جلب توجه کودکان چه خطراتی دارد؟

بعضی از افراد همیشه می خواهند در مرکز توجه باشند. آن ها می خواهند بسیار دیده شوند، مورد توجه قرار گیرند، مورد تحسین و مراقبت قرار بگیرند.

جلب توجه کودکان چه خطراتی دارد؟

نشانه های مهم نیاز کودک به توجه والدین

به گزارش اقتصاد آنلاین، در حالی که برخی از افراد می توانند به روشی متوسط ​​جلب توجه کنند، افرادی که به طور فعال در رفتار جلب توجه شرکت می کنند، می توانند در یک الگوی خطرناک تخریب قرار گیرند. رفتار جلب توجه از دیدگاه روانشناختی الگویی از رفتار است که با اعمال به دنبال توجه مثبت یا توجه منفی است. 

خطرات رفتار همراه با جلب توجه چیست؟

رفتار جلب توجه راهی است که فرد می تواند برای جلب توجه عمل کند. به طور معمول، کسانی که این رفتارها را دارند نیاز به اعتبار سنجی از دیگران دارند. با جلب توجه، احساس شادی یا تسکین درونی پیدا می کنند. رفتار جلب توجه می تواند اقدامات مثبت یا منفی باشد. در حالی که فرد در پی منفعت یا ضرر واقعی خود یا دیگران نیست، اما انگیزه آن ها این است که برای رضایت درونی توجه را جلب کنند. شخصی در این روند صدمه ببیند برای او بی ربط است.

به نظر می رسد که رفتار جلب توجه توسط خودآگاهی فرد هدایت می شود. اعمالی که انجام می دهند یک واکنش خارجی در برابر یک ذهنیت داخلی است. رفتار جلب توجه یک اختلال شخصیت محسوب می شود. گاهی جلب توجه دیگران از نظر اجتماعی قابل قبول است. با این حال، وضعیت و نحوه وقوع جلب توجه مورد توجه قرار می گیرد.

 نشانه های مهم نیاز کودک به توجه والدین

در اینجا مثالی برای شما آورده شده است:

مثال اول برای خطرات رفتار همراه با جلب توجه

کودک در حالی که در یک کارناوال حضور دارند، می خواهد مورد توجه والدین خود قرار گیرد. کودک می خواهد به برخی از اتومبیل های سواری بازی برود، و آن ها می خواهند که والدین آن ها بلیط خریداری کنند. والدین کودکان برای گفتگو با برخی از دوستانشان که در این کارناوال با آن ها روبرو شده اند متوقف می شوند.

در همین حال، کودک در حال رقصیدن، چرخاندن، بالا و پایین پریدن و فریاد زدن است، “من می خواهم سوار شوم!” دوباره و دوباره. این کودک در پی جلب توجه والدین خود است و به آن توجه نمی کند. کودک تصمیم می گیرد خودش را روی زمین بیندازد و بدن را  دور خودش را بچرخاند. او رفتار خود را به حد منفی بالا برده است. در حالی که از نظر اجتماعی پذیرفته شده است که کودک بخواهد سوار اتومبیل شود و به والدین خود التماس کند، اما خود را به زمین انداختن و دور خود چرخیدن​​، رفتاری عادی نیست.

علت رفتار جلب توجهانه چیست؟

باید دید که علت مربوط به رفتار جلب توجهانه چیست؟ این موارد را در ادامه بیان می کنیم.

حسادت

وقتی کسی حسادت می کند، می تواند رفتار احساسی جلب توجه را فراخوانی کند. در حالی که اکثر افراد از درون احساس حسادت می کنند و سرانجام حرکت می کنند، کسانی که دارای اختلال شخصیت جویای توجه هستند، جلب توجه می کنند.

عدم عزت نفس

افرادی که احساس می کنند هرگز مورد توجه قرار نگرفته اند و افراد به آن ها توجه نمی کنند، ممکن است سرانجام به جایی برسند که برای جلب توجه به شکلی عجیب و غریب رفتار کنند. این که عزت نفس پایینی دارند، به این معنی نیست که آن ها توجه نمی خواهند. آن ها فقط احساس می کنند که لیاقت آن را ندارند. افراد با عزت نفس پایین ممکن است به مرحله ای از زندگی خود برسند که فکر می کنند تنها راه حل جلب توجه از دست رفته است. این نوع افراد ممکن است به طرق خاصی توجه را جلب کند. این یکی از خطرات رفتار همراه با جلب توجه می باشد.

