رابطه پوزیشن معاملاتی و استراتژهای معاملاتی چیست؟

پوزیشن معاملاتی چیست؟

Position در بازارهای مالی ازجمله بازار ارزهای دیجیتال، به مقدار یک ابزار مالی گفته می‌شود. این ابزار ممکن است اوراق بهادار، ارز دیجیتال یا مواردی از این قبیل باشد که تریدر یا معامله‌گر امکان خرید و فروش آن را دارد.

تریدرهای بازارهای مالی در دو نقش خریدار و فروشنده ظاهر می‌شوند. در صورتی که تریدر قصد خرید دارایی موردنظرش را داشته باشد، یک موقعیت معاملاتی یا همان پوزیشن را از طریق سفارش خرید اختیار می‌کند یا به اصطلاح پوزیشن را باز می‌کند. تریدر به‌دلیل انتظاری که از افزایش قیمت یک دارایی خاص یا امکان صعودی شدن ارزش آن در آینده دارد، اقدام به سفارش خرید می‌کند.

در حالت دیگر یک تریدر در نقش فروشنده، پوزیشن معاملاتی را می‌بندند یا به‌عبارتی از طریق سفارش فروش آن، را از اختیار خود خارج می‌کند. در هر صورت تمامی پوزیشن‌های بازشده در بازارهای مالی ازجمله بازار ارزهای دیجیتال، طی مدت کوتاه یا بلند بسته می‌شوند. در هر Position معاملاتی، خرید و فروش دارایی با دو اقدام put و call همراه است.

انواع پوزیشن‌های معاملاتی

انواع موقعیت‌های معاملاتی در سه دستهٔ اصلی لانگ، شورت و خنثی تقسیم‌بندی می‌شوند. در ادامه این سه مورد را بررسی کرده و پس از آن مروری بر مکانیسم سود و زیان هرکدام از پوزیشن‌های ذکرشده خواهیم داشت:

• پوزیشن لانگ یا بلندمدت (Long Position)

پوزیشن بلندمدت یا لانگ به موقعیتی گفته می‌شود که تریدر یک دارایی یا قرارداد را برای مدتی طولانی در اختیار می‌گیرد. تریدرها در چنین وضعیتی با در اختیار گرفتن یا هولد کردن یک دارایی از افزایش قیمت آن سود می‌برند و با کاهش قیمت آن ضرر می‌کنند. پوزیشن‌های معاملاتی لانگ را پوزیشن خرید یا بای (Buy) نیز می‌نامند.

• پوزیشن شورت (Short Position)

تریدر در پوزیشن شورت انتظار دارد که از فروش دارایی خود در یک روند نزولی سود به‌دست بیاورد. به عبارتی زمانی وارد معامله‌ می‌شود که روند نزولی داشته باشد، سپس از پایین آمدن قیمت سود ببرد. به این وضعیت، وارد پوزیشن شورت شدن می‌گویند. در پوزیشن شورت یا کوتاه مدت که به آن موقعیت فروش یا سل (sell) نیز گفته می‌شود، تریدرها دارایی تحت مالکیت یا قرضی را با قیمت بالا می‌فروشند و در آینده با قیمت پایین‌تر خریداری می‌کنند.

پوزیشن شورت روش‌های مختلفی دارد که یکی از مهم‌ترین روش‌ها، امکان قرض کردن یا وام گرفتن است. به این صورت که تریدر مقدار معینی را از یک پلتفرم وام‌دهی یا دیفای قرض می‌گیرد و سپس آن را فروخته و در زمانی که قیمت دارایی به اندازهٔ موردنظر پایین آمده، باز ‌می‌گرداند. این وضعیت را با مثال زیر بهتر درک خواهید کرد:

فرض کنید تریدری 200 واحد ارز دیجیتال X را به ارزش کل 1000 دلار یعنی هر واحد 5 دلار از پلتفرم وام‌دهی قرض می‌گیرد و در یک پوزیشن شورت آن را با همین قیمت به فروش می‌رساند، سپس منتظر می‌ماند تا قیمت هر واحد از ارزی که قرض رفته به مقدار 3 دلار برسد. در این صورت 200 واحد ارز دیجیتال قرض گرفته با ارزش 600 دلار خریداری کرده و باز می‌گرداند که در این صورت یک سود 400دلاری عاید او می‌شود.

• پوزیشن خنثی (Neutral Position)

پوزیشن خنثی به معنی حضور همزمان دو موقعیت شورت و لانگ در پورتفولیوی معامله‌گر است. این وضعیت را نباید پوزیشن معاملاتی دانست. بلکه یک استراتژی است که به مدیریت ریسک کمک می‌کند و قادر است زیان‌های احتمالی را به‌خصوص برای معامله‌گردان مبتدی پایین بیاورد.

