راه خونین تجارت برده در عصر جدید

همان گروهی که بارها با حمله به مدارس و روستاها، زنان و دختران را به بردگی برده و آشکارا از فروش آنان سخن گفته است. به گزارش یورونیوز، این حملات زمانی رخ می‌دهد که در کمتر از پنج هفته دیگر انتخابات ریاست‌جمهوری در نیجریه برگزار خواهد شد. گودلاک جاناتان، رییس‌جمهوری نیجریه ازجمله رهبرانی بود که در پیامی کشتار «شارلی ابدو» را به فرانسوا اولاند، رییس‌جمهوری فرانسه تسلیت گفت اما به خبر حملات بوکوحرام و ربوده شدن زنان و دختران بی‌دفاع توسط این گروه تروریستی هیچ واکنشی نشان نداده است. روزنامه انگلیسی دیلی‌تلگراف می‌نویسد، زمان آن رسیده که جهان با یک واقعیت دردناک روبه‌رو شود: تجارت برده بار دیگر در بخش‌های مختلفی از جهان به‌ویژه سراسر باریکه آفریقا ظهور کرده و زنان و کودکان در مقابل دیدگان بی‌تفاوت رهبران جهان خرید و فروش می‌شوند. بهت‌آور است که امروز انسان‌ها بیش از هر زمان دیگری در تاریخ بشریت در بردگی به سر می‌برند. زمانی‌که کودکان در شب ناپدید می‌شوند و خبرنگاران برای انتقال عظمت فاجعه با مشکل روبه‌رو هستند. آنها معمولا از کلماتی مانند «آدم‌ربایی» و «آدم‌دزدی» استفاده می‌کنند و داستان‌هایشان مملو از فرضیه‌های آرام‌بخش اما ناگفته در مورد تلاش‌هایی است که برای یافتن این بی‌گناهان انجام می‌شود. اما اگر این کلمات آنقدر نامناسب باشند که موجب حسن تعبیر شوند چه؟ و اگر مقامات واقعا نسبت به سرنوشت این کودکان بی‌تفاوت باشند چه؟ متاسفانه هر دو مورد بالا درکشورهایی چون نیجریه صدق می‌کند. پیامدهای انسانی این حملات مرگبار گاهی توجهات جهانی را به خود جلب می‌کند: ربودن 200دختر مدرسه‌یی از چیبوک در سال گذشته توانست کمپین دیجیتالی «دختران ما را برگردانید» را به راه اندازد. با این حال واقعیت این است که دختران چیبوک «ربوده» نشده‌اند. این کلمه تنها سرنوشت واقعی آنها را کمرنگ جلوه می‌دهد. در واقع آنها به بردگی گرفته شده‌اند. نیروهای بوکوحرام مردم را به «اسارت» نمی‌گیرند: روش استاندارد آنها در یورش به روستاها این است که مردان را می‌کشند و زنان و کودکان را به‌عنوان غنیمت جنگی می‌گیرند تا بر سرشان چانه بزنند و به سود خود بفروشند. کلمه «یورش» مهم است چون بوکوحرام به روستاها «حمله» نمی‌کند یا آنها را به اشغال در نمی‌آورد: نیروهای بوکوحرام دست به تجارت قدیمی برده می‌زنند. شاید نخواهیم باور کنیم که تجارت برده بار دیگر در آفریقا رواج می‌یابد اما این واقعیت وجود دارد. ابوبکر شیکاو، رهبر این جنبش به تازگی وعده داده که دختران مدرسه‌یی چیبوک را می‌فروشد. وی در ویدیویی که اخیرا در یوتیوپ منتشر شده، گفته است: «خداوند به من فرمان داده که آنها را بفروشم: آنها در مالکیت او هستند». اینترنت مملو از وحشی‌گری‌های شیکاو شده، او در مورد اینکه بوکوحرام چطور زنان را به بردگی می‌گیرد، رجزخوانی می‌کند. منطق او این‌طور عمل می‌کند: «زنان در مالکیت خداوند هستند و شیکاو کمپین خود را برای خداوند به راه انداخته بنابراین زمانی‌که زنان به‌دست او می‌افتند به مالکیت وی درمی‌آیند تا همان‌گونه که شیکاو فکر می‌کند خداوند راضی است، عمل کنند. دختران چیبوک خداوند را آزرده بودند. یک به‌دلیل اینکه مسیحی بودند و دو به‌دلیل اینکه به مدرسه می‌رفتند بنابراین خداوند خواسته که آنها به بردگی درآیند». این منطق پیچیده برای احیای برده‌داری از سوی داعش در خاورمیانه هم به‌کار گرفته می‌شود که هزاران و زن و کودک را از اقلیت ایزدی به بردگی گرفته‌اند. این گروه تروریستی حتی با انتشار سندی نرخ رسمی خرید و فروش زنان به اسارت گرفته شده را منتشر کرده است. در این سند که در یک وب‌سایت متعلق به داعش منتشر شده، قیمت زنان برده در رده‌های سنی مختلف به‌طور رسمی به واحد پول دینار اعلام شده است. به‌عنوان مثال مردان می‌توانند تا سه کنیز خریداری کنند و برای دختران یک تا 9 سال 200هزار دینار (داعش)، دختران 10 تا 20 سال، 150هزار دینار، دختران و زنان 20 تا 30سال ‌100 هزار دینار و... پرداخت کنند. دیلی‌تلگراف می‌نویسد: شاید نخواهیم بپذیریم که در سال 2015 برخی افراد حاضرند دست به خشونت‌های نامحدود بزنند و جهان را به سمت بربریت بازگردانند اما این مساله درحال وقوع است. در این میان یک پرسش مطرح می‌شود، رهبرانی چون گودلاک جاناتان، رییس‌جمهور نیجریه، چه کرده است؟ آیا او هیچ حرفی در مورد برده‎داری گسترده در کشورش داشته که بزند؟ بسیاری از جنایت‌های گروه‌هایی چون بوکوحرام درحالی صورت می‌گیرد که هیچ واکنش عمومی از جاناتان را شاهد نیستیم. این روزنامه می‌نویسد: «در مورد اتفاقی که برای دختران چیبوک در چهاردهم آوریل سال گذشته رخ داد، نهادهای بین‌المللی و شخصیت‌های شناخته شده سیاسی و غیرسیاسی ظرف 24 ساعت واکنش نشان داده و این اقدام وحشیانه را محکوم کردند. جاناتان هم واکنش عمومی داشت اما پس از گذشت 19روز از وقوع حادثه. پس بگذارید بی‌پرده بگوییم: زنان و کودکان در نیجریه به بردگی گرفته می‌شوند و رهبران این کشور به واقع قلبا اهمیتی نمی‌دهند».