تنهایی

افراد تنها به جایی می رسند که از غمگین بودن و کنار ماندن خسته شوند. آن ها می خواهند دوست داشته شوند. در حالی که آن ها تمایل به توجه مداوم ندارند، اما به نوعی مایل به توجه هستند. افرادی که تنها هستند به طور معمول نمی خواهند رفتارهای بی احترامی داشته باشند. با این حال، آن ها ممکن است برای به دست آوردن برخی از دوستان و دور شدن از یک سبک زندگی جداگانه، گام های جلب توجه بردارند.

خودشیفتگی

خودشیفته ها جویای توجه هستند. تمام دنیای آن ها حول رفتار جلب توجه می چرخد ​​تا افراد بدانند که به عنوان یک فرد از نظر بزرگی چقدر عالی هستند. خودشیفتگان توجه طلب تلاش می کنند تا دیده و شناخته شوند. آن ها معمولاً از روی مهربانی، از دست دادن زمان در کانون توجه و هر تاکتیک دیگری که توجه آن ها را به آن ها جلب می کند از کار خود خارج خواهند شد. خودشیفته ها در عین جلب توجه مثبت، ممکن است برای جلب توجه اقداماتی منفی انجام دهند. یک خودشیفته معمولاً به آن ها توجه مثبت یا منفی نمی کند. آن ها فقط می خواهند مردم آن ها را ببینند، خواه قهرمان باشد یا از طریق تاکتیک های خود ترحم.

سندرم مونهاوزن یکی از خطرات رفتار همراه با جلب توجه

سندرم مونهاوزن نوعی اختلال روانشناختی است که از رفتار جلب توجه استفاده می کند. مبتلایان به مونهاوزن به طور مکرر و عمدی طوری رفتار می کنند که گویی بیمار نیستند. آن ها بیش از حد علائم ساختگی خود را مانند درد معده، درد قفسه سینه و سردرد را به عنوان یک جلب کننده توجه، اغراق می کنند. بیماران مونهاوزن دروغ می گویند یا علائم خود را جعل می کنند، به منظور ایجاد علائم جعلی یا واقعی به خود صدمه می زنند و ممکن است تا آزمایش های تغییر یافته پیش بروند تا نتایج نشان دهد که مشکلی برای آن ها نیست.

علائم هشدار دهنده توجه مونهاوزن عبارتند از:

سابقه پزشکی چشمگیر و طولانی که گاهی اوقات می تواند ناسازگار باشد

علائمی که قابل کنترل نیستند یا با شروع درمان پزشکی تغییر می کنند. علائم ممکن است بعد از شروع درمان شدیدتر شوند تا به دنبال جلب توجه باشند.

دانش گسترده ای در مورد اصطلاحات پزشکی، بیمارستان ها و توصیف بیماری ها به عنوان اینکه آن ها یک پزشک هستند. با این حال، هدف از داشتن این دانش استفاده از آن ها به نفع آن ها برای تاکتیک های جلب توجه آن ها است.

اشتیاق برای انجام آزمایشات پزشکی، رویه ها یا عمل به طوری که مورد توجه بیشتر افراد جدید قرار گیرد

مشکلات هویت و عزت نفس. بیماران مونهاوزن وقتی متوجه می شوند رفتار شما برای جلب توجه شما تغییر می کند، رشد می کنند.

رفتار جلب توجه در بزرگسالان

گرچه وجود رفتار جلب توجه در کودکان و نوجوانان امری غیرمعمول نیست، اما بیشتر افراد از یک جویای توجه رشد می کنند. با این حال، برخی از افراد همچنان رفتارهایی دارند که ممکن است در بزرگسالی شدید باشد. این افراد ممکن است از گفتگو با یک مشاور یا درمانگر بهره مند شوند تا ببینند چگونه می توانند چرخه رفتارهای چشمگیر جلب توجه را بشکنند. در اینجا چندین نمونه از رفتار جلب توجه در بزرگسالان آورده شده است.

