به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از فارس، سلاحی که شاید در نگاه نخست یک موشک، پهپاد یا حتی یک سامانه پدافندی به نظر نرسد، اما امروز قدرت آن از بسیاری از تسلیحات راهبردی جهان بیشتر است؛ سلاحی که نه در کارخانههای نظامی ساخته شده و نه در پایگاههای موشکی نگهداری میشود، بلکه یک گذرگاه حیاتی انرژی در قلب منطقه غرب آسیاست؛ «تنگه هرمز».
در دنیای امروز، قدرت تنها به تعداد جنگندهها، ناوهای هواپیمابر و موشکهای دوربرد محدود نمیشود. آنچه میتواند سرنوشت یک تقابل را تغییر دهد، توانایی اعمال فشار بر شریانهای حیاتی اقتصاد و امنیت دشمن است. از همین رو تنگه هرمز طی دهههای گذشته به یکی از مهمترین اهرمهای راهبردی جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است؛ آبراهی که بخش مهمی از انرژی جهان از آن عبور میکند و هرگونه ناامنی یا اختلال در آن میتواند تبعاتی فراتر از مرزهای منطقه داشته باشد.
روزنامه بریتانیایی تلگراف نیز در تحلیلی هشدار داد که تنگه هرمز به سلاحی تهاجمی و بسیار مؤثرتر از سلاح هستهای برای ایران تبدیل شده است.
بامداد امروز چهار فروند نفتکش متخلف با تحریک و هدایت ارتش متجاوز آمریکا و بدون هماهنگی قصد خروج غیرقانونی از تنگه هرمز را داشتند که پس از اخطار نیروی دریایی سپاه، یکی از نفتکشها مورد هدف قرار گرفته و متوقف شد و دیگر شناورهای متخلف نیز ناچار به عقبنشینی شدند.
به دنبال این واقعه، ساعت ۲:۳۰ بامداد پهپادهای آمریکایی یک دکل مخابراتی در قشم و یک دکل دیگر را در سیریک مورد اصابت دو پرتابه قرار دادند. اقدامی که از نگاه ناظران، ادامه زنجیره تنشآفرینیهای واشنگتن در منطقه محسوب میشود.
در پاسخ به این تجاوز، دو پایگاه هوایی آمریکا شامل علیالسالم در کویت و تأسیسات مهم باقیمانده ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در بحرین هدف آتش موشکهای بالستیک نیروی هوافضای سپاه قرار گرفتند. پاسخ سریع و قاطع نیروهای مسلح ایران بار دیگر نشان داد که هرگونه اقدام خصمانه علیه منافع و امنیت ملی کشور بدون پاسخ نخواهد ماند.
این در حالی است که آمریکا پس از برقراری آتشبس نیز بارها اقدام به نقض تعهدات خود شده است. طی روزهای اخیر اقدامات متعدد نظامی و امنیتی از سوی واشنگتن و نیروهای وابسته به آن در منطقه صورت گرفته که از نگاه تحلیلگران، نشانهای از عدم پایبندی کامل آمریکا به مفاد آتشبس است. با این حال، هر یک از این اقدامات با واکنش متناسب و قدرتمند نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مواجه شده و مانع از تغییر موازنه میدانی به سود طرف مقابل شده است.
اما آنچه بیش از تبادل آتش و عملیاتهای نظامی اهمیت دارد، واقعیتی است که بار دیگر خود را نشان داد؛ اینکه قدرت اصلی ایران صرفاً در موشکها و تجهیزات نظامی خلاصه نمیشود. تنگه هرمز بهعنوان شاهراه انرژی جهان، اهرمی است که میتواند هزینه هرگونه ماجراجویی نظامی را نه تنها برای آمریکا، بلکه برای شرکای منطقهای و اقتصادی آن به شکل چشمگیری افزایش دهد.
اگر موشکها قادر به هدف قرار دادن پایگاههای نظامی هستند، تنگه هرمز میتواند شریان انرژی اقتصاد جهانی را تحت تأثیر قرار دهد. همین ویژگی باعث شده است که این آبراه راهبردی به یکی از مهمترین مؤلفههای بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران تبدیل شود؛ مؤلفهای که بدون شلیک حتی یک گلوله نیز قادر است محاسبات سیاسی، اقتصادی و نظامی قدرتهای بزرگ را تغییر دهد.
امروز بیش از هر زمان دیگری مشخص شده است که تنگه هرمز تنها یک موقعیت جغرافیایی نیست؛ بلکه سلاحی راهبردی در اختیار ایران است. سلاحی که در کنار توان موشکی و دفاعی کشور، میتواند دشمنان و حامیان آنها را با هزینههایی سنگین روبهرو کرده و موازنه قدرت را به نفع جمهوری اسلامی ایران تغییر دهد.
