عواقب فریاد زدن بر سر کودکان

فریاد زدن بر سر کودکان می تواند به اندازه کتک و یا آسیب زدن به آنها مضر باشد. زیرا فریاد زدن با تحقیر کلامی یا توهین به عنوان آزار عاطفی یاد می شود.

عواقب فریاد زدن بر سر کودکان

اتفاقاتی که با 2 هفته داد نزدن سر کودک می افتد!

 به گزارش اقتصاد آنلاین، در مواقعی که شما از سر کار می آیید و به هم ریختگی فرزندتان یا اسباب بازی، رنگ ها یا لکه هایی روی فرش، دیوارها یا روی مبلمان، می بینید، عصبانی می شوید. علیرغم هر دلیلی، فریاد زدن بر سر کودکان کار درستی نیست.

والدین باید جایگزین هایی برای فریاد زدن که می تواند پاسخ بهتری به همراه داشته باشد، بررسی کنند. به عنوان مثال، می توانید از قفل های کودک برای کشوها استفاده کنید یا در صورت لزوم از پرستار کودک کمک بگیرید. می توانید به فرزندتان توضیح دهید که این رفتار ناشایست است و از طریق پاداش های سالم، تقویت مثبت را امتحان کنید.

ما در این مقاله دلایل، اثرات و نحوه پیشگیری از فریاد زدن بر سر کودکان، را توضیح داده ایم.

فریاد زدن بر سر کودکان

چرا والدین سر فرزندان فریاد می زنند؟

والدین ممکن است زمانی که خسته و عصبانی هستند، سر کودکان فریاد بزنند. اینها ممکن است باعث شود والدین حتی با مشکلات کوچکی که در حالتی شادتر نادیده می‌گیرند، ناامید شوند. فریاد زدن به عنوان یک راه حل کوتاه مدت برای مقابله با رفتار بد عمل می کند. فرزندان هر کاری را که انجام می‌دهند متوقف می‌کنند و به والدین آرامش موقت می‌دهند. اما در طولانی‌مدت، کودک از رفتاری مشابه برای ابراز آن استفاده می‌کند.

اکثر والدین آگاهانه فریاد نمی زنند. آنها ممکن است گاهی اوقات وقتی خسته هستند یا می بینند که کارهایی در پیش رو دارند کنترل بر عصبانیت و کلمات خود را از دست بدهند. در چنین مواقعی، فریاد زدن بر سر بچه‌ها شاید راه آسانی به نظر برسد، زیرا آنها کودک هستند و کمتر احتمال دارد که با هم بحث کنند یا پاسخ دهند.

اثرات منفی فریاد زدن بر سر فرزند چیست؟

فریاد زدن بر سر کودکان روشی خشن برای تنبیه کودکان است و می تواند تأثیر روانی عمیق و منفی روی آنها بگذارد. این اثرات، عبارتند از:

می تواند باعث بدتر شدن رفتار آنها شود.

در حالی که فریاد زدن می تواند باعث شود کودک شما هر کاری را که انجام می دهد متوقف کند، اما در آینده مشکلات بیشتری برای شما و او ایجاد می کند. کودکان همیشه به دنبال راه های جدیدی برای کشف چیزها هستند. بنابراین، اگر بر سر آنها فریاد بزنید تا آنها را از انجام کار خاصی منع کنید، ممکن است دفعه بعد چیزی خطرناک تر را انتخاب کنند، که باعث می شود بیشتر فریاد بزنید.

پس فریاد زدن می تواند به یک چرخه معیوب تبدیل شود. همچنین احتمال اینکه کودکان پس از رسیدن به سن خاصی به شما گوش دهند بسیار کمتر است. فریاد زدن بر سر بچه ها همچنین می تواند آنها را پرخاشگر کند زیرا راهی برای دفاع از اعمال خود پیدا می کنند.

باعث تغییراتی در مغز می شود.

فریاد زدن نتیجه چندین احساس منفی است. این افکار منفی مغز کودک شما را تحت تاثیر قرار می دهد. به طور کلی، مغز انسان افکار منفی را بیشتر از افکار مثبت پردازش می کند و به آن می چسبد. فریاد زدن مکرر می تواند باعث تغییرات قابل توجهی در رشد مغز کودک شما شود.

می تواند باعث افسردگی شود

کودکانی که مرتب بر سر آنها فریاد می زنند، حس اعتماد به نفس پایینی دارند و از کمبود اعتماد به نفس رنج می برند. آنها خود را در انجام فعالیت‌های مختلف ناکافی می‌دانند و در نتیجه به احتمال زیاد عزت نفس پایینی دارند و تا بزرگسالی از افسردگی رنج می‌برند.

