منظور از مالیات نزولی چیست؟

​این مالیات در تقابل با مالیات تصاعدی قرار دارد که درصد بیشتری را از افراد پردرآمد دریافت می‌کند. با مالیات نزولی، بار مالیاتی با افزایش درآمد کاهش می یابد.

برخی از نمونه‌های مالیات نزولی شامل مالیات بر فروش، مالیات بر بنزین و مالیات بر حقوق و دستمزد است.

نکات کلیدی

این نوع مالیات به جای افراد پردرآمد بار سنگین‌تری را بر دوش افراد کم درآمد و با درآمد متوسط قرار می‌دهد چرا که برای آنها پرداخت مبلغ دلاری یکسان برابر درصد بسیار بیشتری از کل درآمد به دست آمده آن‌ها می‌شود.

نظام مالیات نزولی با یک نظام مالیات تصاعدی متفاوت است که در آن افراد پردرآمدتر نسبت به افراد کم درآمد درصد بیشتری از درآمد خود را به عنوان مالیات بر درآمد پرداخت می‌کنند.

در ایالات متحده و برخی از کشورهای توسعه‌یافته دیگر، مالیات بر درآمد تصاعدی اعمال می‌شود، اما سایر مالیات‌ها مانند مالیات بر فروش و هزینه‌های کاربر به طور یکسان وضع شده‌اند.

آشنایی با مالیات های نزولی

مالیات نزولی افراد کم‌درآمد را شدیدتر از افراد پردرآمد تحت تاثیر قرار می‌دهد زیرا صرف نظر از وضعیت مالیات دهندگان به طور یکسان در همه موقعیت ها اعمال می شود. در حالی که دریافت مالیات یکسان از تمام افراد در برخی از موارد ممکن است عادلانه باشد، در موارد دیگر ناعادلانه تلقی می شود. به این ترتیب، اکثر نظام‌های مالیات بر درآمد از یک جدول مالیات تصاعدی استفاده می‌کنند که برای افراد پردرآمد نرخ مالیات بالاتر از افراد کم‌درآمد در نظر می‌گیرند، در حالی که سایر انواع مالیات‌ها به طور یکسان اعمال می‌شوند.

اگرچه ایالات متحده در زمینه مالیات بر درآمد از یک نظام مالیات تصاعدی استفاده می‌کند که در آن افراد پردرآمدتر هر ساله درصد مالیات بیشتری را در مقایسه با افراد کم‌درآمدتر پرداخت می کنند، شهروندان عوارض خاصی را بایستی بپردازند که به عنوان مالیات های نزولی در نظر گرفته می شوند. برخی از این موارد شامل مالیات بر فروش ایالتی، هزینه های کاربری و تا حدی مالیات بر املاک است.

مهم

نظام مالیاتی نزولی در کشورهای کمتر توسعه یافته رایج تر است و در این کشورها ممکن است تعداد بیشتری از افراد در یک گروه درآمدی قرار داشته باشند که به همین دلیل تأثیر منفی مالیات نزولی کاهش می یابد.

مالیات بر فروش

دولت ها مالیات بر فروش را برای تمام مصرف کنندگان به طور یکسان و بر اساس کالا یا خدماتی که خریداری کرده‌اند، اعمال می کنند. اگرچه این مالیات ممکن است یکنواخت باشد (مانند مالیات بر فروش 7٪)، مصرف کنندگان کم درآمدتر بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند.

به عنوان مثال، تصور کنید دو نفر هر هفته 100 دلار لباس خریداری می‌کنند و هر کدام 7 دلار مالیات برای خریدهای خود از فروشگاه‌های خرده فروشی می پردازند. نفر اول 2000 دلار در هفته درآمد دارد و به همین دلیل نرخ مالیات بر فروشی که بر خرید این فرد اعمال می‌شود برابر 0.35٪ از درآمد وی خواهد بود. در مقابل، فرد دیگر 320 دلار در هفته درآمد دارد و به همین دلیل مالیات بر فروشی که بر خرید لباس وی اعمال می‌شود برابر 2.2٪ از درآمد وی خواهد بود. در این حالت، اگرچه مالیات هر دو یکسان است، اما فردی که درآمد کمتری دارد، درصد بیشتری از درآمد خود را پرداخت می کند و این مسئله این مالیات را به یک مالیات نزولی تبدیل می‌کند.

هزینه های کاربری

هزینه های کاربری که توسط دولت اخذ می شود شکل دیگری از مالیات نزولی است. این هزینه ها شامل هزینه پذیرش به موزه ها و پارک های که با بودجه دولتی ساخته شده‌اند، هزینه های دریافت گواهینامه رانندگی و کارت شناسایی و عوارض جاده ها و پل ها می شود.

به عنوان مثال، اگر دو خانواده به پارک ملی گرند کنیون سفر کنند و 30 دلار هزینه پذیرش بپردازند، خانواده ای که درآمد بالاتری دارد درصد کمتری از درآمد خود را برای دسترسی به پارک می پردازد، در حالی که خانواده کم‌درآمدتر درصد بیشتری را پرداخت می کند. اگر چه مبلغ هزینه‌ها یکسان است، اما بار بزرگ‌تری بر دوش خانواده کم‌درآمدتر خواهد بود که به همین دلیل این مالیات نیز به یک مالیات نزولی تبدیل می‌شود.

مالیات بر املاک و مستغلات

مالیات بر املاک اساساً نزولی است زیرا اگر دو فرد در حوزه مالیاتی یکسان و در املاکی با ارزش های یکسان زندگی کنند، بدون در نظر گرفتن سطح درآمدشان، مقدار مالیات یکسانی را برای املاک خود پرداخت می کنند. با این حال، این مالیات‌ها در عمل کاملا نزولی نیستند زیرا بر اساس ارزش ملک تعیین می‌شوند. به طور کلی، تصور می‌شود که افراد کم درآمد در خانه‌های ارزان‌تر زندگی می‌کنند و به همین دلیل مالیات املاک تا حدی بر سطح درآمد وابسته خواهد بود.

مالیات های ثابت

عبارت «مالیات ثابت» که اغلب در بحث‌های مربوط به مالیات بر درآمد مطرح می‌شود، به یک نظام مالیاتی اشاره دارد که در آن دولت بدون توجه به سطح درآمد افراد، از تمام افراد با سطوح درآمد مختلف درصد مالیات یکسانی را اخذ می‌کند. در یک نظام مالیات ثابت، هیچ کسورات یا اعتبار مالیاتی ویژه‌ای وجود ندارد. در عوض، هر فرد درصد مشخصی را از تمام درآمدهای خود را پرداخت می‌کند که این ویژگی آن را به یک مالیات نزولی تبدیل می کند. در نتیجه، افراد کم‌درآمدتر به‌جای افراد کم‌درآمدتر عملا نرخ مالیات یکسانی با افراد پردرآمدتر پرداخت می‌کنند.

مالیات بر «گناه»

مالیات بر محصولاتی که برای جامعه مضر تلقی می شود، مالیات بر گناه نامیده می شود. این مالیات‌ها به قیمت کالاهایی مانند الکل و تنباکو اضافه می شوند تا مردم را از استفاده از آنها منصرف کنند. اداره مالیات (IRS) این مالیات‌ها را نزولی تلقی می‌کند، زیرا بار دیگر برای افراد کم‌درآمدتر سنگین‌تر از همتایان پردرآمد آن‌ها هستند.