افزایش تاب‌آوری اقتصادی ایران با عبور از محاصره دریایی/ روایتی از شکست استراتژی آمریکا

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از همشهری آنلاین، مسعود پل‌مه عنوان کرد: محدوده محاصره دریایی آمریکا ۳۰۰ مایل دریایی (حدود ۵۰۰ کیلومتر) است که برای تردد تعداد محدودی از شناور‌ها مزاحمت ایجاد کرده است.

وی با بیان این که این اقدام آمریکا ناقض قوانین بین‌المللی و صرفا فضاسازی و فشار روانی است، بیان کرد: اکثر کشتی‌های ایرانی چه نفتکش چه کانتینربرها، با حمایت نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران از محاصره عبور و به بنادر جنوبی کشور می‌رسند.

پل‌مه در خصوص واردات کالا‌های اساسی پس از محاصره دریایی ترامپ اظهار کرد: جریان ورود کالا‌های اساسی به کشور استمرار دارد و در صورت تداوم این شرایط، اقتصاد کشور‌های عربی خلیج‌فارس و آمریکا بیشتر از ایران آسیب خواهند دید.

دبیر انجمن کشتیرانی دلایل این موضوع را در رشد نزولی و سقوط سنگین بازار سهام کشور‌های عربی که سرمایه‌گذاری موثر در آمریکا را تحت تاثیر قرار می‌دهد و افزایش نرخ سوخت و سایر کالا‌ها که به وضوح در قیمت نفت برنت ملاحظه می‌شود، عنوان کرد و ادعای ترامپ مبنی بر این که به تنگه هرمز نیازی ندارد، را دروغ خواند.

وی با بیان این که بنادر جنوبی کشور به آب‌های آزاد دسترسی دارند، عنوان کرد که در صورت هر گونه انسداد، بنادر شمالی کشور به همراه مرز‌های زمینی (به‌ویژه اتصال ریلی به چین یا کشور‌های آسیای مرکزی و روسیه)، دست ما را برای ورود کالا‌های اساسی باز خواهد گذاشت.

پل‌مه ادامه داد: ما با بیش از ۷ کشور ارتباط زمینی و در حدود ۵ کشور ارتباط دریایی داریم که این موضوع، تاب‌آوری اقتصادی را ما افزایش خواهد داد. به طور مثال، ظرفیت عملکردی بنادر شمالی ما در حدود ۲۰ درصد است که اقدامات مناسب، می‌تواند پاسخگوی نیاز ما باشد.

گفتنی است به‌طور سنتی ایران، کشوری با تمرکز تجاری بر محور جنوبی است. بیش از ۸۰ درصد تجارت دریایی کشور از طریق بنادر جنوبی در خلیج فارس و دریای عمان انجام می‌شود؛ بنادری مانند بندر شهید رجایی، امام خمینی، بوشهر و چابهار ستون فقرات واردات و صادرات کشور محسوب می‌شوند.

این تمرکز به دلیل دسترسی مستقیم به آب‌های آزاد، ظرفیت بالای اسکله‌ها، عمق مناسب حوضچه‌ها و اتصال ریلی و جاده‌ای گسترده شکل گرفته است.

در مقابل، بنادر شمالی کشور در حاشیه دریای کاسپین قرار دارند و شامل بنادر امیرآباد، انزلی، نوشهر، فریدونکنار و آستارا هستند.

این بنادر اغلب با کشور‌های روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان ارتباط دریایی دارند و بخش مهمی از تجارت منطقه‌ای و ترانزیتی کریدور شمال–جنوب از این مسیر عبور می‌کند.