تأثیر نامطلوبی بر سلامتی می گذارد

فریاد زدن باعث استرس در کودکان می شود و بر سلامت جسمانی آنها تأثیر می گذارد. در برخی موارد، فریاد زدن می تواند باعث مشکلات سلامتی طولانی مدت شود. برخی از کودکان ممکن است آرتروز، مشکلات کمر و گردن، سردردهای شدید و غیره را نیز تجربه کنند.

بعد از فریاد زدن سر فرزندتان چه کنیم؟

اگر مطمئن نیستید که بعد از فریاد زدن بر سر فرزندانتان چه کاری انجام دهید، سه مرحله زیر را امتحان کنید:

خودتان را آرام کنید.

توصیه می شود خود را آرام کنید. احساسات شما همه جا را فرا گرفته است و احتمالاً کودک گریه می کند. در صورت امکان به اتاق دیگری بروید. چشمان خود را ببندید و نفس عمیق بکشید. حتی می‌توانید فعالیت‌های آرام‌بخشی را که به آرامش ذهن شما کمک می‌کند، انجام دهید.

یکی دیگر از گزینه‌های آرام کردن، انجام برخی ورزش‌های بدنی مانند پیاده‌روی یا دویدن است. اگر تنها هستید و کسی از فرزندانتان مراقبت نمی کند و نمی توانید بدون آنها بیرون بروید، می توانید در خانه حرکات کششی انجام دهید یا حتی به موسیقی آرام گوش کنید. مشخص کنید چه چیزی برای شما مفید است.

کودک خود را آرام کنید.

هنگامی که آرام شدید، کودک خود را آرام کنید. اگر حرف نادرستی گفتید، آنها را نگه دارید و معذرت خواهی کنید. به آنها نشان دهید که اینکار فقط یک فوران عاطفی موقتی بود. آنها هیچ حال و حوصله ای برای پردازش آنچه می گویید ندارند، و نگرش آنها ممکن است خشم شما را بیشتر کند.

اگر کودک شما خیلی کوچک است، او را بغل کنید و به او آرامش دهید. برای کودکان نوپا و پیش دبستانی، در مورد احساساتشان با آنها صحبت کنید یا اجازه دهید گریه کنند. به آنها کمک کنید خشم خود را به شیوه ای مناسب بیان کنند. ورزش می تواند برای کودکان مدرسه ای و نوجوانان مفید باشد. همچنین می توانید آنها را تشویق کنید که به موسیقی گوش دهند.

عذرخواهی کنید.

باید بپذیرید که فریاد زدن اشتباه است و برای انجام آن عذرخواهی کنید. با آرامش با فرزندتان صحبت کنید و احساسات خود را به او بگویید. این یک تجربه یادگیری هم برای والدین و هم برای کودک است. این روش تضمین می‌کند که تمام احساسات شما آشکار است و فضای کمی برای احساسات منفی وجود دارد. فرزندان شما همچنین در مورد تکنیک های حل تعارض یاد می گیرند و می آموزند که در مورد رفتار خود تصمیم بگیرند.

به جای فریاد زدن سر فرزندتان چه کاری می توانید انجام دهید؟

اگر در هنگام عصبانیت بر سر فرزندان خود فریاد می زنید، راه هایی وجود دارد که می توانید رفتار خود را اصلاح کنید و به دنبال راه های جایگزین باشید. از آنجایی که شما یک بزرگسال هستید و کنترل بیشتری بر احساسات خود نسبت به فرزندان خود دارید، می توانید با هوشیاری و تمرین مداوم به این گزینه ها دست پیدا کنید. با تمرین این موارد، فرزندانتان نیز یاد می گیرند که چگونه خشم خود را مدیریت کنند.

تا 10 بشمارید.

هر زمان که احساس کردید عصبانیت شما بیشتر می شود، نفس عمیق بکشید، روی خود را برگردانید و تا 10 بشمارید. این یکی از موثرترین روش ها برای رهایی از عصبانیت است.

در مورد عصبانیت خود صحبت کنید.

خشم یک احساس بسیار رایج است و شما باید در مورد آن با فرزندان خود صحبت کنید. به آنها بگویید چگونه به وجود می آید و چه کاری انجام دهند. همچنین می توانید در مورد سایر احساسات منفی مانند غم و حسادت که اغلب همراه با خشم هستند صحبت کنید.

آرام اما محکم باشید.

فریاد نزدن بر سر فرزندان به این معنی نیست که باید از تنبیه آنها دست بردارید. آنها هنوز کودک هستند و باید حق را از نادرست تشخیص دهند. بهتر است به جای فریاد زدن بر سر آنها، می توانید آرام باشید، اما در عین حال که دستورات درست را به آنها می دهید، محکم باشید.

