چه کسانی مخالف توافق هسته‌ای هستند؟

اما آیا تنها کاسبان تحریم با توافق هسته‌ای مخالف هستند؟ برای پاسخ به این سوال با سه تن از چهره‌های سیاسی و اقتصادی تماس گرفتیم و این مساله را با آنها در میان گذاشتیم و نظر آنها را جویا شدیم. سعید لیلاز به عنوان چهره اقتصادی، علی شکوری‌راد فعال سیاسی اصلاح‌طلب و ناصر ایمانی فعال سیاسی اصولگرا. آنچه از این نظرخواهی به دست می‌آید این است که مخالفان توافق هسته‌ای به غیر از کاسبان تحریم که با برچیده شدن تحریم‌ها منافع مالی خود را در خطر می‌بینند، نیستند، بلکه این توافق مخالفانی سیاسی هم دارد، کسانی که ناراحتی‌شان از این باب است که این توافق با همه دستاوردهایش به پای دولت روحانی نوشته خواهد شد. کسانی که شاید حسرت این را می‌خورند که چرا چنین توافقی با همه دستاوردهایش در دولت قبلی که دولت مطبوع‌شان بود، حاصل نشد. از سوی دیگر بسیاری از مخالفان سیاسی روحانی به خوبی می‌دانند که این توافق بر نتایج انتخابات اسفندماه مجلس و همین طور در انتخابات آینده ریاست‌جمهوری تاثیرگذار خواهد بود و هر چه تاثیر توافق در زندگی و سفره‌های مردم نمایان شود روحانی محبوب‌تر خواهد شد و مواجهه آنها با مردم را در موضع مخالفت با توافق سخت‌تر خواهد کرد. اما واقعیت این است که مخالفان توافق تنها کاسبان تحریم یا کسانی که برنامه ناکام دولت روحانی را دنبال می‌کنند، نیستند. بخشی از منتقدان توافق وین کسانی هستند که نگران آینده هستند و معتقدند طرف مقابل قابل اعتماد نیست و صحبت از این به میان می‌آورند که اگر طرف مقابل بر تعهد خود پایبند نباشد چه و بسیاری از این اگر‌ها. این گروه از منتقدان توافق معمولا چهره‌های دانشگاهی و از اساتید دانشگاه هستند. از نوع و جنس انتقاد این گروه می‌توان به این نتیجه رسید که مساله آنها برخلاف سایر مخالفان، نفس توافق نیست بلکه طرف توافق و بی‌اعتماد بودن به طرف مقابل است و اگر طرف مقابل بر تعهداتش پایبند باشد نفس آن درتضاد با منافع ملی ایران نیست. این گروه بیشتر نگران آینده ایران و نوع برخورد طرف‌های مقابل هستند، البته مذاکره‌کنندگان بارها در صحبت‌های‌شان به این موضوع اشاره کرده‌اند و گفته‌اند در صورتی که طرف مقابل بر تعهداتش پایبند نباشد ایران هم مقابل به مثل خواهد کرد و بر سر مواضع قبلی خود بازخواهد گشت و این بازگشت دیگر نقض توافق شمرده نخواهد شد.