بازی قربانی

گاهی اوقات افراد قربانی یک موقعیت بازی می کنند. آن ها آنچه را که اتفاق افتاده اغراق می کنند و می فهمند که به نوعی به آن ها ظلم شده است. هنگامی که این اتفاق برای اولین بار برای یک دوست یا یکی از اعضای خانواده رخ می دهد، احساس بدی برای فرد ایجاد می کنید و سعی در بهبود احساس او دارید. حتی ممکن است اقداماتی انجام دهید تا مطمئن شوید افرادی که گویا دوست شما را آزار داده اند می دانند کاری که آن ها انجام داده اند اشتباه بوده است.

اگر شخصی که در حال بازی قربانی است، شما را به خاطر یک عمل اشتباه مقصر شناخته باشد، ممکن است احساس راحتی نکنید، زیرا در وهله اول نمی دانید چه اشتباهی انجام داده اید. با این حال، این باعث متوقف شدن قربانی نخواهد شد. عدم پاسخگویی نسبت به اقدامات متهم خود، قربانی را بیش از حد عصبانی می کند. افرادی که نقش قربانی را بازی می کنند معمولاً اهمیتی ندارند که در مسیر ویرانگر خود چه کسی را آزار دهند. در هر زمان، ظاهراً هر شخصی که از آن عبور می کنند به طریقی به او آسیب زده است. همه این تاکتیک ها حول محور جلب توجه است.

هیستری برای خطرات رفتار همراه با جلب توجه

شما در حال گفتگو با یک دوست و گفتگوی دلپذیر هستید. ناگهان دوست شما گریه می کند و تسکین پذیر نیست. شما فکر می کنید که کار اشتباهی انجام داده اید و بلافاصله التماس می کنید تا به شما بگوید چه مشکلی دارد و چه گونه می توانید به او کمک کنید تا احساس بهتری داشته باشد. هنگامی که هیچ دلیل عملی برای هیستری وی وجود نداشته باشد، به احتمال زیاد ناشی از رفتار جلب توجه است. این یکی از چندین نمونه رفتار جلب توجه در بزرگسالان است.

ضروری بودن

علاوه بر نمونه هایی از رفتار جلب توجه در بزرگسالان که در بالا ذکر شد، ضروری بودن یکی از آن ها است. به یک فرد جلب توجه نیاز است. آن ها کا ها را هوس می کنند. اگر کسی را می شناسید که خود را مجبور به انجام کارهای روزمره خود می کند، به طور مستمر پیشنهادای ارائه می کند. حتی در مواردی که صلاحیت لازم را ندارند یا به آن ها احتیاج ندارید! سعی می کنند در پروژه های شما کمک کنند یا سعی می کنید ادعا کنید که ایده ای وجود داشته و باید به آن ها اعتبار دهید، آن ها سعی می کنند این موضوع را ثابت کنند آن ها در روند ضروری بودن هستند. این افراد می خواهند در میان همه چیز قرار بگیرند

. اگر کاری بدون آن ها انجام شود، آن ها آسیب دیده و نظرات منفی درباره مراقبت نکردن ارائه می دهند. این رفتارهای جلب توجه خود تخریبی است. سرانجام، هیچ کس از ترس واکنش های ناخواسته یا غیرضروری، خواهان جلب توجه نخواهد بود. افرادی که رفتارهای جلب توجه دارند معمولاً دیگران را آزار می دهند تا احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند. اگرچه جلب توجه افراد برای مراجعه به مشاوره چالش برانگیز است، زیرا آن ها فکر نمی کنند مشکلی برای آن ها پیش آمده است، اما درمان می تواند به طور چشمگیری به نفع آن ها باشد.

آیا خطرات رفتار همراه با جلب توجه بیماری روانی است؟

به خودی خود، رفتار جلب توجه لزوماً نشانگر یک بیماری روانی نیست. اگرچه رفتار جلب توجه می تواند علامت یا نشانه ای از برخی بیماری های روحی باشد، اما همچنین می تواند از عواملی مانند اعتماد به نفس پایین یا برقراری ارتباط سخت با دیگران ناشی شود.

 

منبع: همکده
ارسال نظر