هشدار درباره اتحاد واشینگتن، مسکو و پکن / انگلیس باید به اتحادیه اروپا بازگردد؟
اقتصادآنلاین: روزنامه گاردین در یادداشتی با اشاره به دیدار و عکس مشترک دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ، درباره شکلگیری ائتلافی سهجانبه و پیامدهای آن برای اروپا و اوکراین هشدار داد.
روزنامه گاردین در یادداشتی به قلم بن یهودا، دیدار و عکس مشترک دونالد ترامپ، ولادیمیر پوتین و شی جینپینگ در حاشیه نشست سران همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (اپک) در شهر شنژن چین را هشداری جدی برای اروپا و انگلیس دانست و تأکید کرد که تحولات جدید، ضرورت بازگشت لندن به اتحادیه اروپا را بیش از پیش آشکار کرده است.
نویسنده با تشبیه عکس سه رهبر در کنار یکدیگر به دیدار تاریخی چرچیل، استالین و روزولت در یالتا، معتقد است اندی برنهام، نخستوزیر انگلیس، باید با رویکردی جسورانه، زمینه بازگشت این کشور به اتحادیه اروپا را فراهم کند.
به نوشته گاردین، ترامپ که حزبش در انتخابات میاندورهای شکست سنگینی متحمل شده، برخلاف رؤسایجمهور پیشین آمریکا در دوره موسوم به «اردک لنگ» (دوره پایانی ریاستجمهوری پس از مشخص شدن جانشین)، نهتنها به حاشیه نرفته، بلکه در حال حرکت به سمت شکلدهی به ائتلافی سهجانبه با پوتین و شی جینپینگ است؛ تحولی که به معنای فاصله گرفتن واشنگتن از نقش سنتی خود بهعنوان رهبر جهان آزاد خواهد بود.
نویسنده به گزارشهایی اشاره میکند که از توافق این سه رهبر برای افزایش فشار بر دیوان کیفری بینالمللی حکایت دارد؛ اقدامی که ضربهای دیگر به حقوق بینالملل وارد میکند و نشان میدهد واشنگتن و پکن قصد ندارند مانع میزبانی از پوتین، با وجود حکم بازداشت صادرشده علیه او، شوند.
نویسنده هشدار میدهد که کارزار مشترک آمریکا، روسیه و چین علیه دیوان کیفری بینالمللی میتواند به شکستن انزوای پوتین منجر شود. به نوشته او، انگلیس دههها برای حمایت از این نهاد بینالمللی تلاش کرده و چنین تحولی دستاوردهای لندن در این زمینه را تضعیف خواهد کرد.
او همچنین فشار هماهنگ سه قدرت بر اوکراین را سناریویی فاجعهبار برای کییف میداند؛ بهویژه اگر چین به درخواست مسکو و واشنگتن، ارسال قطعات مورد نیاز پهپادهای اوکراینی را که این کشور در جنگ به آنها وابسته است، محدود کند.
نویسنده در ادامه به نظرسنجی مؤسسه «یوگاو» در سپتامبر ۲۰۲۶ استناد میکند که نشان میدهد تنها ۳۵ درصد مردم انگلیس اطمینان دارند آمریکا در صورت حمله مستقیم از این کشور حمایت خواهد کرد؛ در حالی که ۷۲ درصد به حمایت متحدان اروپایی خود اطمینان دارند.
به اعتقاد نویسنده، این تغییر نگرش در افکار عمومی انگلیس، نشست بروکسل میان لندن و اتحادیه اروپا را به فرصتی برای ارتقای روابط دو طرف از سطح توافقهای فنی به یک ائتلاف راهبردی و ژئوپلیتیکی تبدیل کرده است؛ ائتلافی که علاوه بر حمایت از اوکراین، میتواند در دفاع از حاکمیت قانون و مقابله با بحران اقلیمی در برابر ائتلاف سهجانبه جدید نقشآفرینی کند.
نویسنده در پایان، بازگشت انگلیس به اتحادیه اروپا را ضرورتی راهبردی، فراتر از ملاحظات اقتصادی، میداند و مدعی است این اقدام میتواند هفتهای ۳.۵ میلیارد پوند به رشد اقتصادی این کشور اضافه کند.
او برای تأیید دیدگاه خود به نظرسنجی مؤسسه «جیبی اومنیبوس» اشاره میکند که بر اساس آن، ۵۶.۵ درصد مردم انگلیس خواهان آغاز فوری مذاکرات برای بازگشت به اتحادیه اروپا هستند، ۵۵ درصد برگزیت را شکستخورده میدانند و ۵۲ درصد نیز در صورت برگزاری همهپرسی، به بازگشت کشورشان به این اتحادیه رأی خواهند داد.
نویسنده یادداشت خود را با این جمله به پایان میرساند: «هیچچیز به اندازه بازگشت انگلیس به اتحادیه اروپا، برخلاف منافع روسیه نیست؛ و دقیقاً به همین دلیل باید به این اتحادیه بازگردیم.»