سوددهی موقعیت‌های معاملاتی

سودهی موقعیت‌های معاملاتی لانگ و شورت به پیش‌بینی‌های صحیح از روند کوتاه یا بلند مدت قیمت یک دارایی بستگی دارد. این پیش‌بینی‌ها با توجه به تحلیل‌های تکنیکال و بنیادی (فاندامنتال) صورت می‌گیرد. تحلیل تکنیکال به بررسی و مطالعهٔ نمودارها و شاخص‌ها گفته می‌شود و در تحلیل فاندامنتال شاخص‌های اقتصاد کلان مورد بررسی قرار داده می‌شود.

روندهای صعودی و نزولی قیمت‌ها نقشی در سود موقعیت خنثی ندارند. بلکه سود این پوزیشن براساس پارامترهای فرعی‌تر از قبیل نوسانات یا نرخ‌های مبادله، نرخ‌های بهره و بانک‌های مرکزی تعیین می‌شود. در صورت انتخاب و اتخاذ موقعیت خنثی، نگرانی‌های مربوط به بازار رفع می‌شود، اما باید در نظر داشته باشید که این وضعیت همان‌طور که ریسک را پایین می‌آورد، احتمال سودهای کلان و نجومی را نیز کاهش خواهد داد.

ریسک هر موقعیت معاملاتی

تریدرها با باز کردن یک پوزیشن معاملاتی، دارایی خود را در معرض دسترسی بازار قرار می‌دهند. این وضعیت شامل اشکال مختلف معامله یعنی هم خرید و هم فروش می‌شود. یک پوزیشن را می‌توان برای چند دقیقه یا چند سال باز نگه داشت. طبیعتاً بازهٔ زمانی طولانی‌تر، ریسک معامله را افزایش می‌دهد. وقوع نوسانات منفی نیز در این وضعیت وجود دارد که در هر دو موقعیت لانگ و شورت حائز اهمیت است.

مقدار ارزش دارایی تخصیص داده شده به یک پوزیشن باز با میزان ضرر احتمالی آن رابطهٔ مستقیم دارد. به‌عبارتی هرچه دارایی بیشتری به یک پوزیشن اختصاص داده شود، مقدار ضررهای احتمالی معامله بیشتر خواهد بود. معمولاً معامله‌گران ریسک‌پذیرتر اقدام به باز کردن پوزیشن‌های باز بیشتری خواهند کرد. بستن معامله در زمان مناسب تنها راه چاره برای پایین آوردن ریسک در چنین وضعیتی است.

در یک توضیح خلاصه می‌توان گفت که افزایش قیمت معاملات شورت را تهدید می‌کند و آنچه یک موقعیت لانگ را ریسکی می‌کند، کاهش قیمت است. البته کاهش قیمت در شرایط بحرانی حتی برای موقعیت‌های شورت نیز زیان‌آور است.

رابطهٔ پوزیشن‌های معاملاتی با استراتژ‌ی‌های معاملاتی

در خصوص ارتباط Position معاملاتی با استراتژی‌های معاملاتی، باید گفت که این اصطلاح با معاملات اسپات یا نقطه‌ای معنی پیدا می‌کند. به این صورت که مقدار مشخصی دارایی در یک نقطه زمانی باز یا بسته بودن موقعیت معاملاتی خریداری می‌شود یا این‌که به فروش می‌رسد، اما در این میان نقش صرافی و پلتفرم مبادلاتی نیز حائز اهمیت است. یک صرافی به واسطهٔ امکانات خود، می‌تواند امکان خرید و فروش قراردادهای آتی، فوروارد و سایر موارد مرتبط را با انواع موقعیت‌های لانگ و شورت در اختیار تریدرها بگذارد.

علاوه‌بر موارد فوق، اهرم کردن پوزیشن برای تریدرهای حرفه‌ای روش مناسبی برای به‌دست آوردن سودهای کلان است. درنهایت این‌که تریدرهای حرفه‌ای در یک بازار به‌شدت نوسانی، علاوه‌بر روند بازار، به قله‌ها و کف‌های قیمت نیز توجه دارند. به این صورت که احتمال دارد یک دارایی را در زمان کاهش قیمت خریداری کرده و سپس در زمانی که در حال تست سطوح احتمالا مقاومتی است، آن را به فروش برساند.

سخن پایانی

در این مطلب سعی کردیم به زبانی ساده و گویا، مفهوم پوزیشن معاملاتی و برخی موضوعات مرتبط با آن از قبیل انواع پوزیشن‌های معاملاتی (لانگ، شورت، خنثی) را شرح دهیم. ضمن این‌که در خصوص سود و زیان موقعیت‌های معاملاتی و رابطه‌ٔ آن‌ها با استراتژی‌های معاملاتی نیز مطالبی را بیان کردیم.