«بی‌محلی» شرکت‌های نفتی به «لندن ایرانی»

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از عصر نفت، وقتی قرار شد قراردادهای نفتی زیر «کسر» بازبینی قرار بگیرند، یاران قدیمی دور هم جمع شدند تا ظرف چند ماه نفت ایران را برای سرمایه گذاری جذاب کرده و «صورت» نهایی را در لندن به دید انظار برسانند. قراردادها توسط کمیته‌ای که وزیر نفت اعضای آن را تعیین کرده بود آغاز به‌کار کرد و اسفند 92 هم آن را به مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما رساندند. فارغ از آنکه در مراسم مذکور چه اتفاقاتی رخ داد و چه سخنانی رد و بدل شد، از تحولی بزرگ سخن گفته شد؛ تحولی که می گفت با «تفریق» نقاط ضعف بیع متقابل از قراردادهای نفتی، بازی برد - برد در «IPC» جمع شده است. حالا که قراردادها در وزارت نفت نهایی شده، فقط و فقط مشکل زمان رونمایی از آنها باقی مانده بود. لندن مقصد مدیران نفتی و «چمدان‌های قراردادی» بود اما آن طرف آب، زمان نمی دادند و اگر هم می دادند به تعویق می انداختند. مدیران وزارت نفت هم می گفتند اندکی صبر کنید، می گفتند فقط کافی است پای قراردادهای جدید به لندن باز شود آن وقت است که می توانید «معجزه تدبیر نفتی» را مشاهده کنید. پس از توافق وین اما شرکت‌های خارجی و چهره‌های سرشناس بین‌المللی لندن را فراموش کردند و به ایران آمدند. با وزیر کهنه کار چای نوشیدند و خواستار کنار گذاری سهمشان از نفت و گاز ایران شدند اما وزارت نفت آدرس «لندن» را به آنها داد، باید به این شهر بیایند، در ایران قراردادی از دست نفت «نمی چکد.» با وجود مانور بزرگ وزارت نفت برای رونمایی از این قراردادها در جهت کوبیدن میخ «رنسانس» به ارض نفت، نه اسپانسری برای این همایش یافت شد و نه استقبالی از آن شد. وزیر نفت گفته بود به دلیل حضور بیشتر شرکت‌های بزرگ نفتی در لندن، این همایش در بریتانیا برگزار می شود اما همین شرکت‌ها حتی به خود زحمت ندادند به یک خیابان آن طرف‌تر رفته و جویای این مراسم شوند چه رسد به ثبت‌نام و حضور! بر اساس اطلاعات موجود، کمتر از 70 شرکت درجه سوم برای حضور در این مراسم «گران» ثبت‌نام کرده‌اند که در میان نهادهای ثبت‌نام‌کننده، اسامی رسانه‌هایی مثل بی‌بی سی، ایرنا، بلومبرگ، یک مجله قطری و... دیده می‌شود. بیشتر ثبت‌نام‌کنندگان در این مراسم دو روزه، شرکت‌هایی گمنام از کشورهای هند، کره جنوبی، مالزی، چین، ایتالیا، چک و امارات هستند. فهرست موجود نشان می‌دهد شرکت دوو کره‌جنوبی نیز در این همایش ثبت‌نام کرده و تنها شرکت حاضر از ایران، دفتر شرکت لوک اویل در ایران است و بس. در واقع شرکت لوک اویل در این مراسم ثبت‌نام نکرده و دفتر ایران خود را راهی لندن کرده است. عدم استقبال شرکت‌های بزرگی مانند بی‌پی، رویال داچ شل، توتال، گازپروم، استات اویل، روسنفت، انی، او ام وی، رپسول و... در شرایطی وزارت نفت را در شکست فرو برده است که منابع آگاه می‌گویند این شرکت‌ها در دیدار با مدیران ایرانی، گفته‌اند قرارداد خود را در ایران نهایی می‌کنند و به لندن نمی‌روند! این در حالی است که بیشتر این شرکت‌ها و همچنین شرکت‌های امریکایی در چهار دوره مناقصه نفتی عراق که در اوج نا امنی بغداد در این کشور برگزار شد، حضور فعال و همه جانبه‌ای داشتند اما حاضر نیستند در هتل پلازای لندن به سخنان هیئت ایرانی و مدیرعامل دومین شرکت نفتی جهان توجهی کنند. 29 مدیر نفتی ارشد دومین شرکت نفتی جهان و وزارت نفت می‌خواهند به لندن بروند تا «وینی» دیگر را به زعم خود جشن بگیرند غافل از آنکه کسی برای شنیدن سخنان ایرانی‌ها «گوشی» ندارد. *اسپانسرهایی که نیستند یکی دیگر از مشکلات عمده شکست مراسم رونمایی در لندن، عدم جذب اسپانسر برای برگزاری است. بر اساس اعلام حامی رسانه‌ای این مراسم، تا امروز تنها دو اسپانسر برنزی با شرکت cwc انگلیس قرارداد امضا کرده‌اند و هنوز هیچ اسپانسر نقره‌ای، طلایی و پلاتینی جذب نشده‌اند. دو شرکت کم‌نام و نشان ، هر کدام با پرداخت 27 هزار پوند به برگزار‌کننده این مراسم، از برخی امتیارات بهره مند شدند که به گفته کارشناسان چنین رقمی برای چنین همایشی گران است اما این گرانی زمانی اسپانسرینگ را دچار مشکل می‌کند که اعلام شده برای اسپانرینگ نقره‌ای باید مبلغ 35 هزار پوند، برای اسپانسرینگ طلایی 50 هزار پوند و برای اسپانسرینگ پلاتینی باید مبلغ 70 هزار پوند پرداخت شود که سنگین بودن این ارقام، علاقه‌مندی برای سرمایه‌گذاری باقی نگذاشته است. همچنین رقم سنگین حضور در این مراسم و عزیمت به لندن نیز که حداقل 2 هزار پوند است جذابیتی برای علاقه‌مندان باقی نگذاشته است. *جریمه گفته می‌شود در صورت لغو برگزاری این مراسم، ایران باید 200‌هزار پوند به شرکت cwc پرداخت کند که برای برگزار‌کننده این مراسم، پول بادآورده و راحتی است که سیدمهدی حسینی آن را رد می‌کند، البته رکن‌الدین جوادی گفته است همایش نخست در ایران و همایش دوم در لندن برگزار می‌شود که با توجه به عدم استقبال شرکت‌های خارجی توصیه می‌شود شأن و منزلت شرکت ملی نفت ایران از میان نرود و جریمه هر چه که هست از متولیان این مراسم دریافت شود که البته نمی‌شود.