درآمد شخصی چیست و چه تفاوتی با درآمد شخص قابل تصرف دارد؟

​درآمد شخصی شامل همه پاداش‌ها از چندین منبع مختلف از جمله حقوق، دستمزد و پاداش های دریافتی از محل اشتغال یا خوداشتغالی، سود سهام و مبالغ دریافتی از سرمایه گذاری ها، مبالغ دریافتی از اجاره سرمایه گذاری در املاک و مستغلات و تقسیم سود کسب‌وکارها می‌شود.

نکات کلیدی

منابع درآمد شخصی شامل پول به دست آمده از اشتغال، سود سهام و مبالغ پرداخت شده از سوی سرمایه گذاری ها، اجاره به دست آمده از مالکیت دارایی و تقسیم سود مشاغل می‌شود.

درآمد شخصی عموما مشمول مالیات است.

آشنایی با درآمد شخصی

اصطلاح «درآمد شخصی» گاهی اوقات برای اشاره به کل پاداش دریافتی توسط یک فرد استفاده می شود، اما درآمد فردی اصطلاح مناسب‌تری برای اشاره به این نوع درآمد به حساب می‌آید. در اکثر حوزه های قضایی، درآمد شخصی که درآمد ناخالص نیز نامیده می شود، در صورتی که بالاتر از مبلغ پایه معینی باشد مشمول مالیات شناخته می‌شود.

درآمد شخصی تأثیر بسزایی بر مصرف مصرف کننده دارد. از آنجایی که هزینه های مصرف کننده بخش عمده‌ی اقتصاد را هدایت می کند، سازمان های آماری ملی، اقتصاددانان و تحلیلگران ارقام درآمد شخصی را به صورت سه ماهه یا سالانه پیگیری می کنند.

در ایالات متحده، دفتر تحلیل اقتصادی (BEA) آمار درآمد شخصی را هر ماهه دنبال و آنها را با اعداد ماه قبل مقایسه می کند. این سازمان همچنین اعداد را به دسته‌هایی مختلفی مانند درآمد شخصی حاصل از دستمزد شغلی، درآمد اجاره‌ای، کشاورزی و شرکت‌های انفرادی تفکیک می‌کند. این مسئله به این سازمان اجازه می دهد تا نحوه تغییر روندهای درآمد شخصی را تجزیه و تحلیل کند.

درآمد شخصی در دوره‌های توسعه اقتصادی افزایش و در دوره‌های رکودی اندکی راکد می‌شود یا کاهش می‌یابد. رشد اقتصادی سریع اقتصادهایی مانند چین، هند و برزیل از دهه 1980 به بعد باعث افزایش قابل توجه درآمد شخصی میلیون ها شهروند آنها شده است.

درآمد شخصی در مقابل درآمد شخصی قابل تصرف

درآمد شخصی قابل تصرف (DPI) به مقدار پولی که پس از پرداخت مالیات برای یک جمعیت باقی می ماند اشاره دارد. تفاوت این درآمد با درآمد شخصی در این است که هزینه مالیات در آن لحاظ شده است.

تجزیه و تحلیل درآمد پس از کسر مالیات بسیار مهم است، زیرا این پولی است که عملا برای خرج کردن، پس‌انداز یا سرمایه‌گذاری برای افراد جامعه باقی می‌ماند.

مهم

هنگام محاسبه درآمد شخصی قابل تصرف، فقط مالیات بر درآمد از رقم درآمد شخصی حذف می شود.

درآمد شخصی در مقایسه با هزینه مصرف شخصی

درآمد شخصی اغلب با هزینه مصرف شخصی (PCEs) مقایسه می شود. هزینه‌های مصرف شخصی تغییرات قیمت کالاها و خدمات مصرفی را اندازه گیری می کنند. تحلیلگران با در نظر گرفتن این تغییرات می توانند نحوه تأثیرگذاری تغییرات درآمد شخصی بر هزینه‌ها را مشخص کنند.

برای مثال، اگر درآمد شخصی در یک ماه به میزان قابل توجهی افزایش و هزینه‌های مصرف شخصی نیز به همراه آن افزایش یابند، ممکن است مصرف کنندگان در مجموع پول نقد بیشتری در جیب خود داشته باشند اما احتمالا مجبور خواهند بود پول بیشتری را برای خرید کالاها و خدمات اساسی خرج کنند.

درآمد شخصی قبل از کسر مالیات است یا بعد از کسر مالیات؟

درآمد شخصی نشان دهنده تمام مبالغی است که قبل از مالیات افراد دریافت می‌کنند. این درآمد همان درآمد قابل تصرف نیست که نشان می‌دهد پس از کسر مالیات بر درآمد، واقعاً چقدر پول برلی خرج کردن، پس‌انداز یا سرمایه‌گذاری برای افراد باقی مانده است.

درآمد شخصی و درآمد قابل تصرف را چگونه می‌توان محاسبه کرد؟

برای محاسبه درآمد شخصی، تمام درآمدهایی که افراد یا خانوارهای یک کشور به طور جمعی دریافت می کنند، باید محاسبه شوند. این دستمزدها نه تنها دستمزد ناخالص ناشی از کار، بلکه سود سهام، درآمد اجاره، بهره و غیره را شامل می‌شوند.

سپس درآمد قابل تصرف با محاسبه رقم درآمد شخصی و کسر مالیات بر درآمد شخصی از آن محاسبه می شود.

تفاوت بین درآمد ناخالص ملی (GNI) و درآمد شخصی چیست؟

درآمد شخصی بر میزان درآمد ساکنان یک کشور متمرکز است. از سوی دیگر، درآمد ناخالص ملی (GNI) کل مقدار پولی را که ساکنان و مشاغل یک کشور به دست می‌آورند، نشان می دهد.