به عواقب کارتان فکر کنید.

به جای تهدید فرزندانتان به تنبیه، از عواقب آن برای بازگرداندن رفتار مناسب استفاده کنید. پیامدهای کوچک اما منصفانه مانند برداشتن اسباب‌بازی‌ها یا محدود کردن زمان نمایش صفحه پس از هشدار، رفتار بهتری را در آینده بدون نیاز به فریاد زدن تضمین می‌کند. این امر همچنین به کودکان این امکان را می دهد که بدانند رفتار بد عواقبی دارد.

محرک های خود را شناسایی کنید.

معمولاً وقتی توسط چیزی تحریک یا عصبانی می شوید. ممکن است خستگی، یک روز بد در محل کار، خواب کمتر، گریه مداوم کودک، فهرست طولانی از کارهای خانه یا حتی یک اتاق نامرتب باشد. این شما هستید که تشخیص دهید چه چیزی باعث خشم شما می شود و زمانی که احساس می کنید تحریک می شوید از فرزندان خود فاصله بگیرید. مدتی را در خلوت به تنهایی بگذرانید تا استراحت کنید.

زمانی که آرام هستید به کودک آموزش دهید.

فریاد زدن شما را به جایی نمی رساند. اینکار فقط باعث لجبازی کودک می شود. در عوض، ابتدا خود را آرام کنید و تنها زمانی با آنها صحبت کنید که احساسات شما کنترل شود. به این ترتیب، می توانید پیام خود را به طور موثرتری منتقل کنید و فرزندانتان نیز یاد خواهند گرفت که فریاد زدن کارها را پیش نمی برد.

علت فریاد زدن بر سر کودکان مشخص کنید.

گاهی اوقات، والدین به قدری از مشکلات خود ناراحت می شوند که عصبانیت خود را بر سر فرزندانشان فرو می برند. به اینکار خشم نابجا گفته می شود. فرزندان شما ممکن است حتی متوجه نشوند که چرا سر آنها فریاد می کشید. این نوع عصبانیت معمولاً زمانی قابل تشخیص است که به دلایل کوچکی عصبی می شوید و برای مدت طولانی فریاد می زنید.

درگیری را کاهش دهید.

هنگامی که یک مشکل مزمن در مورد یک موقعیت خاص وجود دارد، این به شما بستگی دارد که اصطکاک را کاهش دهید. به عنوان مثال، اگر کودک شما مدت زیادی طول می کشد تا برای مدرسه آماده شود، و شما در نهایت فریاد می زنید، وقت آن رسیده است که شما اقدام کنید. برای دسترسی راحت تر، شب قبل لباس هایشان را آماده کنند. آنها را وادار کنید کتاب هایشان را زودتر مرتب کنند. چیزهای کوچکی از این دست، کمک زیادی به کاهش عصبانیت می کند.

وقتی سر فرزندانتان فریاد می زنید، هم شما و هم فرزندتان احساسات زیادی را تجربه می کنید. این شما هستید که به آنها کمک کنید احساسات خود را بشناسند و آشکارا در مورد آنها صحبت کنند. اگر این کار را انجام ندهید ممکن است باعث شوید فرزندانتان احساسات خود را تسخیر کنند و احساسات منفی مانند ترس و عصبانیت را در خود ایجاد کنند.

گفتگوی سالم داشته باشید و در مورد رفتار مناسب صحبت کنید. انتظارات خود را واقع بینانه توضیح دهید و حتماً فرزندان خود را به خاطر رفتار مناسب خود تحسین کنید. آنها برای رفتار شایسته نیاز به انگیزه خواهند داشت.

واقع بین باشید.

گاهی اوقات انتظارات ما از واقعیت فراتر می رود و در نهایت عصبانی می شویم و سر فرزندانمان فریاد می زنیم. با این حال، در مورد کودکان، بهتر است انتظارات خود را واقع بینانه نگه دارید. شما نمی توانید انتظار داشته باشید که کودک تکانشی خود در بیرون از خانه رفتار کند و سپس عصبانی شود زیرا این کار را نکرد.

به چیزهای مثبت فکر کنید.

وقتی فرزندتان کاری انجام می دهد که باعث خشم شما می شود، به ویژگی های مثبت او فکر کنید. ممکن است چیزی به همین سادگی باشد که وقتی از خواب بیدار می شوند به شما صبح بخیر می گویند. این چیزهای کوچک مثبت به شما کمک می کند تا عصبانیت خود را از بین ببرید و بتوانید به طور عینی با موقعیت کنار بیایید.

 

منبع: پزشکت
ارسال نظر