اعتدال بزرگ چیست؟

​بر اساس ارقام گزارش شده توسط بن برنانکی رئیس سابق فدرال رزرو ایالات متحده، در این دوره انحراف معیار تولید ناخالص داخلی واقعی (GDP) سه ماهه به نصف کاهش یافت و انحراف معیار تورم نیز به میزان دو سوم کاهش پیدا کرد. دوره اعتدال بزرگ را می‌توان به صورت یک دوره چند دهه‌ای با تورم پایین و رشد اقتصادی مثبت خلاصه کرد.

نکات کلیدی

برنانکی در سخنرانی خود در سال 2004 سه دلیل بالقوه را برای اعتدال بزرگ فرض کرد: تغییر ساختاری اقتصاد، بهبود سیاست‌های اقتصادی و خوش شانسی.

تمجید برنانکی از اعتدال بزرگ قطعاً شتاب‌زده بود، زیرا نوسانات کلان اقتصادی تنها چند سال بعد و در طی بدترین کسادی جهانی پس از رکود بزرگ به اوج خود رسید.

آشنایی با اعتدال بزرگ

اعتدال بزرگ دوره ای بود که به دنبال نوسانات شدید عملکرد اقتصادی و تورم در اقتصاد ایالات متحده روی داد. سال‌های منتهی به اعتدال بزرگ به دلیل تورم ناشی از جنگ ویتنام در دهه 1960 تا فروپاشی برتون وودز و رکود تورمی دهه 1970 و عصر نرخ‌های بهره و تورم پر نوسان در بحبوحه رکود مضاعف در اوایل دهه 1980، به لحاظ اقتصادی سال‌های پر فراز و نشیبی بودند.

اعتدال بزرگ دوره‌ای را نشان می‌دهد که در آن تورم ایالات متحده در سطوح پایین و ثابت باقی ماند و رکودهای اقتصادی در صورت روی دادن به نسبت ملایم سپری می‌شدند.

اعتدال بزرگ آنطور که توسط فدرال رزرو به تصویر کشیده شده است

اعتدال بزرگ به عنوان یکی از نتایج چارچوب سیاست پولی که پل ولکر تدوین کرد و آلن گرینسپن و بن برنانکی در طول دوران ریاست خود بر فدرال رزرو آن را ادامه دادند، به تصویر کشیده می‌شود. برنانکی در یک سخنرانی خود در سال 2004، سه دلیل بالقوه را برای اعتدال بزرگ فرض کرد: تغییر ساختاری اقتصاد، بهبود سیاست‌های اقتصادی و خوش شانسی.

تغییرات ساختاری که برنانکی به آنها اشاره کرد شامل استفاده گسترده از رایانه برای اتخاذ تصمیمات تجاری دقیق‌تر، پیشرفت سیستم مالی، مقررات‌زدایی، تغییر اقتصاد به سمت خدمات و بازگشایی روزافزون تجارت.

برنانکی همچنین به نقش بهبود سیاست‌های کلان اقتصادی در تعدیل چرخه‌های رونق و رکود بزرگ گذشته اشاره کرد، در حالی که بسیاری از اقتصاددانان پیشنهاد می‌کردند که تثبیت تدریجی اقتصاد ایالات متحده با نظریه‌های پیچیده‌تر سیاست‌های پولی و مالی مرتبط است. در نهایت، برنانکی به مطالعاتی اشاره کرد که نشان می‌دادند ثبات بیشتر اقتصاد به جای بهبود دائمی در نیروهای تثبیت‌کننده بیشتر از کاهش شوک‌های اقتصادی در این دوره ناشی شده است.

با نگاهی به گذشته، سخنان برنانکی به طور گسترده به عنوان تبریک شتاب‌زده‌ای به خود ارزیابی می‌شود.

شکست اعتدال بزرگ

چند سال پس از سخنرانی برنانکی، اعتدال بزرگ با بحران مالی و کسادی بزرگ به شدت متوقف شد. عدم توازن در اقتصاد که به واسطه سیاست های پولی تسهیل کمی فدرال رزرو در سرتاسر دوره اعتدال بزرگ، سال ها یا حتی دهه ها بر روی هم انباشته شده بود در این دوره به اوج خود رسید. بازار مسکن ایالات متحده سقوط کرد و تورم قیمت ها در اوایل سال 2008 شتاب گرفت که توقف کامل جریان اعتبار و نقدینگی را در بازارهای مالی به همراه داشت و بدترین کسادی جهانی از زمان رکود بزرگ را به وجود آورد.

این امر به این دلیل امکان پذیر شد که مکانیسم های بازخورد عادی سیاست پولی در دوران اعتدال بزرگ به طور کامل از کار افتاده بودند. گسترش جهانی شدن، بازارهای مالی به هم پیوسته و هژمونی دلار آمریکا در تجارت بین‌الملل روزنه‌ای برای تخلیه تاثیرات سیاست‌های تورمی چند دهه‌ای فدرال رزرو در بازارهای خارجی ایجاد کرده بود به طوری که بازارهای خارجی عملاً تورم ایالات متحده را که در غیر این صورت قیمت‌های داخلی را به سرعت بالا می‌برد و جشن فدرال رزرو را خراب می‌کرد، به طور کامل در خود جذب کرده بود.ند با هر چرخه رکودی که در طول دوره اعتدال بزرگ اتفاق می‌افتد، فدرال رزرو به سادگی می‌توانست ریسک بیشتری را بپذیرد و تورم بیشتری ایجاد کند و با چاپ پول بیشتر مشکلات اساسی اقتصاد را لاپوشانی کند.

کسادی بزرگ زمانی که روی داد، موازنه‌ای را بین ریسک و ثبات مشخص ساخت: سیاست گذاران فدرال رزرو در طول دوره اعتدال بزرگ به جای اینکه اجازه دهند رکودهای متوسط ​​دوره خود را طی کنند برای خاموش کردن درد کوتاه‌مدت ریسک بلندمدت یک سقوط فاجعه بار را به جان خریدند.

مانند بیماری که به آن داروی مسکن داده شده باشد و پزشکش به او دستور دهد که با پای شکسته به راه رفتن ادامه دهد، اقتصاد ایالات متحده نیز در اوایل دهه 1990 و 2000 دچار رکودهای خفیف شد تا اینکه در سال 2008 به نقطه شکست نهایی رسید. در نتیجه، اقتصاد شکننده‌ای که فدرال رزرو و دیگران از طریق اعتدال بزرگ ایجاد کرده بودند، با یک فروپاشی جهانی تماشایی به پایان رسید.