{{weatherData.name}} {{weatherData.weather.main}} C {{weatherData.main.temp}}
کد خبر 335358

همه ما انتظار داریم که فرزندانمان به خوبی رشد کنند و با معنی واقعی عشق و محبت آشنا شوند. ما سعی می‌کنیم تا در حد امکان رویا‌های آنها را به حقیقت تبدیل کنیم. معمولا والدین سعی می‌کنند تا فرزندشان همواره راضی و خوشحال باشد. حال این سوال پیش می‌آید که ما چقدر می‌یتوانیم برای خوشحال کردن فرزندانمان موثر واقع شویم.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از آرمان، سعی نکنید به اجبار کودک را خوشحال کنید. به نظر می‌رسد این حرف غیر قابل توجیه باشد، اما بهترین کاری که می‌توانیم برای شادی بلند مدت کودکان‌مان انجام دهیم، این نیست که آنها نباید گریه کنند و یا اصلا ناراحت نشوند، این کار به هیچ وجه درست نیست. حفظ شادی برای یک کودک بسیار مهم‌تر است از اینکه بخواهیم در یک برهه زمانی کوتاه آنها را شاد نگه داریم. درست است که بچه‌ها ذاتا حرف شنوی دارند، اما این بدان معنا نیست که با آنها مثل یک ربات برخورد کنیم و هر آنچه که ما دوست داریم، آنها انجام دهند. هر کودکی با توجه به شخصیت و توانایی‌هایی که دارد استعدادهایش را نمایان می‌کند. پدر و مادر‌ها باید بستر‌های موفقیت را به کودکان خود بیاموزند نه اینکه چارچوبی برایشان طراحی کنند تا آنها فقط از آن قوانین پیروی کنند. شاد کردن کودکان به هرقیمتی اصلا عاقلانه نیست.از آنجایی که کودکان وقتی بزرگ شوند با انواع ناراحتی‌ها نیز روبه‌رو خواهند شد، پس آنها باید از قبل این آمادگی را داشته باشند. یادتان نرود؛ زمانی که خودتان قبول می‌کنید، نمی‌توانید بچه‌هایتان را خوشحال کنید، یک حس منفی در شما به وجود می‌آید و این حس منفی می‌تواند یک مانع بزرگ برای شاد کردن کودکان‌تان باشد. اما یادمان نرود روبه‌رو شدن کودکان با برخی ناملایمات زندگی می‌تواند آن را در مواجه با مشکلات بزرگ‌تر در آینده آب دیده‌تر کند، پس جای نگرانی نیست.

شادی را در خودتان گسترش دهید. هیچ پدر و یا مادری نمی‌توانند خوشبختی کودکشان را تضمین کنند. چرا که وقتی کودکان بزرگ شوند، بیشتر وقت خود را در اجتماع و یا مسائل اجتماعی می‌کنند؛ از محیط دانشگاه گرفته تا دنیای مجازی از این رو فرزندان هر چقدر بزرگتر شوند، خواسته یا ناخواسته از والدین خود فاصله گرفته و خود را با محیط اطراف خود وفق می‌دهند. اما از آنجایی که کودکان بیشتر عمر کودکی خود را با والدین می‌گذرانند، از این رو اهمیت دارد که ما با آنها چگونه رفتار می‌کنیم، چرا که رفتار‌های ما در کودکان تاثیر دو چندان دارد. والدینی که در محیط خانه کم حرف و یا افسرده هستند، فرزندانشان دو برابر بیشتر در معرض افسردگی قرار دارند. با این شرایط یکی از بهترین رفتار‌هایی که والدین می‌توانند در حق کودکان انجام دهند؛ این است که برایشان یک محیط شاداب و لذت بخش فراهم کنند تا کودکان با امنیت خاطر رشد کنند و اعتماد به نفس‌شان بالا برود. وقتی پدر و مادر با هم عاشقانه و از روی مهر و محبت رفتار می‌کنند، بی‌شک کودکانشان از روی رفتارشان، الگو برداری می‌کنند و کسانی که با مهر و محبت زندگی می‌کنند به طور طبیعی افراد خوشبختی هستند.

از رفتار‌های خوب فرزندان قدردانی کنید. وقتی اعتماد به نفس کودکان بالا رود، همواره این امر برای‌شان شادی آور خواهد بود. والدین باید سعی کنند، در برابر رفتار‌های خوب و پسندیده فرزندشان عکس العمل مثبت نشان دهند تا فرزندشان به انجام چنین کار‌هایی عادت کند. وقتی شما از کودک خود پس از انجام هر کار خوبی قدردانی می‌کنید، اعتماد به نفس او بالا می‌رود و این بالا رفتن اعتماد به نفس می‌تواند شادی کودک را افزایش دهد و میل او برای انجام کار‌های خوب را زیاد کند. البته پدرو مادر‌ها در مقابل کار‌های زشت فرزندان به صورتی مطلوب برخورد کنند که کودک همواره شخصی را ناظر بر اعمال خود ببیند تا هر کاری که دوست داشت و درست نبود را انجام ندهد. به هیچ عنوان از زیبایی کودک خود تعریف نکنید، اما می‌توانید از کار‌های شایسته‌ای که انجام می‌دهد، تعریف کنید. از آنجایی که کودک شما در زیبا شدن خود نقشی ندارد، تعریف و تمجید از زیبایی او اصلا به نفع‌اش نخواهد بود. تا جایی که برای والدین مقدور است، سعی کنند از خلاقیت‌های کودکان تعریف کنند تا آنها بیشتر بتوانند خلاقیت خود را بروز دهند.

در مسیر موفقیت و شکست کودکان قرار نگیرید. بسیاری از والدین به محض آنکه کودک‌شان در انجام کاری شکست می‌خورد، کمکشان می‌کنند تا کار محوله را انجام دهند. این کار تا جایی تاثیر دارد که والدین دخالت مستقیم در کار بچه‌ها نکنند. البته برخی موارد حتما نیاز به کمک والدین است، اما در مواردی که ضرورت ندارد، سعی کنید، مراقبت از کودک‌تان در انجام کار را بیشتر کنید، نه اینکه کاری را که انجام می‌دهد، شما شما به پایان برسانید. شادی پس از هر شکست بسیار دلچسب‌تر خواهد بود، تا زمانی که کودک‌تان در کار خود شکست نخورد، درکی از پیروزی نخواهد داشت. از این رو به آنها اجازه دهید تا در آزمون و خطا‌های زندگی خودشان تصمیم بگیرند. البته زیر نظر و راهنمایی‌های شما این کار یک حس شادمانی واقعی را در آنها به وجود می‌آورد.

ارسال نظر