هزینه‌های هنگفت فوتبالی 7 شرکت بورسی

این روزها فساد مالی فیفا و دستگیری چند مقام ارشد و استعفاء سب پلاتر بعد از 17 سال ریاست و اتهام سنگین نائب رئیس این نهاد ثروتمند جهانی، نقل محافل شده و کفاشیان رئیس فدارسیون فوتبال ایران هم اعلام کرده موضوع فساد در فوتبال مطرح نیست. اما کمیسیون اصل 90 مجلس پرونده ایی در این باره تهیه کرده که در حال مراحل لازم است. در این میان عده ایی از کارشناسان براین باورند هم اکنون بهترین زمان برای شفاف سازی وضعیت مالی باشگاه های فوتبال بوده و همه باشگاه ها مخصوصا" 7 باشگاه وابسته به شرکت های بورسی (شامل فولادمبارکه، ذوب آهن، فولادخوزستان،سایپا ، ایران خودرو ، ملی مس و تراکتورسازی) باید ضمن پاسخ گویی درباره نحوه هزینه ها، از ادامه باشگاه داری و کمک های بلاعوض دست بردارند و به فکر سهامداران و منافع اقتصادی شرکت آن هم در این شرایط سخت باشند. چرا که اختصاص هزینه های چندین میلیارد تومانی هر سالانه باشگاه داری و اختصاص کمک های بلاعوض آن هم از منافع سهامداران ، تاکنون به جای ورزش پروری نتیجه ای جز بازیکن پروری آن هم با هزینه های میلیاردی نداشته است. موافقان معدود باشگاه داری شرکت های بورسی معتقدند صرف هزینه های سنگین باشگاه داری با اهدافی چون کمک به ورزش ، ایفای مسئولیت اجتماعی و همچنین انجام تبلیغات انجام می شود اما در پاسخ باید گفت می توان به جای تخصیص هزینه های سنگین برای بازیکنانی که در هر فصل میلیاردی درآمد دارند و گاه از دادن مالیات شانه خالی می کنند و سربازی هم نمی روند، به ورزش های پایه اما مهجوری همچون دو میدانی، شنا و.... روی آورد. در ثانی استفاده شرکت های تولیدکننده فولاد ، آهن، تراکتور و خودروهای انحصاری داخلی از ابرازی بنام تبلیغات، چه جای توجیهی برای مردم و سهامداران دارد و چه اثری در افزایش فروش و سودآوری ؟ شاید تبلیغات برای مصرف کننده نهایی محصولی چون آب معدنی توجیه داشته باشد اما مسلما" تبلیغ آهن و فولاد و تراکتور نمی تواند جامعه هدف درستی در فوتبال ایران آن هم با همه حواشی و کاهش مخاطبان داشته باشد. بنابراین در حالی بررسی فساد در فوتبال وارد مرحله تازه ایی در دنیا و ایران شده که تا چند وقت دیگر شرکت های بورسی فولادمبارکه، ذوب آهن، سایپا ، ایران خودرو ، ملی مس (فولادخوزستان و تراکتورسازی مجمع سالانه را برگزار کرده اند) و سایر شرکت های دارای باشگاه های فوتبال اقدام به برگزاری مجمع سالانه خواهند کرد و بهترین فرصت برای پاسخ گویی و شفاف سازی و تصمیم به تغییر رویه های نادرست فراهم می شود تا شاید با اصلاح ساختارهای غلط حاکم، اولا" هزینه های چند درصدی شرکت های دارای درآمد یکی دو هزار میلیارد تومانی، بهتر از گذشته مدیریت شود . دوما" به مرور زمینه خروج شرکت ها از باشگاهداری فراهم شده و سوما" سهامداران ناراضی از هزینه های غیرضروری ، شاهد مدیریت بهینه منابع مالی شرکت ها باشند. نهاد ناظر بازار سرمایه هم می تواند دستور العملی برای شفاف کردن هزینه های باشگاه داری شرکت های تحت نظارت (که درآمدی هم برای بنگاه ها ایجاد نمی کنند) تهیه کند تا کنترل مناسب و افشای دقیقی از این هزینه ها صورت گیرد . چرا که برخی هزینه های باشگاه داری از طریق زیرمجموعه ها و یا اخذ تخفیفات و... تامین می شود. از سوی دیگر در شرایطی وزارت امور اقتصادی و دارایی این گونه هزینه ها را قابل قبول نمی داند که با ساماندهی و نظارت بر هزینه های باشگاه داری ، مدیران شرکت های بورسی دارای باشگاه های فوتبال ( که گاه ناخواسته اقدام به تامین منابع می کنند ) خواهند توانست در راستای فراهم کردن بستر واقعی ورزش و گسترش ورزش جوانان در شهرهای مختلف آن هم با انگیزه های ملی، حرکت کنند.