب می‌شود و براساس سلیقه مدرسه دوخته می‌شود، خیاطان اتحادیه هیچ‌گونه دخل و تصرفی در این خصوص ندارند. این فعال صنفی ادامه داد: در سال‌های اول که پوشیدن روپوش فرم مرسوم شد اصرار بر این بود که از رنگ‌های سرمه‌ای و قهوه‌ای استفاده شود اما چند سالی است که سیاست‌ها به سمت استفاده از رنگ‌های شاد می‌رود و اتحادیه خیاطان نیز از این امر استقبال می‌کند. وی در ادامه همچنین توضیح داد: قرارداد مدارس با برخی از خیاطی‌های سطح شهر به هیچ عنوان قانونی نیست و اکثر واحدهای معرفی شده به خانواده‌ها پروانه کسب معتبر ندارند.

طهماسبی ادامه داد: اکثر خیاطی‌هایی که مدارس برای تهیه فرم با آنها قرار‌داد می‌بندند در مکان مسکونی و غیرتجاری قرار دارند و درواقع مسئولان مدارس با ملزم کردن خانواده‌ها برای خرید از این مکان‌ها به فکر کسب عایدی  خود هستند. رئیس اتحادیه خیاطان تصریح کرد: اکثر مدارس حتی درباره مجاز بودن خیاطی‌های معرفی شده به خانواده‌ها هیچ استعلامی از اتحادیه نمی‌گیرند و برای کسب سود با مکان‌هایی که پروانه کسب ندارند، قرارداد بسته و خانواده‌ها را ملزم به تهیه لباس از این مکان‌ها می‌کنند.

قیمت تمام شده فرم‌های مدارس بیشتر از تولیدی‌های مجاز است

طهماسبی اظهار داشت: قیمت تمام شده فرم‌های مدارس برای خانواده‌ها قطعا بیشتر از تولیدی‌هایی خواهد بود که زیر پوشش اتحادیه هستند زیرا قراردادهای بسته شده با مدارس تنها با هدف سود برای هر دو طرف صورت می‌گیرد و به هیچ‌وجه به پروانه کسب این تولیدی‌ها توجه نمی‌شود. وی خاطرنشان کرد: هیچ‌یک از مدارس تحت هیچ عنوانی به اتحادیه برای تامین لباس‌های فرم مدارس سفارش نداده‌اند.

اعضای اتحادیه تا آخرین مرحله پاسخگوی کار خود هستند

رئیس اتحادیه خیاطان اظهار کرد: 4 هزار تولید‌کننده ماهر زیرنظر اتحادیه خیاطان فعالیت می‌کنند که با ایجاد یک نمایشگاه در این فصل می‌توانند منسوجات خود را به نمایش گذاشته و جذب مشتری کنند تا از این طریق شاید مدارس نیز اشتیاق بیشتری به بستن قرار‌داد با این تولید‌کنندگان دارای پروانه کسب داشته باشند. به‌نظر می‌رسد تنها راه‌ جلوگیری از کار خیاطی‌های بدون مجوز برای رونق تولید‌کنندگان واقعی در کشور برخورد مسئولان با متخلفان این صنف به‌ویژه در فصل مدارس است.

وی توضیح داد: البته نمی‌توانیم به‌طور قطع بگوییم که کار ما صددرصد درست انجام می‌شود اما ما جوابگوی کار خود هستیم. اگر درنهایت مدارس از پارچه و نحوه دوخت ما ناراضی بودند برای آنها امکان مرجوعی وجود دارد. همچنین به شکایت آنها نیز رسیدگی می‌کنیم. طهماسبی ادامه داد: متاسفانه بیش از ۵۰ درصد کاری که واحدهای بدون پروانه برای مدارس می‌دوزند، ایراد دارد. بارها فرم را برای تعمیر پیش من آورده‌اند. متاسفانه علاوه بر اینکه این فرم‌ها ظریف‌دوزی نشده‌اند، از کیفیت خوبی هم برخوردار نیستند. اگر می‌خواهید کار سالم‌تر به دست مشتری‌ها برسد به واحدهایی مراجعه کنید که پاسخگوی عملکرد خود هستند. خوشبختانه اعضای اتحادیه تا آخرین مرحله پاسخگوی کار خود هستند.

مشکلات صنعت پوشاک ناشی از نقص حوزه طراحی است

وی همچنین گفت: خیاط‌ها به‌ندرت وارد عرصه طراحی لباس می‌شوند زیرا اغلب تولیدکنندگان، لباس و طرح مربوط به آن را از کشورهایی نظیر ترکیه وارد ایران می‌کنند و صرفا با شکافتن درزها از آن الگو‌برداری می‌شود.

او مشکلات صنعت پوشاک کشور را ناشی از نقص حوزه طراحی دانست و بیان کرد: متاسفانه طراحان به دلایل مختلف در بخش‌های تولید حضور ندارند . به همین دلیل ما شاهد طرح‌های خوبی نیستیم. رئیس اتحادیه خیاطان گفت: خیاطی، نوعی صنعت و طراحی هنر است که این دو بخش باید با یکدیگر تلفیق شود اما جای این همکاری خالی است.

طهماسبی درباره اینکه کار دوخت آنچنان که باید نیست، گفت: من قبول ندارم که دوخت لباس‌ها در ایران دچار مشکل است. واقعیت این است که ما در ایران محصولاتی در انواع کیفیت پایین، متوسط و عالی را داریم که هر کدام مخاطبان مخصوص به خود را دارند. وی تصریح کرد: در برخی از موارد اجناس کشور ما به نام خارجی فروخته می‌شوند و این نشان می‌دهد که تولید ما از نظر کیفیت مشکلی ندارد اما مشکل واردات بی‌رویه و ناتوانی صنعت داخلی کشور برای مقابله با قیمت اجناس چینی باعث مشکلات در این بخش شده است.